Miguel Ángel Cuello

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miguel Ángel Cuello
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1946
Argentyna Santa Fe
Data śmierci 14 września 1999
Obywatelstwo  Argentyna
Wzrost 171 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa półciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 22
Zwycięstwa 21
Przez nokauty 20
Porażki 1

Miguel Ángel Cuello (ur. 26 lutego 1946 w Santa Fe, zm. 14 września 1999) – argentyński bokser, były mistrz świata WBC w wadze półciężkiej.

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

W 1972 reprezentował swój kraj podczas igrzysk olimpijskich w Monachium. Cuello, który walczył w wadze półciężkiej doszedł do ćwierćfinału, gdzie pokonał go walkowerem zdobywca złotego medalu, Mate Parlov[1].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowiec zadebiutował 25 lipca 1973 roku. Do końca 1976 roku stoczył 20 wygranych walk, z których 19 zakończył przed czasem, zdobywając mistrzostwo Argentyny w wadze półciężkiej, które dwukrotnie obronił.

21 maja 1977 roku zmierzył się o mistrzostwo świata WBC w wadze półciężkiej. Jego rywalem był Jesse Burnett, który o walce dowiedział się zaledwie 48 godziny przed pojedynkiem. Cuello zwyciężył przez techniczny nokaut w 9 rundzie, chociaż w czwartej rundzie sam był bliski porażki przed czasem[2].

7 stycznia 1978 roku doszło do jego rewanżu z Parlovem, który pokonał go podczas olimpiady w 1972 roku. I tym razem lepszy okazał się Parlov, który zwyciężył przez techniczny nokaut w 9 rundzie, odbierając Cuello mistrzostwo świata. Po tej porażce Argentyńczyk nie wyszedł już na ring.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 20.Olympic Games - Munich, FRG (ang.). amateur-boxing.strefa.pl.
  2. Miguel Angel Cuello vs. Jesse Burnett (ang.). boxrec.com.