Mikołaj Czarnecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błogosławiony
Mikołaj Czarnecki
biskup męczennik
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1884
Siemakowce
Data i miejsce śmierci 2 kwietnia 1959
Lwów
Czczony przez kościół katolicki
Beatyfikacja 27 czerwca 2001
Lwów
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 28 czerwca
Szczególne miejsca kultu Lwów, Horodło
Mikołaj Czarnecki
Mykoła Czarnecki
biskup Lebedus
Mikołaj Czarnecki
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1884
Siemakowce, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 2 kwietnia 1959
Lwów, USRR, ZSRR
wizytator apostolski dla wiernych Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowiańskiego w diecezjach: łuckiej, pińskiej, podlaskiej, wileńskiej i lubelskiej
Okres sprawowania 1931-1939
egzarcha Wołynia, Podlasia i Polesia Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego
Okres sprawowania 1939
Wyznanie katolickie
Kościół Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego
Inkardynacja CSsR
Prezbiterat 2 października 1909
Chirotonia biskupia 2 lutego 1931
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 2 lutego 1931
Konsekrator Grzegorz Chomyszyn
Współkonsekratorzy Giovanni Mele
Piotr Franciszek Buczys

Mikołaj Czarnecki, Mykoła Czarnecki CSsR (ur. 14 grudnia 1884 w Siemakowcach, zm. 2 kwietnia 1959 we Lwowie) – błogosławiony Kościoła katolickiego, redemptorysta, profesor filozofii i teologii dogmatycznej, biskup tytularny Lebedus.

Życiorys[edytuj]

Pochodził z wielodzietnej rodziny chłopskiej wyznania greckokatolickiego. W młodości uczył się w Kolegium św. Mikołaja w Stanisławowie. Od 1903 roku przebywał na studiach w Rzymie, które ukończył doktoratem z teologii. 2 października 1909 roku został wyświęcony na kapłana.

Od 1910 roku był wykładowcą seminarium duchownego w Stanisławowie. W 1919 roku wstąpił do zakonu redemptorystów. Od 1926 roku jako kapłan greckokatolicki uczestniczył w misji wśród prawosławnych na Wołyniu.

Wykładał w Papieskim Seminarium Wschodnim w Dubnie, organizował parafie neounickie oraz uczestniczył w zakładaniu klasztoru redemptorystów w Kowlu. W 1931 roku papież Pius XI mianował go biskupem tytularnym Lebedus oraz wizytatorem apostolskim na Wołyniu i Podlasiu dla wiernych obrządku bizantyjsko-słowiańskiego. W tym samym roku Mikołaj Czarnecki przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa stanisławowskiego, Grzegorza Chomyszyna. W 1939 roku arcybiskup lwowski, Andrzej Szeptycki mianował go egzarchą Wołynia, Podlasia i Polesia.

W 1939 roku biskup Mikołaj Czarnecki zmuszony został do zrezygnowania z pełnionych funkcji i opuszczenia Wołynia. Osiadł w klasztorze redemptorystów we Lwowie. Powrócił do pracy naukowej. Od 1941 roku był wykładowcą: filozofii, psychologii i teologii moralnej na Akademii Teologicznej we Lwowie.

W 1945 roku został aresztowany przez władze sowieckie i uwięziony. W latach 1946-1956 przebywał w łagrach na Syberii. Ze względu na zły stan zdrowia został zwolniony z katorgi i wrócił do Lwowa, gdzie do końca życia w miarę możliwości pełnił posługę duszpasterską i biskupią.

Pochowany został na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. W Polsce cząstka jego relikwii przechowywana jest w neounickiej cerkwi św. Mikołaja w Horodle.

Beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 27 czerwca 2001 we Lwowie[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]