Mikołaj Radziwiłłowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mikołaj Radziwiłłowicz "Stary"
Ilustracja
Herb
Trąby
Rodzina Radziwiłł
Data śmierci 16 lipca 1509
Ojciec Radziwiłł Ościkowicz
Żona

Zofia Anna Monwidówna
Zofia Zasławska
Fiedora Rohatyńska

Dzieci

z Zofią Anną Monwidówną:
Mikołaj Radziwiłł
Jan Radziwiłł
Anna Radziwiłłówna
Wojciech Radziwiłł
Jerzy Radziwiłł

Mikołaj Radziwiłłowicz zwany Starym lub Matuzalemem rodu Radziwiłłów herbu Trąby (zm. 16 lipca 1509) – kanclerz wielki litewski i wojewoda wileński od 1492, kasztelan trocki od 1488, namiestnik nowogródzki i bielski od 1488, namiestnik smoleński.

Syn Radziwiłła Ościkowicza.

Przed 2 grudnia 1481 został namiestnikiem smoleńskim. Jesienią 1483 roku otrzymał do dyspozycji 10 tysięcy żołnierzy do obrony ziemi smoleńskiej. 31 maja 1488 roku po raz pierwszy wystąpił jako kasztelan trocki i namiestnik nowogrodzki. Na początku 1492 roku został kanclerzem wielkim litewskim i wojewodą wileńskim; objął te urzędy jako następca Olechny Sudymontowicza.

24 lipca 1499 roku podpisał w Wilnie akt odnawiający unię polsko-litewską[1].

Dzieci[edytuj | edytuj kod]

Miał 4 synów: Wojciecha, Jerzego, Jana, Mikołaja i córkę Annę, która została żoną księcia mazowieckiego Konrada III Rudego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Akta unji Polski z Litwą, 1385-1791, wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz, Kraków 1932, s. 127.