Mietelnik piaskowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mietelnik piaskowy
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

goździkopodobne

Rząd

goździkowce

Rodzina

szarłatowate

Rodzaj

basja

Gatunek

mietelnik piaskowy

Nazwa systematyczna
Bassia laniflora (S.G.Gmel.) A.J.Scott
Feddes Repert. 89: 108 1978

Mietelnik piaskowy (Bassia laniflora (S.G.Gmel.) A.J.Scott) – gatunek rośliny z rodziny szarłatowatych. Występuje w Europie oraz w regionie autonomicznym Sinciang w Chinach[3]. W Polsce jest gatunkiem rzadkim; rośnie głównie w dolinach: środkowej Wisły oraz Bugu[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Srebrzysto owłosiona, rozgałęziona, o wysokości 15-70 cm[5].
Liście
Srebrzysto owłosione, nitkowate, z bruzdą na dolnej stronie[5].
Kwiaty
Zebrane w 1-3-kwiatowe kłębiki w kątach podsadek, te z kolei zebrane w ulistnione kłosy. Okwiat owłosiony. Skrzydełka okwiatu duże, przejrzyste, cienkie, dłuższe od jego średnicy, rombowe lub łopatkowate. Słupek spłaszczony z góry[5].
Owoc
Orzeszek[5].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. Kwitnie od lipca do września. Rośnie na piaskach nadrzecznych. Liczba chromosomów 2n =18[6]. Gatunek charakterystyczny śródlądowych muraw napiaskowych ze związku Koelerion glaucae oraz zespołu Kochietum arenariae[7].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii EN zagrożony[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2017-12-13] (ang.).
  3. Bassia laniflora na Plants of the World. [dostęp 2017-12-13]. (ang.).
  4. Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001. ISBN 978-83-61191-72-8.
  5. a b c d Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969
  6. Rutkowski Lucjan: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  7. Matuszkiewicz Władysław: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: PWN, 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  8. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.