Mikołaj Oleśnicki (wojewoda)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wojewody lubelskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Mikołaj Oleśnicki
Ilustracja
płyta nagrobna Mikołaja Oleśnickiego w Kaplicy Oleśnickich w Bazylice na Świętym Krzyżu
Herb
Herb Dębno
Rodzina Oleśniccy herbu Dębno
Data urodzenia 1558
Data śmierci 1629
Ojciec Jan Oleśnicki
Matka Zofia ze Spinków
Żona

Krystyna Palęcka,
Małgorzata Tarło,
Zofia Lubomirska
i Zofia Tarło.

Mikołaj Oleśnicki herbu Dębno (ur. 30 lipca 1558 roku, zm. 13 grudnia 1629 roku) – wojewoda lubelski w latach 1619–1629, kasztelan radomski w latach 1611–1619, kasztelan małogoski w latach 1598–1609, starosta opoczyński w latach 1622–1629[1], marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1604 roku[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Jana Oleśnickiego, bratanek Mikołaja Oleśnickiego. Jego pradziadem od strony matki był Mikołaj „Lubelczyk” Kurozwęcki. Nie wiadomo o żadnych urzędach pełnionych przez jego ojca, wygląda więc na to, że karierę zawdzięczał własnym umiejętnościom. Wychowany jako kalwinista, w 1598 przeszedł na katolicyzm, co znacznie ułatwiło mu dalszą karierę.

W 1606 roku, jako drugi wielki poseł obok Aleksandra Korwina Gosiewskiego, odprowadził Marynę Mniszchównę do Moskwy, gdzie prowadził pertraktacje dotyczące przymierza Rzeczypospolitej z Dymitrem Samozwańcem[3].

W 1613 roku wyznaczony został senatorem rezydentem[4].

W 1618 i 1626 roku był deputatem Senatu na Trybunał Skarbowy Koronny[5].

Żenił się czterokrotnie: kolejno z Krystyną Palęcką, Małgorzatą Tarło, Zofią Lubomirską i Zofią Tarło.

Wzniósł kościół w Lipsku, które od Oleśnickich zakupili Denhoffowie. Jednak wyjednał przedtem dla grodu tego prawa miejskie. Podjął również starania o budowę kościoła w Tarłowie.

Pochowany w ufundowanej przez siebie w 1620 rodzinnej kaplicy Oleśnickich na Świętym Krzyżu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Urzędnicy województwa sandomierskiego XVI–XVIII wieku. Spisy”. Oprac. Krzysztof Chłapowski i Alicja Falniowska-Grabowska. Kórnik 1993, s. 201.
  2. Herbarz polski, t. I, Lipsk 1839–1846, s. 379.
  3. Dariusz Kupisz, Smoleńsk 1632–1634, Bellona, 2001, ​ISBN 83-11-09282-6​, s. 81
  4. Volumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 81.
  5. Volumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 157, 237.