Mierzyn (województwo wielkopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mierzyn
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat międzychodzki
Gmina Międzychód
Sołectwo Mierzyn
Strefa numeracyjna (+48) 95
Tablice rejestracyjne PMI
SIMC 0183615
Położenie na mapie gminy Międzychód
Mapa lokalizacyjna gminy Międzychód
Mierzyn
Mierzyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mierzyn
Mierzyn
Ziemia 52°37′43″N 15°50′21″E/52,628611 15,839167

Mierzyn – mała wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Międzychód, nad jeziorem Mierzyńskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ślady osadnictwa w tym rejonie znaleziono w dolinie Warty - były to elementy ceramiki sznurowej z epoki neolitu oraz z czasów rzymskich. W 1462 po raz pierwszy odnotowano nazwę Mirin, jako nazwę jeziora w dobrach międzychodzkich. Samą wieś wymieniono po raz pierwszy w 1695, jako olęderską osadę Meryń Stary.

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) wzmiankowane są dwie miejscowości: Mierzyn stary Olendry oraz Mierzyn nowy Olendry. Obie leżały w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej[1]. Należały one do okręgu międzychodzkiego tego powiatu i stanowiły część majątku Prusim, którego właścicielem był wówczas Reich[1]. Według spisu urzędowego z 1837 roku Mierzyn stary liczył 90 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 11 dymów (domostw), a Mierzyn nowy liczył 185 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 24 domostwa[1].

W 1973 zbudowano po północnej stronie jeziora ośrodek szkoleniowy Związku Młodzieży Wiejskiej, po 1989 zdewastowany. We wsi urządzono też Dom Przyjaźni, w którym dokumentuje się współpracę z niemieckim miastem Weinstadt[2].

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Dzisiejszy Mierzyn składa się ze Starego Mierzyna (niem. Alt-Merine) i Nowego Mierzyna (niem. Neu-Merine). Stary Mierzyn rozpoczyna się od przydrożnego krzyza, a kończy przy granicy ze wsią Zamyślin. Nowy Mierzyn graniczy ze Starym i Puszczą Międzychodzką; na środku Nowego Mierzyna stoi kapliczka z figurą Niepokalanego Serca Maryi z 1947 r.[3].

Podział przestrzenny wsi[edytuj | edytuj kod]

We wsi, na wschodnim brzegu jeziora Mierzyńskiego, rozwinął się duży ośrodek wypoczynkowy - "Mierzyn Ustronie", zlokalizowany przy drodze wojewódzkiej 160. Zabudowa mieszkaniowa stałych mieszkańców Mierzyna, rozwinęła się zaś niedaleko zachodniego brzegu jeziora, przy drodze wojewódzkiej 199.

Zobacz też: Mierzyn

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère) Jana Nepomucena Bobrowicza, 1846, s. 257.
  2. Paweł Anders, Władysław Kusiak, Puszcza Notecka, Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań, 2011, s.171-172, ISBN 978-83-7272-242-3
  3. Alicja Nizioł, Krzyże i kapliczki przydrożne. Gmina Międzychód, Międzychód, 2015, s.100, ISBN 978-83-62823-46-8