Mikołaj Firlej (1588–1636)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy marszałka Trybunału Głównego Koronnego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Mikołaj Firlej
Herb
herb Lewart
Rodzina Firlejowie herbu Lewart
Data urodzenia 1588
Data śmierci 1 września 1636
Ojciec Mikołaj Firlej
Matka Elżbieta z Ligęzów
Żona

Regina z Oleśnickich
Maria Mohylanka

Dzieci

Zbigniew, Henryk, Stanisław, Jan, Andrzej, Elżbieta, Katarzyna, Anna

Mikołaj Firlej herbu Lewart (ur. w 1588, zm. 1 września 1636 roku[1]) – wojewoda sandomierski od 1633, kasztelan wojnicki od 1618 i biecki od 1615, starosta lubelski od 1614, kazimierski od 1596, marszałek Trybunału Głównego Koronnego lubelskiego w 1616 roku[2], dworzanin królewski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn wojewody krakowskiego Mikołaja i Elżbiety Ligęzianki. Na jego uroczystych chrzcinach obecni byli m.in. król Zygmunt III Waza i królowa Anna Jagiellonka.

Przez 12 lat przebywał na studiach w Niemczech, Anglii, Włoszech, Hiszpanii i Francji. Studiował w kolegium jezuickim w Lublinie w 1597 roku, w Paryżu w 1605 roku, w Padwie w 1607 roku i Bolonii w 1607 roku[3].

W latach 1618, 1620[4], 1626[5] i 1629[6] był deputatem Senatu na Trybunał Skarbowy Koronny[7].

Był zadeklarowanym zwolennikiem Habsburgów. Był elektorem Władysława IV Wazy z województwa krakowskiego w 1632 roku[8]. Bliski współpracownik króla Władysława IV Wazy. W 1635 roku został wyznaczony senatorem rezydentem[9].

Poseł na sejm 1611 roku z województwa krakowskiego, deputat do sprawy brandenburskiej[10]. Poseł na sejm w 1633 roku[11].

Z małżeństwa z Reginą Oleśnicką miał synów: Zbigniewa, Henryka, Stanisława (zmarł w dzieciństwie[12]), Jana i Andrzeja oraz trzy córki (Elżbieta, Katarzyna, Anna[12]). Po śmierci pierwszej żony po raz drugi ożenił się z Marią Mohyłówną, wdową wojewody bracławskiego Stefana Potockiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy województwa sandomierskiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Krzysztof Chłapowski i Alicja Falniowska-Grabowska. Kórnik 1993, s. 124.
  2. Złota księga szlachty polskiej. R. XVIII. Poznań, 1896, s. 129.
  3. Marcin Broniarczyk. Wykształcenie świeckich senatorów w Koronie za Władysława IV.Kwartalnik Historyczny”. R. 119 nr 2 (2012), s. 276.
  4. Volumina Legum. T. 3. Petersburg, 1859, s. 184.
  5. Volumina Legum. T. 3. 1859, s. 237.
  6. Volumina Legum. T. 3. 1859, s. 293.
  7. Volumina Legum. T. III. 1859, s. 157.
  8. Suffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych, y W. X. Litewskiego, Zgodnie ná Naiásnieyssego Władisława Zygmunta ... roku 1632 ... Woiewodztwo Krákowskie., s. A.
  9. Volumina Legum. T. III. 1859, s. 425.
  10. Janusz Byliński, Sejm z 1611 roku. W nowym opracowaniu., Wrocław 2016, s. 218-219.
  11. Agnieszka Sidorowska. Lubelska reprezentacja sejmowa za panowania Władysława IV, próba analizy pochodzenia społecznego karier.Res Historica”. 7, 1999, s. 50.
  12. a b Stanisław Józef Duńczewski: O familii Lubiczów Strzemeskich. [W:] Herbarz Wielu Domow Korony Polskiey y W. X. Litewskiego. T. 2. 1757, s. 46.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]