Miguel Layún

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miguel Layún
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Miguel Arturo Layún Prado
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1988
Córdoba, Meksyk
Wzrost 179 cm[1]
Pozycja obrońca
Informacje klubowe
Klub Villarreal CF
Numer w klubie 24
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2006 Gallos Caliente 3 (0)
2007–2009 Veracruz 58 (1)
2009–2010 Atalanta BC 2 (0)
2010 Club América (wyp.) 10 (1)
2010–2014 Club América 112 (13)
2015–2016 Watford 20 (1)
2015–2016 FC Porto (wyp.) 27 (5)
2016–2018 FC Porto 22 (1)
2018 Sevilla FC (wyp.) 16 (2)
2018– Villarreal CF 6 (0)
W sumie: 276 (24)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2013–  Meksyk 68 (6)
  1. Aktualne na: 10 października 2018.
  2. Aktualne na: 11 października 2018.

Miguel Arturo Layún Prado (ur. 25 czerwca 1988 w Córdobie) – meksykański piłkarz pochodzenia hiszpańskiego i libańskiego występujący na pozycji prawego obrońcy, obecnie zawodnik Villarreal CF.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Layún posiada korzenie libańskie i hiszpańskie – jego dziadek ze strony ojca Youssef Layun wyemigrował w 1975 roku z Libanu do Meksyku, uciekając przed wojną domową, zaś dziadek ze strony matki Guillermo Prado przybył do Meksyku z Hiszpanii[2]. Swoją karierę piłkarską rozpoczynał jako osiemnastolatek w zespole Querétaro FC, lecz mimo treningów z pierwszą drużyną nie zdołał w jego barwach zagrać w żadnym spotkaniu i występował jedynie w drugoligowych rezerwach klubu – Gallos Caliente. Na początku 2007 roku przeszedł do ekipy Tiburones Rojos de Veracruz, gdzie za kadencji urugwajskiego szkoleniowca Aníbala Ruiza zadebiutował w meksykańskiej Primera División, 28 kwietnia 2007 w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Necaxą. Mimo początkowej roli rezerwowego z biegiem czasu zyskiwał coraz pewniejsze miejsce w wyjściowej jedenastce Veracruz, a w sezonie 2007/2008, zakończonym spadkiem klubu do drugiej ligi, był już podstawowym graczem ekipy. Mimo relegacji zdecydował się pozostać na kolejny rok w drużynie z portowego miasta, w drugiej lidze także notując regularne występy.

Latem 2009 Layún za sumę 900 tysięcy euro przeniósł się do włoskiej ekipy Atalanta BC z miasta Bergamo, podpisując z nią dwuletnią umowę. W Serie A zadebiutował 27 września 2009 w zremisowanej 1:1 konfrontacji z Chievo, zostając tym samym pierwszym Meksykaninem, który zdołał rozegrać spotkanie w najwyższej klasie rozgrywkowej we Włoszech. Nie potrafił sobie jednak wywalczyć miejsca w wyjściowym składzie, pozostając wyłącznie rezerwowym ekipy prowadzonej przez Antonio Conte. Po upływie zaledwie sześciu miesięcy powrócił zatem do ojczyzny, na zasadzie półrocznego wypożyczenia zasilając zespół Club América z siedzibą w stołecznym mieście Meksyk. W barwach tej drużyny zdobył swojego premierowego gola w najwyższej klasie rozgrywkowej, 2 maja 2010 w zremisowanym 2:2 spotkaniu z Tolucą.

W lipcu 2010 Layún na zasadzie wolnego transferu przeszedł do Amériki na stałe. Mimo początkowych kiepskich występów, przez które stał się obiektem drwin wśród kibiców, został jednym z najważniejszych graczy drużyny. W wiosennym sezonie Clausura 2013 wywalczył z zespołem, prowadzonym wówczas przez Miguela Herrerę, swojego byłego trenera z Veracruz, pierwszy w karierze tytuł mistrza Meksyku, pełniąc rolę kluczowego zawodnika linii defensywy. Pół roku później, podczas jesiennych rozgrywek Apertura 2013, zanotował natomiast wicemistrzostwo kraju, a we wrześniu 2014 po odejściu Aquivaldo Mosquery został wybrany nowym kapitanem drużyny.

9 stycznia 2015 roku ogłoszono transfer Layúna do występującej wówczas w angielskiej Championship drużyny Watford. Zawodnik podpisał 4,5-letni kontrakt i otrzymał koszulkę z numerem 7. Dzień później zadebiutował w rozgrywkach w meczu przeciwko Huddersfield Town. W całym sezonie 2014/2015 rozegrał 17 meczów ligowych, a jego drużyna awansowała do Premier League. W debiutanckim meczu na najwyższym szczeblu rozgrywkowym w Anglii zdobył bramkę w spotkaniu przeciwko Evertonowi.

W ostatnim dniu letniego okienka transferowego 2015 roku ogłoszono, że Meksykanin odchodzi do zespołu FC Porto na zasadzie rocznego wypożyczenia z opcją wykupu za kwotę 6 milionów Euro. Szansę debiutu w nowym klubie otrzymał 12 września 2015 roku w meczu ligowym przeciwko FC Arouca. 4 listopada zaliczył premierowe trafienie dla nowego klubu w wygranym 3-1 meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów przeciwko Maccabi Tel Awiw. 28 maja 2016 roku władze klubu ogłosiły, że skorzystały z możliwości wykupienia zawodnika za wcześniej ustaloną kwotę i tym samym Miguel stał się zawodnikiem FC Porto na stałe.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2006/2007 Gallos Caliente Meksyk  Ascenso MX 3 0
2006/2007 Tiburones Rojos de Veracruz Liga MX 1 0
2007/2008 30 0
2008/2009 Ascenso MX 27 1
2009/2010 Atalanta BC Włochy  Serie A 2 0
2009/2010 Club América Meksyk  Liga MX 10 1
2010/2011 38 1
2011/2012 11 0
2012/2013 33 2
2013/2014 33 5
2014/2015 11 6
Watford Anglia  Football League Championship 17 0
2015/2016 Premier League 3 1
FC Porto Portugalia  Primeira Liga 25 3
2016/2017 16 1
2017/2018 6 0
Sevilla FC Hiszpania  Primera División 16 2
2018/2019 Villarreal CF 6 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku Layún został powołany przez selekcjonera José Manuela de la Torre na Złoty Puchar CONCACAF. Właśnie na tym turnieju, 11 lipca 2013 w wygranym 2:0 meczu fazy grupowej z Kanadą, zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Meksyku. Podczas tych rozgrywek pełnił rolę podstawowego zawodnika swojej kadry, występując we wszystkich czterech spotkaniach, zaś meksykańska drużyna, złożona wówczas wyłącznie z graczy występujących na krajowych boiskach, odpadła z turnieju w półfinale. Premierowe gole w drużynie narodowej strzelił 28 maja 2014 w wygranym 3:0 sparingu z Izraelem, dwukrotnie wpisując się na listę strzelców. W tym samym roku znalazł się w ogłoszonym przez szkoleniowca Miguela Herrerę składzie na Mistrzostwa Świata w Brazylii, gdzie miał niepodważalne miejsce w wyjściowym składzie i rozegrał wszystkie możliwe mecze od pierwszej do ostatniej minuty – w fazie grupowej z Kamerunem (1:0), Brazylią (0:0) i Chorwacją (3:1) oraz w 1/8 finału z Holandią (1:2), notując bardzo udane występy. Meksykanie odpadli ostatecznie z mundialu w 1/8 finału.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Miguel Arturo Layún Prado (hiszp.). villarrealcf.es. [dostęp 2018-08-18].
  2. Beit Milleit distraught after Mexico defeat (ang.). The Daily Star, 1 lipca 2014. [dostęp 14 września 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]