Mieczysław Wojnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Wojnicki
Ilustracja
Mieczysław Wojnicki, Halina Dudicz-Latoszewska i Stanisław Roy w sztuce Hrabina
Data i miejsce urodzenia 18 września 1919
Częstochowa, Polska
Data i miejsce śmierci 13 stycznia 2007
Warszawa, Polska
Zawód aktor, śpiewak operetkowy
Grób Mieczysława Wojnickiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Mieczysław Wojnicki, właściwie Mieczysław Jarca (ur. 18 września 1919[a] w Częstochowie, zm. 13 stycznia 2007 w Warszawie) – polski piosenkarz i aktor operetkowy, wykonawca znanych przebojów z lat 60.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Gimnazjum (dziś LO) im. R. Traugutta w Częstochowie (1938). Ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWST w Krakowie, a zadebiutował w 1944 roku w Wilnie. W latach 40. pracował w teatrach muzycznych Poznania i Łodzi. Od 1949 w Warszawie, zdobył popularność jako czołowy artysta operetki. Od lat 50. współpracował także z kabaretami (np. Wagabunda) i grupami estradowymi, między innymi Podwieczorek przy mikrofonie.

Na początku lat 50. wystąpił w epizodach filmowych: Miasto nieujarzmione (1950) jako żołnierz niemiecki oraz Młodość Chopina (1951) jako porucznik Pisarzewski.

Często był autorem słów do śpiewanych przez siebie włoskich piosenek. Największe przeboje:

Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była ceniona śpiewaczka Opery Poznańskiej Krystyna Kostalówna. Drugą dużo młodsza od niego Anna, jego wielbicielka.

Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 43-6-16)[1].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Podawana jest również data urodzin 10 września 1919

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cmentarz Stare Powązki: Mieczysław Wojnicki, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-06-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]