Mikołaj Tarło (chorąży sandomierski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy chorążego sandomierskiego. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Mikołaj Tarło
Herb
Topór
Rodzina Tarłowie
Ojciec Andrzej Tarło (zm. po 1532)
Matka Katarzyna Michowska
Żona

Jadwiga Stadnicka

Dzieci

Jadwiga

Mikołaj Tarło herbu Topór, (zm. przed 14 czerwca 1571 roku) – sekretarz królewski, podczaszy królowej Barbary, chorąży sandomierski, starosta dembowiecki w 1564 roku[1], dzierżawca Drohojowa.

Jego ojcem był Andrzej Tarło (zm. po 1532), a matką Katarzyna Michowska. Jego braćmi byli: Paweł Tarło, Jan Tarło (chorąży lwowski), Andrzej Tarło, a siostrami Dorota Tarło i Katarzyna Tarło. Zwolennik reformacji (zapewne pod wpływem rodziny żony), po jego śmierci wszystkie dzieci przeszły z kalwinizmu na katolicyzm. Był mężem Jadwigi Stadnickiej, dziadkiem carowej Maryny Mniszchównej. Był też ojcem Jadwigi Tarło (ok. 1560–1614) – matki carowej Maryny Mniszchównej, żony Jerzego Mniszcha (zm. 1613) – krajczego koronnego w 1574, kasztelana radomskiego (1583), wojewody sandomierskiego w (1590), żupnika ruskiego, starosty lwowskiego (1593}.

Mikołaj Tarło mieszkał w dobrach otrzymanych przez ojca w Laszkach Murowanych, koło Chyrowa. Po 1560 r. dokonał lokacji miasta Laszki na prawie magdeburskim. Wiele miejscowości otrzymał w spadku po 1531 r., czyli po śmierci ojca. Dobra laszeckie (Laszki Murowane) wraz z Chyrowem i Bąkowicami przejęła jego córka Jadwiga Tarło i stanowiły jej wiano.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Andrusiewicz, Dzieje Dymitriad 1602–1614, t. I, II, Warszawa 1990
  • Andrzej Andrusiewicz, Dzieje Wielkiej Smuty, Katowice 1999
  • Henryk Wisner, Król i car. Rzeczpospolita i Moskwa w XVI i XVII w., Warszawa 1995 ​ISBN 83-05-12776-1

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 65.