Mikael Ishak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mikael Ishak
Ilustracja
Mikael Ishak w barwach 1. FC Nürnberg (2019)
Data i miejsce urodzenia

31 marca 1993
Södertälje, Szwecja

Wzrost

185 cm

Pozycja

środkowy napastnik

Informacje klubowe
Klub

Lech Poznań

Numer w klubie

9

Kariera juniorska
Lata Klub
Assyriska FF
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2010–2011 Assyriska FF 47 (13)
2012–2013 1. FC Köln 18 (0)
2013 Sankt Gallen (wyp.) 13 (3)
2013–2014 Parma 0 (0)
2013–2014 Crotone (wyp.) 24 (4)
2014–2017 Randers 71 (31)
2017–2020 1. FC Nürnberg 77 (17)
2020– Lech Poznań 52 (30)
W sumie: 302 (98)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2011  Szwecja U-18 6 (3)
2011  Szwecja U-19 2 (0)
2012–2015  Szwecja U-21 24 (10)
2016  Szwecja IO 3 (1)
2015–2016  Szwecja 4 (1)
W sumie: 39 (15)
  1. Aktualne na: 18 maja 2022.
  2. Aktualne na: 26 listopada 2020.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy U-21
złoto Czechy 2015

Mikael Ishak (ur. 31 marca 1993 w Södertälje) – szwedzki piłkarz asyryjskiego pochodzenia występujący na pozycji napastnika w Lechu Poznań, w latach 2015–2016 reprezentant Szwecji, złoty medalista mistrzostw Europy U-21, olimpijczyk.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Grę w piłkę nożną rozpoczął w klubie Assyriska FF. W 2010 awansował do pierwszego zespołu. 21 czerwca 2010 zadebiutował w Superettan w zremisowanym 1:1 wyjazdowym meczu z Örgryte IS. W zespole Assyriski występował do końca 2011. Na początku 2012 Ishak przeszedł do 1. FC Köln za kwotę 280 tys. euro. Swój debiut zaliczył 21 stycznia 2012 w przegranym 0:1 wyjazdowym spotkaniu przeciwko VfL Wolfsburg, gdy w 85. minucie zmienił Martina Laniga. W sezonie 2011/12 spadł z Köln z Bundesligi. W 2013 Ishak został wypożyczony do szwajcarskiego FC Sankt Gallen. W Swiss Super League swój debiut zanotował 13 marca 2014 w zremisowanym 0:0 domowym spotkaniu z FC Thun. Przez pół roku rozegrał dla tego klubu 13 ligowych meczów i zdobył trzy gole.

W sierpniu 2013 Ishak został piłkarzem Parma FC, a na sezon 2013/14 wypożyczono go z niej do grającego w Serie B FC Crotone. W Crotone zadebiutował 24 sierpnia 2013 w przegranym 2:5 wyjazdowym meczu z AC Siena. W 2014 Ishak ponownie zmienił klub i podpisał kontrakt z duńskim Randers FC. W Superligaen po raz pierwszy wystąpił 8 sierpnia 2014 w wygranym 1:0 spotkaniu z FC Vestsjælland, w którym zdobył bramkę.

Zimą 2017 trafił do 1. FC Nürnberg, z którym rok później awansował do 1. Bundesligi.

W lipcu 2020 przeszedł jako wolny zawodnik do Lecha Poznań i związał się z tym klubem trzyletnią umową[1]. W swoim pierwszym sezonie gry w Lechu został rekordzistą tego klubu w liczbie bramek zdobytych w rozgrywkach UEFA – jego dwa trafienia w pierwszym meczu ze Standardem Liège (3:1) w ramach fazy grupowej Ligi Europy 2020/21 pozwoliły mu zrównać się z dotychczasowym rekordzistą, autorem siedmiu bramek dla Lecha w europejskich pucharach Christianem Gytkjærem. W kolejnym meczu z tym belgijskim zespołem (1:2) Ishak również trafił do siatki i był to już jego ósmy gol w tych rozgrywkach[2]. Dzięki tym ośmiu trafieniom ex aequo z Harrym Kanem z Tottenhamu został najwyżej sklasyfikowanym snajperem Ligi Europy 2020/21 (wliczając kwalifikacje)[3]. Przed rozpoczęciem sezonu Ekstraklasy 2021/2022 ogłoszono, że Mikael Ishak będzie nowym kapitanem Lecha Poznań[4].

Statystyki kariery klubowej[edytuj | edytuj kod]

Stan na 18 maja 2022[5]
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Europa[6] Inne Suma
Mecze Bramki Asysty Mecze Bramki Asysty Mecze Bramki Asysty Mecze Bramki Asysty Mecze Bramki Asysty
Niemcy 1. FC Köln II 2012/2013 Fußball-Regionalliga 4 2 2 0 0 0 0 0 0 0 0 0 4 2 2
Niemcy 1. FC Köln 2012/2013 2. Fußball-Bundesliga 7 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 8 0 0
Ogólnie 11 2 2 1 0 0 0 0 0 0 0 0 12 2 2
Szwajcaria FC Sankt Gallen 2012/2013 Swiss Super League 13 3 2 0 0 0 0 0 0 0 0 0 13 3 2
Ogólnie 13 3 2 0 0 0 0 0 0 0 0 0 13 3 2
Włochy FC Crotone 2013/2014 Serie B 24 4 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 24 4 1
Ogólnie 24 4 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 24 4 1
Dania Randers FC 2014/2015 Superligaen 26 11 1 3 1 0 0 0 0 0 0 0 29 12 1
2015/2016 28 12 2 1 0 0 2 1 0 0 0 0 31 13 2
2016/2017 17 8 2 1 1 0 0 0 0 0 0 0 18 9 2
Ogólnie 71 31 5 5 2 0 2 1 0 0 0 0 78 34 5
Niemcy 1. FC Nürnberg 2016/2017 2. Fußball-Bundesliga 7 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 7 0 0
2017/2018 28 12 8 3 1 0 0 0 0 0 0 0 31 13 8
2018/2019 Bundesliga 29 4 4 2 2 0 0 0 0 0 0 0 31 6 4
2019/2020 2. Fußball-Bundesliga 13 1 0 2 0 0 0 0 0 0 0 0 15 1 0
Ogólnie 77 17 12 7 3 0 0 0 0 0 0 0 84 20 12
Polska Lech Poznań 2020/2021 Ekstraklasa 22 12 1 1 0 0 10 8 0 0 0 0 33 20 1
2021/2022 30 18 6 2 0 0 0 0 0 0 0 0 32 18 6
Ogólnie 52 30 7 3 0 0 10 8 0 0 0 0 65 38 7
Ogólnie w karierze 248 87 29 16 5 0 12 9 0 0 0 0 276 101 29

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W swojej karierze Ishak występował w młodzieżowych reprezentacjach Szwecji. W 2015 wystąpił z reprezentacją U-21 w mistrzostwach Europy U-21. Szwecja wywalczyła wtedy mistrzostwo kontynentu. W seniorskiej reprezentacji Szwecji zadebiutował 15 stycznia 2015 w wygranym 2:0 towarzyskim meczu z Wybrzeżem Kości Słoniowej, rozegranym w Abu Zabi. W 82. minucie tego meczu zmienił Isaaca Thelina.

Gole międzynarodowe
Lp. Data Miejsce Występ Przeciwnik Gol na Wynik Rozgrywka 
1. 6 stycznia 2016 Armed Forces Stadium, Abu Zabi, Zjednoczone Emiraty Arabskie 3  Estonia 1:1 1:1 Towarzyski

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe[edytuj | edytuj kod]

Szwecja U-21

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Lech Poznań

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wliczając kwalifikacje.
  2. Ex aequo z Harrym Kanem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mikael Ishak zawodnikiem Lecha (pol.). 90minut.pl, 2020-07-14. [dostęp 2020-11-27].
  2. Szymon Mierzyński: Liga Europy: Mikael Ishak samodzielnym królem strzelców Lecha Poznań w pucharach! (pol.). sportowefakty.wp.pl, 2020-11-26. [dostęp 2020-11-27].
  3. Jakub Ptak: Napastnik Lecha królem strzelców Ligi Europy (pol.). poznan.tvp.pl, 2021-05-27. [dostęp 2021-05-28].
  4. Lech Poznań będzie miał nowego kapitana. (pol.). gloswielkopolski.pl, 2020-07-17. [dostęp 2021-07-17].
  5. Mikael Ishak, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–podsumowanie występów) [online] [dostęp 2022-05-05].
  6. Uwzględniono: el. Liga Europy UEFA oraz faza grupowa Liga Europy UEFA

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]