Mikołaj Osikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mikołaj Ignacy Osikowski
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 18 grudnia 1873
Skierniewice
Data i miejsce śmierci 5 czerwca 1950
Kirkcaldy
Przebieg służby
Lata służby 1892-1923 i 1939-1950
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Armia Polska we Francji
Wojsko Polskie (II RP)
Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Jednostki 25 Smoleński Pułk Piechoty
XXI Brygada Piechoty
2 Dywizja Litewsko-Białoruska
29 Dywizja Piechoty
Stanowiska dowódca brygady piechoty
dowódca dywizji piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa

Mikołaj Ignacy Osikowski (ur. 18 grudnia 1873[1] w Skierniewicach, zm. 5 czerwca 1950 w Kirkcaldy[2]) – generał brygady Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, zastępca senatora wybrany w 1935 roku w województwie wileńskim[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Mikołaj Ignacy Osikowski urodził się 18 grudnia 1873 roku w Skierniewicach. W 1892 roku wstąpił do Armii Imperium Rosyjskiego. W 1897 roku został mianowany podporucznikiem. 1 stycznia 1909 roku, w stopniu sztabskapitana, pełnił służbę w 25 Smoleńskim pułku piechoty, który wówczas stacjonował w Kozienicach[4].

Od grudnia 1918 roku pełnił służbę w Armii Polskiej we Francji. Do Polski przybył z 1 Dywizją Strzelców Polskich. 27 lipca 1919 został zastępcą dowódcy piechoty dywizyjnej 2 Dywizji Strzelców Polskich, a 20 września 1919 dowódcą XXI Brygady Piechoty. W marcu 1920 ukończył VIII Kurs w Centrum Studiów Artyleryjskich w Warszawie. 1 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu generała podporucznika, w grupie oficerów byłej Armii generała Hallera[5]. 12 sierpnia 1920 objął dowództwo Grupy Dolnej Wisły. Od 20 września 1920 dowodził 2 Dywizją Litewsko-Białoruską, która wchodziła w skład Wojska Litwy Środkowej. We wrześniu 1921 został dowódcą 29 Dywizji Piechoty w Grodnie. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 62. lokatą w korpusie generałów[6]. Z dniem 31 lipca 1923 został przeniesiony w stan spoczynku.

Na emeryturze zamieszkał w majątku Karaciszki, w gminie Troki (obecnie wieś Kariotiškės w rejonie trockim)[7]. Później przeniósł się do Wilna[8]. Po kampanii wrześniowej 1939 roku przedostał się do Francji.

We Francji przebywał w Ośrodku Oficerskim w Cerizay, a po ewakuacji do Wielkiej Brytanii, od sierpnia 1940 roku do stycznia 1942 roku, w Stacji Zbornej Oficerów Rothesay. W styczniu 1942 roku został przeniesiony w stan nieczynny. Po wojnie pozostał w Szkocji. Zmarł 5 czerwca 1950 roku w Kirkcaldy.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Według kalendarza juliańskiego urodził się 6 grudnia, a według kalendarza gregoriańskiego18 grudnia 1873 roku. Zobacz daty nowego i starego porządku. Datę urodzenia „6 grudnia 1873 roku” podano w Spisie oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 4 oraz w Roczniku Oficerskim 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 1406. Natomiast w Roczniku Oficerskim 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 880 i w Roczniku Oficerskim Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 322, jako datę urodzenia generała Osikowskiego podano 19 grudnia 1873 roku. Piotr Stawecki, Andrzej Suchcitz oraz Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, jako datę urodzenia generała Osikowskiego podali 18 grudnia 1873 roku.
  2. Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, a za nimi zapewne Piotr Stawecki podali, że generał Osikowski zmarł w miejscowości „Kirkaldy”.
  3. Album-skorowidz Senatu i Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej oraz Sejmu Śląskiego. Kadencja 1935/1940, 1936, s. 199.
  4. Общий список офицерским чинам русской императорской армии. Составлен по 1-е января 1909 г., Sankt Petersburg 1909, s. 209.
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 29 maja 1920 roku, poz. 526.
  6. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 16.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1406. Na stronie radzima.org Zabytki i atrakcje Białorusi, Litwy i Podlasia umieszczono fotografie przedstawiające dwór generała Osikowskiego we wsi Karaciszki [1].
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 880.
  9. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 12 z 6 sierpnia 1928 roku, s. 266.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]