Mika Laitinen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mika Laitinen
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1973
Kuopio, Finlandia
Klub Puijon Hiihtoseura
Wzrost 189 cm
Reprezentacja  Finlandia
Debiut w PŚ 3 marca 1990, Lahti
(37. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 10 stycznia 1992, Predazzo
(12. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 11 grudnia 1994, Planica
(2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 2 grudnia 1995, Lillehammer
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
złoto Albertville 1992 Drużynowo
Mistrzostwa świata
złoto Thunder Bay 1995 Drużynowo
złoto Trondheim 1997 Skocznia K-90
brąz Thunder Bay 1995 Drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Szczyrbskie Jezioro 1990 Drużynowo
srebro Reit im Winkl 1991 Drużynowo
Letnie Grand Prix
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1996
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1995

Mika Antero Laitinen (ur. 5 marca 1973 w Kuopio) – fiński skoczek narciarski, złoty medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy skok w karierze oddał w 1979. Pierwszym sukcesem w jego karierze był srebrny medal mistrzostw świata juniorów w Štrbskim Plesie w 1990 wywalczony drużynowo. Fińscy juniorzy z Laitinenem w składzie powtórzyli ten sukces rok później, na MŚJ w Reit im Winkl. W Pucharze Świata zadebiutował 3 marca 1990 w Lahti, gdzie zajął 37. pozycję. Pierwsze punkty w Pucharze Świata zdobył 10 stycznia 1992, kiedy to zajął 12. miejsce w Predazzo. W klasyfikacji generalnej sezonu 1991/1992 zajął 48. miejsce. Podczas igrzysk olimpijskich w Albertville był piąty w konkursie na normalnej skoczni, a na skoczni dużej zajął 19. miejsce. W konkursie drużynowym Finowie w składzie: Ari-Pekka Nikkola, Mika Laitinen, Risto Laakkonen i Toni Nieminen zdobył złoty medal olimpijski.

W sezonie 1992/1993 wystąpił w zaledwie dwóch konkursach, nie zdobywając punktów, wobec czego nie został sklasyfikowany w klasyfikacji generalnej. W kolejnym sezonie w ogóle nie startował w zawodach PŚ, do rywalizacji na najwyższym poziomie powrócił w sezonie 1994/1995. W drugim konkursie tego sezonu po raz pierwszy w karierze stanął na podium, zajmując drugie miejsce w Planicy (11 grudnia 1994). W tym sezonie był także trzeci w Innsbrucku (4 stycznia 1995). W klasyfikacji generalnej PŚ zajął ostatecznie dziewiąte miejsce. Na mistrzostwach świata w Thunder Bay zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni, a wyprzedzili go jedynie dwaj Japończycy: Takanobu Okabe i Hiroya Saitō. Ponadto wraz z Ari-Pekką Nikkolą, Janim Soininenem i Janne Ahonenem wywalczył złoty medal w konkursie drużynowym, a indywidualnie na dużej skoczni zajął trzynaste miejsce.

Pierwsze zwycięstwo odniósł 2 grudnia 1995 w Lillehammer. Do końca grudnia 1995 z ośmiu pozostałych konkursów wygrał trzy, a raz był drugi. 31 grudnia 1995 będąc liderem Pucharu Świata oraz Turnieju Czterech Skoczni upadł na treningu przed kwalifikacjami do konkursu w Garmisch-Partenkirchen. Doznał złamania obojczyka oraz pięciu żeber, przez co zmuszony był do wycofania się z dalszej części turnieju, tracąc szansę na zwycięstwo w klasyfikacji generalnej[1]. Kontuzja zmusiła go do opuszczenia aż 13 konkursów Pucharu Świata. Do rywalizacji powrócił 28 lutego 1996 w Kuopio, zajmując szóste miejsce, 1 marca 1996 w Lahti był drugi, 9 marca 1996 w Harrachovie zajął czwartą lokatę, a ostatnie dwa konkursy sezonu, w Falun i Oslo, kończył poza czołową dziesiątką. Cały sezon 1995/1996 zakończył na szóstym miejscu w klasyfikacji generalnej, z dorobkiem 914 punktów w 15 konkursach. Zdobywca Kryształowej Kuli, Austriak Andreas Goldberger, zgromadził ich 1416, z czego aż 893 pod nieobecność Laitinena. W bezpośredniej rywalizacji Fin okazał się więc lepszy o prawie 400 punktów.

W kolejnych sezonach nie zajmował tak wysokich miejsc. Po sezonie 1995/1996 tylko dwa razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata. Pierwszy raz 18 stycznia 1997 w Sapporo, a drugi raz 8 grudnia 1997 w Villach. W sezonie 1996/1997 ośmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, ale na podium stanął tylko raz. Był między innymi szósty w Oberstdorfie, dziesiąty w Ga-Pa, piąty w Innsbrucku i dwunasty w Bischofshofen, co dało mu siódme miejsce w klasyfikacji końcowej 45. Turnieju Czterech Skoczni. Mistrzostwa świata w Trondheim w 1997 przyniosły mu kolejny złoty medal wywalczony drużynowo, chociaż w indywidualnych zawodach plasował się w trzeciej dziesiątce. Rok później zajął 22. miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie. W tym samym sezonie odbyły się także igrzyska olimpijskie w Nagano, gdzie wraz z kolegami z reprezentacji zajął piąte miejsce w konkursie drużynowym, a indywidualnie plasował się w końcówce drugiej dziesiątki. Jego ostatnią dużą imprezą były mistrzostwa świata w Ramsau w 1999, gdzie zajął 18. miejsce na normalnej skoczni oraz 23. miejsce na dużym obiekcie. W konkursie drużynowym Finowie z Laitinenem w składzie przegrali walkę o brązowy medal z reprezentantami Austrii i ostatecznie zajęli czwarte miejsce. Ostatni skok w zawodach Pucharu Świata oddał 12 marca 2000 na skoczni Holmenkollbakken w Oslo, kiedy zajął 25. miejsce. Następnie zakończył sportową karierę.

Mika Laitinen skakał na nartach firmy Atomic i używał butów Adidas.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
5. 9 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia normalna indywidualnie 213.6 pkt -9.2 pkt Austria Ernst Vettori
1.Gold medal.svg 14 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża drużynowo[2] 644.4 pkt - -
19. 16 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża indywidualnie 166.0 pkt -73.5 pkt Finlandia Toni Nieminen
20. 11 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia normalna indywidualnie 199.0 pkt -35.5 pkt Finlandia Jani Soininen
18. 15 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża indywidualnie 222.5 pkt -49.8 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
5. 17 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża drużynowo[3] 833.9 pkt -99.1 pkt  Japonia

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
3.FIS bronze medal.png 12 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 243.5 pkt -22.5 pkt Japonia Takanobu Okabe
1.FIS gold medal.png 16 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża drużynowo[4] 889.0 pkt - -
13. 18 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża indywidualnie 199.1 pkt -73.5 pkt Norwegia Tommy Ingebrigtsen
25. 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia normalna indywidualnie 231.0 pkt -32.5 pkt Finlandia Janne Ahonen
1.FIS gold medal.png 27 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża drużynowo[4] 955.3 pkt - -
23. 1 marca 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża indywidualnie 187.2 pkt -64.9 pkt Japonia Masahiko Harada
23. 21 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia duża indywidualnie 184.3 pkt -79.1 pkt Niemcy Martin Schmitt
4. 23 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia duża drużynowo[5] 762.3 pkt -226.6 pkt  Niemcy
18. 26 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia normalna indywidualnie 220.5 pkt -34.5 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
22. 25 stycznia 1998 Niemcy Oberstdorf Loty indywidualnie 619.1 pkt -157.3 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.FIS silver medal.png 30 marca 1990 Czechosłowacja Štrbské Pleso Skocznia normalna drużynowo[6] ? -  Austria
2.FIS silver medal.png 7 marca 1991 Niemcy Reit im Winkl Skocznia normalna drużynowo[7] ? -  Czechosłowacja

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 11 grudnia 1994 Słowenia Planica Srednija Velikanka 248.5 pkt 2. -10.0 pkt Andreas Goldberger
2. 4 stycznia 1995 Austria Innsbruck Bergisel 220.7 pkt 3. -27.0 pkt Kazuyoshi Funaki
3. 2 grudnia 1995 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 254.0 pkt 1. - -
4. 8 grudnia 1995 Austria Villach Villacher Alpenarena 248.0 pkt 2. -0.5 pkt Masahiko Harada
5. 10 grudnia 1995 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka 277.3 pkt 1. - -
6. 12 grudnia 1995 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-90 244.0 pkt 1. - -
7. 28 grudnia 1995 Niemcy Oberhof Hans-Renner-Schanze 241.5 pkt 1. - -
8. 30 grudnia 1995 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 247.9 pkt 1. - -
9. 1 marca 1996 Finlandia Lahti Salpausselkä 231.5 pkt 2. -7.5 pkt Masahiko Harada
10. 18 stycznia 1997 Japonia Sapporo Miyanomori 234.0 pkt 2. -5.0 pkt Adam Małysz
11. 8 grudnia 1997 Austria Villach Villacher Alpenarena 240.0 pkt 3. -6.0 pkt Masahiko Harada

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1989/1990
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Zakopane St.Moritz Gstaad Engelberg Predazzo Predazzo Lahti Lahti Örnsköldsvik Solleftea Raufoss Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - 37 17 - - 33 - - 0
Sezon 1990/1991
Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Oberhof Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Lahti Bollnaes Falun Trondheim Oslo Planica Planica Strbske Pleso punkty
- - - - 41 50 - - - - 47 - - 42 39 - - - - - - - 0
Sezon 1991/1992
Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo St.Moritz Engelberg Oberstdorf Oberstdorf Lahti Lahti Örnsköldsvik Trondheim Trondheim Oslo Harrachov Planica punkty
- - 26 50 - - - - 12 21 30 - - 22 31 42 31 46 29 - - 4
Sezon 1992/1993
Falun Falun Ruhpolding Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Lahti Lillehammer Oslo Planica punkty
- - - - - - - - - - - - 61 28 - - - 0
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

- - zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Sezon 1994/1995
Planica Planica Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Lahti Lahti Kuopio Falun Falun Lillehammer Oslo Vikersund Vikersund Oberstdorf punkty
11 2 24 17 3 23 33 13 15 18 17 7 4 11 9 5 10 - 7 12 6 564
Sezon 1995/1996
Lillehammer Lillehammer Villach Planica Predazzo Chamonix Chamonix Oberhof Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Iron Mountain Iron Mountain Kuopio Lahti Lahti Harrachov Falun Oslo punkty
1 15 2 1 1 4 8 1 1 - - - - - - - - - - - - - 6 2 4 4 12 27 914
Sezon 1996/1997
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Kuusamo Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Kuopio Falun Oslo Planica Planica punkty
21 19 18 - 49 5 6 10 5 12 7 7 2 13 5 44 39 49 21 - - - - - - 440
Sezon 1997/1998
Lillehammer Lillehammer Predazzo Villach Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Ramsau Zakopane Zakopane Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Vikersund Vikersund Kuopio Lahti Lahti Falun Trondheim Oslo Planica Planica punkty
39 29 10 3 15 35 31 30 18 11 - 12 - - 24 17 17 26 45 - - 23 26 23 25 46 35 231
Sezon 1998/1999
Lillehammer Lillehammer Chamonix Chamonix Predazzo Oberhof Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Harrachov Kuopio Lahti Trondheim Falun Oslo Planica Planica Planica punkty
30 14 21 5 23 32 40 34 20 33 9 32 43 46 24 31 43 21 - - 46 32 30 44 28 24 - - 21 160
Sezon 1999/2000
Kuopio Kuopio Predazzo Predazzo Villach Zakopane Zakopane Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Bad Mitterndorf Iron Mountain Iron Mountain Lahti Lahti Trondheim Oslo Planica punkty
45 30 12 21 4 35 11 12 28 24 20 11 13 27 - 23 41 49 - 27 41 34 26 20 25 - 232
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

- – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej Nordycki (Skandynawski)[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

  1. Norwegia Trondheim – 18 sierpnia 1996 (2. miejsce)
  2. Niemcy Oberhof – 21 sierpnia 1996 (1. miejsce)
  3. Niemcy Hinterzarten – 25 sierpnia 1996 (2. miejsce)
  4. Włochy Predazzo – 28 sierpnia 1996 (3. miejsce)
  5. Austria Stams – 1 września 1996 (2. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)
1995
Kuopio Trondheim Hinterzarten Stams punkty
16 11 8 6 913.8
1996
Trondheim Oberhof Hinterzarten Predazzo Stams punkty
2 1 2 3 2 400
1997
Courchevel Trondheim Hinterzarten Predazzo Stams punkty
- 24 10 22 23 50
1998
Stams Predazzo Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba punkty
12 18 5 7 16 10 157
1999
Hinterzarten Courchevel Stams Hakuba Sapporo punkty
10 25 28 33 33 35
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

- – zawodnik nie wystartował
lub nie zakwalifikował się

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Laitinen suffers practice fall | The Independent, www.independent.co.uk [dostęp 2017-11-25] [zarchiwizowane z adresu 2018-05-15] (ang.).
  2. Skład drużyny: Toni Nieminen, Ari-Pekka Nikkola, Risto Laakkonen, Mika Laitinen
  3. Skład drużyny: Ari-Pekka Nikkola, Mika Laitinen, Janne Ahonen, Jani Soininen
  4. a b Skład zespołu: Ari-Pekka Nikkola, Jani Soininen, Janne Ahonen, Mika Laitinen
  5. Skład zespołu: Ville Kantee, Jani Soininen, Janne Ahonen, Mika Laitinen
  6. Skład zespołu: Esa Könönen, Riku Äyri, Mika Laitinen, Marko Haarala
  7. Skład zespołu: Mika Laitinen, Janne Väätäinen, Riku Äyri, Pekka Niemelä
  8. Wystartował tylko w jednym konkursie, w którym zwyciężył

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]