Mikoryza arbuskularna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mikoryza arbuskularna (endomikoryza) − rodzaj mikoryzy, w którym grzybnia wnika do środka korzenia roślin. Najważniejszymi strukturami mikoryzy arbuskularnej są drzewkowato rozgałęzione strzępki zwane arbuskulami, tworzące się we wnętrzu komórek kory pierwotnej korzenia[1]. Pośredniczą one w wymianie składników pokarmowych między rośliną a arbuskularnym grzybem mikoryzowym[2]. Grzyby tworzące ten rodzaj mikoryzy należą do gromady Glomeromycota[3]. Wzrost ich strzępek stymulowany jest przez strigolaktony, fitohormony wydzielane przez korzenie roślin[4].

Na zewnątrz korzenia występują strzępki absorpcyjne, które dostarczają roślinie wody i pierwiastków. Grzybnia zewnątrzkomórkowa buduje również połączenia między korzeniami pobliskich roślin, co umożliwia przekazywanie substancji między roślinami, nawet należącymi do różnych gatunków. Ta wspólna sieć mikoryzowa łączy cząsteczki gleby w agregaty, co wpływa na procesy glebotwórcze[1].

Wiele z arbuskularnych grzybów mikoryzowych tworzy w warstwach kory pierwotnej korzenia kuliste pęcherzyki (ang. vesicles). Mogą one występować zarówno międzykomórkowo, jak i wewnątrzkomórkowo. Ich rola polega na gromadzeniu substancji zapasowych, a także mogą służyć do rozmnażania i kolonizacji korzeni kolejnych roślin[1].

Mikoryza arbuskularna występuje u ok. 80% gatunków roślin lądowych[4]; dominuje wśród roślin klimatu tropikalnego oraz w zbiorowiskach nieleśnych klimatu umiarkowanego[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Ewa Gucwa-Przepióra. Udział mikoryzy arbuskularnej w procesach fitoremediacji – mikoryzoremediacja. „Wiadomości botaniczne”. 56 (1/2), s. 5–19, 2012. 
  2. a b Beata Sumorok, Dorota Michalska-Hejduk, Anna Zdanowicz, Agata Drobniewska, Lidia Sas-Paszt. Występowanie grzybów mikoryzowych u wybranych roślin zbiorowisk doliny rzeki Kurówka. „Woda-Środowisko-Obszary Wiejskie”. t.9 z.3 (27) / 2009, s. 196, 2009. Instytut Melioracji i Użytków Zielonych w Falentach. Uniwersytet Łódzki (pol.). 
  3. Luc Simon, Jean Bousquet, Roger C. Lévesque, Maurice Lalonde. Origin and diversification of endomycorrhizal fungi and coincidence with vascular land plants. „Nature”. 363 (6424), s. 67–69, 1993. DOI: 10.1038/363067a0. ISSN 0028-0836 (ang.). 
  4. a b K. Akiyama, K. Matsuzaki, H. Hayashi. Plant sesquiterpenes induce hyphal branching in arbuscular mycorrhizal fungi.. „Nature”. 435 (7043), s. 824-7, Jun 2005. DOI: 10.1038/nature03608. PMID: 15944706.