Miguel Ponce (ur. 1971)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miguel Ponce
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Miguel Andrés Ponce Torres
Data i miejsce urodzenia 19 sierpnia 1971
Santiago, Chile
Wzrost 175 cm
Pozycja Obrońca
Informacje klubowe
Klub Deportes Temuco (trener)
Kariera juniorska
Lata Klub
1983–1989 Universidad Católica
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1989–1994 Universidad Católica
1993 Deportes Temuco (wyp.) 9 (0)
1994 Everton Viña del Mar (wyp.) 20 (1)
1995–1998 Universidad de Chile 76 (0)
1999–2006 Universidad Católica 206 (15)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1991 Chile U-20 3 (0)
1991–2001 Chile 18 (0)
W sumie: 21 0
Kariera trenerska
Lata Klub
2011–2012 Deportes La Serena
2013–2014 San Luis Quillota
2014–2015 Unión San Felipe
2015 Chile U-17
2016–2017 Huachipato
2018– Deportes Temuco


Miguel Andrés „Chueco” Ponce Torres (ur. 19 sierpnia 1971 w Santiago) – chilijski piłkarz występujący na pozycji lewego obrońcy, obecnie trener Deportes Temuco.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Ponce pochodzi ze stołecznego Santiago i w wieku dwunastu lat dołączył do akademii juniorskiej tamtejszego CD Universidad Católica[1]. Do pierwszej drużyny został włączony przez szkoleniowca Ignacio Prieto. W barwach Universidadu Católica dwa razy z rzędu wywalczył wicemistrzostwo Chile (w sezonach 1989 i 1990), w tych samych latach docierał także do finału krajowego pucharu – Copa Chile (1989 i 1990). W 1991 roku wygrał natomiast Copa Chile i było to jego jedyne trofeum zdobyte podczas pierwszego pobytu w Universidadzie Católica[2]. Trzykrotnie triumfował jeszcze tylko w rozgrywkach eliminacyjnych Liguilla Pre-Libertadores (w latach 1989, 1991 i 1992). Nie był sobie jednak w stanie wywalczyć pewnego miejsca w wyjściowym składzie i pozostawał głównie rezerwowym[3], wobec czego udał się na wypożyczenie do niżej notowanego Deportes Temuco[4]. Tam spędził udany jak na możliwości klubu sezon (szóste miejsce w tabeli), będąc bliskim historycznego, pierwszego w dziejach zespołu zakwalifikowania się z Temuco do rozgrywek międzynarodowych[5].

W 1994 roku Ponce zasilił ligowego średniaka – ekipę Everton de Viña del Mar. Spędził w niej jeden sezon, wyróżniając się zaangażowaniem i solidnością w grze, czym zapracował sobie na transfer do ówczesnego mistrza kraju – drużyny Club Universidad de Chile. W zespole stołecznego potentata okazał się godnym następcą Fabiána Guevary (który przed rozgrywkami odszedł do meksykańskiego Monterrey) w roli lewego obrońcy i od razu został filarem linii defensywnej[3]. W sezonie 1995 zdobył z zespołem Jorge Socíasa swój pierwszy tytuł mistrza Chile[2]; imponował wówczas dobrym kryciem i dośrodkowaniami, notując sporo asyst[3]. Później wywalczył jeszcze z Universidadem wicemistrzostwo Chile (1998) i wygrał swój drugi Copa Chile (1998). Ogółem barwy tego zespołu reprezentował z powodzeniem przez cztery lata.

W 1999 roku Ponce powrócił do swojego macierzystego CD Universidad Católica. Podczas drugiego pobytu w tej drużynie niezmiennie pozostawał ważnym ogniwem defensywy. W wiosennym sezonie Apertura 2002 zdobył z Universidadem Católica tytuł mistrza Chile, trzykrotnie wywalczył również wicemistrzostwo Chile (w sezonach 1999, 2001 i Clausura 2002) oraz wygrał rozgrywki eliminacyjne Liguilla Pre-Sudamericana (2003)[2]. W 2004 roku doświadczony obrońca był bliski odejścia z klubu, lecz trener Jorge Pellicer namówił go do pozostania[6]. Okazało się to słusznym ruchem – w jesiennym sezonie Clausura 2005 Ponce jako ważny gracz pierwszego składu zdobył z Universidadem Católica swoje trzecie mistrzostwo Chile. W 2006 roku władze klubu nie przedłużył z nim umowy – bezpośrednio po tym zawodnik zdecydował się w wieku 35 lat zakończyć profesjonalną karierę[7].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1991 Ponce został powołany przez Manuela Pellegriniego do reprezentacji Chile U-20 na Mistrzostwa Ameryki Południowej U-20. Na wenezuelskich boiskach rozegrał trzy z czterech możliwych meczów (wszystkie z nich w wyjściowym składzie)[8], zaś Chilijczycy odpadli z turnieju już w pierwszej rundzie i nie zdołali zakwalifikować się na Mistrzostwa Świata U-20 w Portugalii.

W seniorskiej reprezentacji Chile Ponce zadebiutował za kadencji selekcjonera Arturo Salaha, 9 kwietnia 1991 w przegranym 0:1 meczu towarzyskim z Meksykiem. Po debiucie nie był powoływany do kadry przez sześć lat. W czerwcu 1997 znalazł się w ogłoszonym przez Nelsona Acostę składzie na rozgrywany w Boliwii turniej Copa América. Wystąpił podczas niego we wszystkich trzech meczach (z czego dwóch w wyjściowym składzie), natomiast jego drużyna odpadła z rozgrywek już w fazie grupowej. Występował również w udanych dla jego kadry eliminacjach do Mistrzostw Świata we Francji (sześć występów)[9], lecz wobec słabszego indywidualnego sezonu w Universidadzie nie znalazł się w kadrze na mundial. Później zanotował epizod w zakończonych niepowodzeniem eliminacjach do Mistrzostw Świata w Korei Płd. i Japonii (jeden występ). Swój bilans reprezentacyjny zamknął ostatecznie na osiemnastu rozegranych meczach.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2011 Ponce został asystentem trenera Fernando Vergary w zespole Deportes La Serena. Pół roku później zastąpił go na stanowisku pierwszego szkoleniowca[10]. Prowadził go z przeciętnym skutkiem przez kolejne piętnaście miesięcy (kolejno szóste i trzynaste miejsce w tabeli) – został zwolniony we wrześniu 2012 po serii słabych wyników (dwa zwycięstwa w poprzednich czternastu ligowych meczach), pozostawiając ekipę tuż nad strefą spadkową[11]. W styczniu 2013 objął drugoligowy San Luis Quillota[12], z którym zanotował kiepski pierwszy sezon (ostatnie miejsce w tabeli). Nowy prezes klubu César Villegas postanowił jednak zatrzymać go na stanowisku[13], co okazało się udanym pomysłem – w jesiennej rundzie Apertura sezonu 2013/2014 ekipa San Luis triumfowała w rozgrywkach drugiej ligi[14]. W następnej rundzie jego podopieczni spisywali się o wiele słabiej, co w połączeniu z konfliktem z zarządem klubu zaowocowało zdymisjonowaniem trenera w kwietniu 2014[13]. Na koniec sezonu San Luis (prowadzony już przez Nelsona Cossio) przegrał dwumecz barażowy i nie awansował ostatecznie do najwyższej klasy rozgrywkowej[15].

W czerwcu 2014 Ponce podpisał umowę z kolejnym drugoligowcem – klubem Unión San Felipe[16]. Prowadził go ze świetnym skutkiem, będąc na dobrej drodze do awansu do najwyższej klasy rozgrywkowej. Po siedmiu miesiącach został niespodziewanie zwolniony – mimo czterech porażek z rzędu, jego drużyna wciąż zajmowała drugie miejsce w tabeli z dużymi szansami na promocję[17]. W marcu 2015 został selekcjonerem reprezentacji Chile U-17, przygotowującej się do występu w roli gospodarza na rozgrywanych siedem miesięcy później Mistrzostwach Świata U-17[2]. Objął kadrę juniorską po notującym z nią fatalne wyniki Alfredo Grelaku i niebawem zdołał odmienić grę zespołu[18]. Na juniorskim mundialu jego podopieczni w fazie grupowej zremisowali z Chorwacją (1:1), przegrali z Nigerią (1:5) i wygrali z USA (4:1), a odpadli z turnieju w 1/8 finału po porażce z Meksykiem (1:4). Wraz z końcem grudnia wygasł jego kontrakt, którego federacja zdecydowała się nie przedłużać[19].

W styczniu 2017 Ponce został trenerem zespołu CD Huachipato[20]. Jego szkoleniowcem pozostawał przez kolejne półtora roku z przeciętnymi wynikami (kolejno dziewiąte, dziesiąte i trzynaste miejsce w tabeli), a w maju 2017 zarząd zdecydował się nie przedłużać jego kontraktu[21]. W latach 2017–2018 pracował jako koordynator akademii juniorskiej swojej byłej drużyny Club Universidad de Chile[22]. Zrezygnował z tego stanowiska w czerwcu 2018, by objąć ekipę Deportes Temuco[23].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. El Chueco habla cruzado (hiszp.). W: El Mercurio [on-line]. diario.elmercurio.com, 15 listopada 2003. [dostęp 23 czerwca 2018].
  2. a b c d Miguel Ponce asume el mando de la Sub 17 (hiszp.). W: Goal.com [on-line]. goal.com, 18 marca 2015. [dostęp 23 czerwca 2018].
  3. a b c Bicampeón 1995 (hiszp.). W: La Magia Azul [on-line]. issuu.com, 15 stycznia 2016. [dostęp 23 czerwca 2018].
  4. Daniel Kuschel: Las motivaciones de Ponce para dejar la U por Deportes Temuco (hiszp.). W: As [on-line]. chile.as.com, 23 czerwca 2018. [dostęp 23 czerwca 2018].
  5. Luis Emilio Cuadra: Miguel Ponce renunció a Universidad de Chile (hiszp.). W: Sinfonía del Gol [on-line]. sinfoniadegol.cl, 21 czerwca 2018. [dostęp 23 czerwca 2018].
  6. Miguel Ponce (hiszp.). W: El Mercurio [on-line]. diario.elmercurio.com, 21 lutego 2004. [dostęp 23 czerwca 2018].
  7. Quiero volver (hiszp.). W: El Mercurio [on-line]. diario.elmercurio.com, 22 stycznia 2007. [dostęp 23 czerwca 2018].
  8. Miguel Ponce (ang.). W: 11v11 [on-line]. 11v11.com. [dostęp 23 czerwca 2018].
  9. MIGUEL PONCE (hiszp.). W: Solofutbol.cl [on-line]. solofutbol.cl. [dostęp 23 czerwca 2018].
  10. Miguel Ponce asumirá el lunes como DT de La Serena en reemplazo de Fernando Vergara (hiszp.). W: Emol [on-line]. emol.com, 3 czerwca 2011. [dostęp 23 czerwca 2018].
  11. Miguel Ponce fue cesado como entrenador de Deportes La Serena (hiszp.). W: Emol [on-line]. emol.com, 22 września 2012. [dostęp 23 czerwca 2018].
  12. Rodrigo Arellano V.: Miguel Ponce sería el nuevo director técnico de San Luis (hiszp.). W: soychile.cl [on-line]. soychile.cl, 24 grudnia 2012. [dostęp 23 czerwca 2018].
  13. a b Rodrigo Arellano V.: "Crónica de una muerte anunciada": El auge y caída de Miguel Ponce (hiszp.). W: soychile.cl [on-line]. soychile.cl, 23 kwietnia 2014. [dostęp 23 czerwca 2018].
  14. Juan Riquelme D.: Miguel Ponce tras el campeonato de San Luis de Quillota: "Es un premio al trabajo" (hiszp.). W: soychile.cl [on-line]. soychile.cl, 17 grudnia 2013. [dostęp 23 czerwca 2018].
  15. Barnechea venció a San Luis y consiguió histórico ascenso a Primera A (hiszp.). W: ADN Radio Chile [on-line]. adnradio.cl, 28 maja 2014. [dostęp 23 czerwca 2018].
  16. Miguel Ponce fue presentado como nuevo entrenador de Unión San Felipe (hiszp.). W: Unión San Felipe [on-line]. unionsanfelipe.com, 6 czerwca 2014. [dostęp 23 czerwca 2018].
  17. Miguel Ponce fue destituido como entrenador de Unión San Felipe (hiszp.). W: Publimetro [on-line]. publimetro.cl, 19 stycznia 2015. [dostęp 23 czerwca 2018].
  18. Roberto Gálvez: Cronología de un proceso que Miguel Ponce logró revertir (hiszp.). W: As [on-line]. chile.as.com, 24 października 2015. [dostęp 23 czerwca 2018].
  19. Miguel Ponce deja la banca de la "Roja" Sub 17 y será el nuevo técnico de Huachipato (hiszp.). W: Emol [on-line]. emol.com, 20 grudnia 2015. [dostęp 23 czerwca 2018].
  20. Miguel Ponce inició su trabajo como nuevo director técnico de Huachipato (hiszp.). W: BioBioChile [on-line]. biobiochile.cl, 27 grudnia 2015. [dostęp 23 czerwca 2018].
  21. Carlos Campos: Miguel Ponce deja la banca de Huachipato (hiszp.). W: La Tercera [on-line]. latercera.com, 23 maja 2017. [dostęp 23 czerwca 2018].
  22. Ponce asumió como jefe técnico de las inferiores en U. de Chile (hiszp.). W: Prensa Fútbol [on-line]. prensafutbol.cl, 19 czerwca 2017. [dostęp 23 czerwca 2018].
  23. Miguel Ponce deja Universidad de Chile (hiszp.). W: ADN Radio Chile [on-line]. adnradio.cl, 21 czerwca 2018. [dostęp 23 czerwca 2018].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]