Mikołaj ze Ściborza (chorąży)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mikołaj ze Ściborza
Herb
Ostoja
chorąży inowrocławski
Data śmierci

ok. 1315

Żona

Ludmiła ze Smogorzewa h. Leszczyc

Dzieci

Mościc ze Ściborza, Mikołaj i Ścibor

Mikołaj ze Ściborza („de Czybore”) herbu Ostoja (zm. ok. 1315) – dziedzic i założyciel wsi Ściborze na Kujawach, chorąży inowrocławski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie był synem Ścibora Mikołajewica ze Ściborzyc (w Małopolsce) a wnukiem Mikołaja ze Ściborzyc[1]. Sprawował urząd chorążego inowrocławskiego. W roku 1311 występował jako świadek w dokumencie sprzedaży wsi „Samociąsko” cystersom z Byszewa. Był żonaty z Ludmiłą, córką sędziego inowrocławskiego Wincentego ze Smogorzewa herbu Leszczyc. Miał synów: Mościca ze Ściborza, Mikołaja i Ścibora. Jego wnukiem był znany Ścibor ze Ściborzyc, wojewoda siedmiogrodzki.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. R. Kalinowski, Protoheraldyczny znak na portalu kościoła w Wysocicach a historia herbu Ostoja w średniowieczu, „Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego nowej serii”, t. XV (XXVI), Warszawa 2016, s. 44.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • R. Kalinowski, Protoheraldyczny znak na portalu kościoła w Wysocicach a historia herbu Ostoja w średniowieczu, „Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego nowej serii”, t. XV (XXVI), Warszawa 2016.
  • J. Bieniak, Mościc ze Ściborza h. Mościc-Ostoja, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XXII, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1977.