Miguel Muñoz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miguel Muñoz
Imię i nazwisko Miguel Muñoz Mozún
Data i miejsce
urodzenia
19 stycznia 1922
Madryt, Hiszpania
Data i miejsce
śmierci
16 lipca 1990
Madryt, Hiszpania
Pozycja Pomocnik
Wzrost 165 cm
Kariera juniorska
1940–1941
1941–1942
1942–1943
Ferroviaria
Girod
Imperio
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1943–1944
1944–1946
1946–1948
1948–1958
CD Logroñés
Racing Santander
Celta Vigo
Real Madryt


36 (1)
223 (23)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1948–1955  Hiszpania 7 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1959
1959–1960
1960–1974
1969
1975–1976
1977–1979
1979–1982
1982–1988
Real Madryt
Real Madryt Castilla
Real Madryt
 Hiszpania
Granada CF
UD Las Palmas
Sevilla FC
Hiszpania Hiszpania

Miguel Muñoz Mozún (ur. 19 stycznia 1922 w Madrycie, zm. 16 lipca 1990 tamże) - były hiszpański piłkarz, pomocnik, najbardziej utytułowany trener piłkarski w tym kraju, przez większość kariery związany z Realem Madryt, z którym odniósł najwięcej sukcesów.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Występował w wielu zespołach juniorskich z Madrytu - Escolapios, Buenavista, Pavón, Imperio FC i Girod. Później grał dla CD Logroñés, Racingu Santander i Celty Vigo. W 1948 razem z Pahiño pomógł temu klubowi w zajęciu czwartego miejsca w Primera División, strzelił także bramkę w wygranym finale Copa del Rey przeciwko Sevilli. Po tym sezonie razem ze swoim kolegą został zakontraktowany przez działaczy Realu Madryt. Między 1948 a 1958 rozegrał 347 meczów w tym klubie. Siedmiokrotnie reprezentował Hiszpanię w międzynarodowych spotkaniach.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Był trenerem rezerw Los Merengues - Plus Ultra CF - zanim w 1959 otrzymał posadę pierwszego trenera. To on jest "odpowiedzialny" za najbardziej pomyślne czasy dla tej ekipy. Kiedy szkoleniowcem był Muñoz, Real Madryt dominował w Primera División, wygrywając ją dziewięciokrotnie. Dwa razy triumfował także w Pucharze Mistrzów. Później trenował także Granada CF (1975-76), Hércules CF (1976-77), UD Las Palmas (1976-77) i Sevilla FC (1979-82).

Dwukrotnie powierzano mu opiekę nad reprezentacją Hiszpanii. W 1969 poprowadził ją w czterech meczach. Po przygodzie z Sevillą ponownie mu zaufano. Z tym szkoleniowcem La Selección dotarła do finału EURO 84 (porażka 0-2 z Francją) i ćwierćfinału Mundialu 86' (przegrana w karnych z Belgią). Po tej imprezie definitywnie ogłosił koniec kariery.

Zmarł 16 lipca 1990, w wieku 68 lat. Przyczyną zgonu był atak serca.