Mike Teavee

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mike Teavee – postać fikcyjna, występująca w książce dla dzieci Charlie i fabryka czekolady Roalda Dahla oraz w filmach na niej opartych. W wersji z 1971 roku grał go Paris Themmen, a w wersji z 2005Jordan Fry.

Mike Teavee, jak wskazuje jego nazwisko, był telewizyjnym fanatykiem, który całe dnie spędzał przed ekranem. Był przedostatnim dzieckiem, które znalazło Złoty Kupon, oraz ostatnim, które opuściło fabrykę nie wygrawszy głównej nagrody (albowiem każde dziecko miało otrzymać zapas słodyczy, który miał mu starczyć do końca życia, niezależnie od tego, czy wygrałoby nagrodę główną, czy nie). Istnieją istotne rozbieżności między przedstawieniem Mike'a w poszczególnych wersjach filmu oraz między adaptacjami filmowymi a książką.

Mike w wersji z 1971[edytuj | edytuj kod]

Ma 9 lat, mieszka w Arizonie i jest absolutnie zakręcony na punkcie westernów, szczególnie ubóstwia zaś przedstawionych w nich kowbojów. Nosi kowbojski strój wraz z kapeluszem oraz zabawkowe pistolety. Marzy o posiadaniu prawdziwej broni, co jego ojciec kwituje pobłażliwym: nie wcześniej niż skończysz 12 lat. Nigdy nie jada posiłków przy stole, a podczas wywiadu do telewizji jest tak zajęty oglądaniem kolejnego odcinka westernu, że nie udziela odpowiedzi dłuższych niż parę słów. Jego marzeniem jest zostać sławnym aktorem, w filmie wspomniane jest, że ma trzech przyjaciół. Mike w tej wersji lubi czekoladę, nazywa ją nawet małą zakąską telewizyjną. Jego matka uczy geografii w szkole i to ona idzie razem z chłopcem do fabryki.

Mike w filmie z 2005[edytuj | edytuj kod]

Mieszka w Denver, w Kolorado. Oprócz oglądania telewizji gra w pełne przemocy gry video. Pokazany jest jako superinteligentny dzieciak, dla którego znalezienie Biletu ograniczyło się do porównania kodów kreskowych i dat produkcji czekolady z datami znalezienia poszczególnych Biletów i do zakombinowania z pochodną, w konsekwencji zaś do kupienia tylko jednej tabliczki czekolady, której i tak nie zjadł, jako że nie znosi słodyczy. Mike lubi okazywać wszystkim swoją wyższość intelektualną, wliczając w to własnych rodziców (jego ojciec często nie ma pojęcia, o czym mówi jego syn) i Wonkę, a przemoc jest dla niego najlepszą formą rozrywki. W wycieczce do fabryki towarzyszy mu jego ojciec, który w tej wersji jest nauczycielem geografii w liceum.

Mike w książce[edytuj | edytuj kod]

Różnice między książką a adaptacją z 1971 są takie, że zamiast kowbojów wzorem dla chłopca są filmowi gangsterzy. W wyprawie do fabryki wybrało się z nim dwoje rodziców. Niezbyt podoba im się, że chłopiec ogląda tak dużo telewizji i po wszystkim decydują, że w ogóle pozbędą się odbiornika z domu (w obu filmach milcząco przyzwalali na oglądanie telewizji, a nawet uważali to za dobre dla niego).