Miklós Mészöly

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Mészölya

Miklós Mészöly (ur. 19 stycznia 1921 w Szekszárd, zm. 22 lipca 2001 w Budapeszcie) – węgierski pisarz, eseista, autor sztuk teatralnych i utworów dla dzieci.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1942 r. ukończył studia na wydziale prawa w Budapeszcie. W latach 1943–1944 służył w wojsku, po wojnie pracował w redakcji gazety w swoim rodzinnym mieście, pisał teksty do przedstawień kukiełkowych. Jest uważany za jednego z najważniejszych eksperymentatorów i innowatorów węgierskiej literatury drugiej połowy XX wieku. Bohaterem i narratorem jego bodaj najbardziej cenionego utworu, krótkiej powieści Saul z Tarsu, jest Święty Paweł. O dwa lata wcześniejsza książka, Śmierć rekordzisty, stanowi próbę ukazania skomplikowanych relacji uczuciowych panujących w grupie młodych ludzi, wkraczających w dorosłość podczas wojny, a następnie „rzuconych” w komunistyczną rzeczywistość.

Polskie przekłady[edytuj | edytuj kod]

  • 1960: Czarny bocian (Fekete gólya)
  • 1966: Śmierć rekordzisty (Az atléta halála)
  • 1968: Saul z Tarsu (Saulus)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]