Mikołaj Ossoliński (1599–1663)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy marszałka trybunalskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Mikołaj Ossoliński herbu Topór (1599-1663) – marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1651 roku[1], starosta radoszycki, piotrkowski, nowotarski, skalski, knyszyński (1630), elektor (1632) z województwa sandomierskiego i (w 1648) z województwa krakowskiego.

Był trzecim z synów Prokopa Ossolińskiego (starosty nowotarskiego) (1588-1627) i Katarzyny Biereckiej z Birczy.

Miał dwóch braci;

oraz siostrę;

Ożenił się Anną Korniakt (zm.1648) - córką Elżbiety Halszki z Ossolińskich - wnuczką Zbigniewa Ossolińskiego - wojewody sandomierskiego. Otrzymał z wianem większość majątków ziemskich w przemyskim, ( skąd pochodzili Korniaktowie); klucz Rybotycze z zamkiem koło Przemyśla, oraz dobra Husaków i Miżyniec. W sumie 29 wiosek i jedno miasto. Rybotycze stały się główną rezydencją Mikołaja Ossolińskiego, z której dokonywał wypraw na okolicę. Utrzymywał tam regularne wojsko, wybierane z okolicznych wiosek.

Po śmierci w 1648 roku, żony, ożenił się w 1650 roku z Katarzyną Starołęską, za którą wziął wielkie wiano. Z pierwszego małżeństwa miał on syna Jerzego Ossolińskiego (1630-1683) - starostę radoszyckiego, rotmistrza pancernego, a z drugiego po Katarzynie Starołęskiej, córki: Annę ( ur. po 1650 r.), wydaną za Zygmuntem Mniszcha, a po jego śmierci; za Stanisława Baranowskiego.

Miał też córkę Katarzynę -wydaną za Ferdynanda Przerembskiego- podczaszego mielnickiego, oraz syna Stanisława Ossolińskiego (po 1650-1700) - podstolego lubelskiego, rotmistrza chorągwi koronnej, ożenionego z Anną Ustrzycką.

Zamordowany w 1663 roku przez swoją żonę Katarzynę Starołęską.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • S.K.Kossakowski;Monografie historyczno-genelogiczne niektórych rodzin polskich.Warszawa 1862, t.2.
  • Dworaczek.Genealogia, tablica, t.144
  • T. Żychliński; Herbarz 23
  • Zbigniew Ossoliński; Pamiętnik. P.I.W.,1983.

Przypisy

  1. Herbarz polski, t. I, Lipsk 1839-1846, s. 380.

]