Mikołaj Maciejowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mikołaj Maciejowicz
Ilustracja
rotmistrz rotmistrz
Data i miejsce urodzenia 3 lipca 1897
Puławy
Data i miejsce śmierci wiosna 1940
Kijów
Przebieg służby
Lata służby do 1940
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego,
Wojsko Polskie
Jednostki 1 Pułk Szwoleżerów
4 Pułk Strzelców Konnych
10 Pułk Strzelców Konnych
Stanowiska dowódca szwadronu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kawaler Orderu Korony Rumunii

Mikołaj Maciejowicz (ur. 3 lipca 1897[a] w Puławach, zm. 1940 w Kijowie) – rotmistrz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Dymitra i Aleksandry z Deszków. Ukończył Korpus Kadetów w Woroneżu i Szkołę Junkrów. Służył w Armii Imperium Rosyjskiego do 1919. Wówczas, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Został przydzielony do 1 pułku szwoleżerów, a następnie do 4 pułku strzelców konnych. Z tym oddziałem walczył w wojnie polsko-bolszewickiej 1920. Jako podporucznik IV dywizjonu 26 kwietnia 1920 wsławił się bohaterstwem w ataku na Żmerynkę i wieś Gołubowkę. Został wówczas ranny, a za swoje czyny otrzymał Order Virtuti Militari. Po wojnie służył w I szwadronie 10 pułku strzelców konnych, stacjonującego w Łańcucie[1], później od 1929 do 1932 służył w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu[2]. Został awansowany do stopnia rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. Od 1932 do 1936 ponownie w 10 pułku strzelców konnych, gdzie był dowódcą szwadronu szkolnego. W 1936 został oficerem mobilizacyjnym w tej jednostce, a w 1938 raz jeszcze mianowany dowódcą szwadronu.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 wkrótce został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD podczas przekraczania granicy z Rumunią. Był przetrzymywany w Stanisławowie i Odessie. W 1940 został przewieziony do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie. Tam prawdopodobnie na wiosnę 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 57/3-47 oznaczony numerem 1903; jego tożsamość została podana jako Mikołaj Macijewicz)[3]. Został pochowany na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Inną datę dzienną urodzenia, 20 czerwca 1897, podało Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie..

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Katyń 1940 – pamiętamy!!! – Dziesiątacy straceni w ZSRR. dobroni.pl, 21 października 2010. [dostęp 15 stycznia 2015].
  2. Stanisław Poręba: Kalendarz Grudziądzki 2001. Grudziądz: Grudziądzkie Towarzystwo Kultury, 2001, s. 40.
  3. Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. [dostęp 27 października 2014]. s. 56.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]