Migdałek podniebienny człowieka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lokalizacja migdałków podniebiennych

Migdałki podniebienne (łac. tonsillae palatinae) – elipsoidalne skupienia tkanki limfatycznej mające ok. 2 cm długości i ok. 1 cm szerokości, skierowane długą osią ku tyłowi i dołowi. Spoczywają we wgłębieniu gardzieli z prawej i lewej strony między oboma łukami podniebiennymi. Wraz z migdałkiem językowym wchodzą w skład tzw. pierścienia gardłowego Waldeyera, tworząc wzdłuż cieśni gardzieli dolne półkole wokół drogi pokarmowej[1].

Funkcja[edytuj | edytuj kod]

Funkcją migdałków podniebiennych jest wykrywanie patogenów w spożywanym pokarmie i wdychanym powietrzu. W przypadku wykrycia czynników chorobotwórczych powiększają i nabrzmiewają od napływających komórek odpornościowych. W wypadku przesadzonej reakcji układu immunologicznego może wystąpić obrzęk migdałków, w skrajnym przypadku prowadzący do konieczności ich chirurgicznego usunięcia[2].

Unaczynienie[edytuj | edytuj kod]

Unaczynienie migdałków podniebiennych pochodzi z pięciu gałęzi:

Unerwienie[edytuj | edytuj kod]

Migdałek podniebienny otrzymuje gałęzie czuciowe i wydzielnicze pochodzące od nerwu językowo-gardłowego[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Podniebienie. W: Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Wyd. IX (dodruk). T. II: Trzewia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006, s. 112-123. ISBN 83-2003587-2. (pol.)
  2. Timothy G. Dinan, John F. Cryan, Jacek Sikora, Jelita, mózg i spółka czyli Psychobiotyczna rewolucja, wyd. Wydanie polskie, Warszawa: Burda Publishing Polska, 2018, ISBN 978-83-8053-414-8, OCLC 1055632533 [dostęp 2021-01-06].
  3. Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. T. II. Warszawa: PZWL, 2010, s. 119. ISBN 978-83-200-4152-1.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.