Mikołaj Tadeusz Łopaciński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mikołaj Tadeusz Łopaciński
Ilustracja
Herb
Lubicz
Rodzina Łopacińscy
Data i miejsce urodzenia 20 maja 1715
Łopacin w woj. mścisławskim
Data i miejsce śmierci 4 stycznia 1778
Leonpol
Ojciec Leon Łopaciński
Matka Regina Święcicka
Żona

Barbara Kopeć

Dzieci

Kazimiera Barbara Łopacińska
x Justynian Niemirowicz-Szczytt
Jan Nikodem Łopaciński
x I v. Helena ks. Ogińska
II v. Józefa ks. Ogińska
Stanisław Łopaciński
Tomasz Ignacy Łopaciński
x Barbara Szadurska
Józef Leon Łopaciński
Joanna Brygida Łopacińska
x Tadeusz Sulistrowski

Odznaczenia
Order Orła Białego Orderu Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Mikołaj Tadeusz Łopaciński herbu Lubicz (ur. 20 maja 1715 w Łopacinie, zm. 4 stycznia 1778 w Leonpolu) – wojewoda brzeskolitewski od 1777, pisarz wielki litewski w latach 1764-1777, instygator litewski od 1750, starosta mścisławski w latach 1757-1767, poseł na Sejm.

Od 1733 przebywał na dworze marszałka wielkiego litewskiego Aleksandra Sapiehy, a później jego syna Józefa Sapiehy, koadiutora wileńskiego. W czasie wojny o sukcesję polską towarzyszył królowi Stanisławowi Leszczyńskiemu w oblężonym przez wojska sasko-rosyjskie Gdańsku. Jako dworzanin królewski udał się wraz z nim na wygnanie do Królewca. W 1736 złożył homagium Augustowi III. Politycznie związany z Sapiehami, w latach czterdziestych został klientem hetmana wielkiego litewskiego Michała Kazimierza Radziwiłła "Rybeńko".

W 1739 mianowany krajczym mścisławskim, w 1742 podczaszym a w 1744 wojskim województwa mścisławskiego. Od 1750 instygator wielki litewski. Deputat do Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego, w 1750 wybrany marszałkiem Trybunału Skarbowego. W latach 1760-1761 wielokrotnie interweniował w sprawie gwałtów wojsk rosyjskich, stacjonujących w województwie mścisławskim.

Posłował na 15 sejmów, w latach: 1744, 1748, 1750, 1752, 1754, 1756, 1758, 1760, 1761, 1762, 1764, 1766, 1767. Był członkiem konfederacji Czartoryskich w 1764 roku i posłem na sejm konwokacyjny (1764) z województwa mścisławskiego[1]. Poseł powiatu brasławskiego na sejm elekcyjny 1764 roku[2]. Poseł województwa smoleńskiego na sejm koronacyjny 1764 roku[3]. Podpisał elekcję Stanisława Augusta Poniatowskiego. Był członkiem konfederacji radomskiej 1767 roku[4]. W 1767 roku jako poseł na Sejm Repninowski, wszedł w skład delegacji, wyłonionej pod naciskiem posła rosyjskiego Nikołaja Repnina, powołanej w celu określenia ustroju Rzeczypospolitej[5].

W 1766 odznaczony Orderem Świętego Stanisława. W latach 1776-1777 był marszałkiem Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1777 odznaczony Orderem Orła Białego.

Syn Leona i Reginy Święcickiej, brat biskupa Jana Dominika i pamiętnikarza Ignacego Błażeja.

Z Barbarą z Kopciów (córką pisarza wielkiego litewskiego Michała Kopcia) miał dzieci:

Założyciel linii wojewódzkiej Łopacińskich z siedzibą w Sarii, zakupionej w 1753 od Aleksandra Michała Sapiehy. Pochowany w kościele oo. Trynitarzy w Wilnie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 93.
  2. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 102.
  3. Ludwik Zieliński, Pamiątki historyczne krajowe, Lwów 1841, s. 26.
  4. Korwin [Kossakowski] S., Trzeci Maj i Targowica, Kraków 1890, s. 226.
  5. Aleksander Kraushar, Książę Repnin i Polska, Warszawa 1900 t. II , s. 319.
  6. A. Haratym, Justynian Szczytt Niemirowicz [w:] Polski Słownik Biograficzny. T. 47. Warszawa–Kraków: Polska Akademia Nauk i Polska Akademia Umiejętności – Instytut Historii PAN im. Tadeusza Manteuffla, 2011, s. 565–567
  7. T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. IV, Poznań 1882, s. 151-155.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Szczygielski, Mikołaj Tadeusz Łopaciński [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XVIII, 1973, s. 400-402.
  • T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. IV, Poznań 1882, s. 151-155.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]