Mikulin AM-38

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
AM-38
AM-38F na wystawie w Muzeum Lotnictwa w Koszycach na Słowacji
AM-38F na wystawie w Muzeum Lotnictwa w Koszycach na Słowacji
Dane podstawowe
Typ silnik widlasty
Kraj pochodzenia  ZSRR
Producent Mikulin
Pierwsze testy 1941
Zastosowanie Ił-2
Ił-10
Liczba egzemplarzy ponad 36 000
Rozwinięto z modelu AM-35
Warianty AM-38
AM-38F
Dane techniczne
Objętość skokowa 46,66 dm³
Masa 880 kg
Komponenty
Sprężarka jednostopniowa sprężarka odśrodkowa
Układ paliwowy gaźnik
Paliwo benzyna
Układ chłodzenia ciecz
Osiągi
Moc 1270 kW (1700 KM) przy 2350 RPM
Spręż 6,0:1
Moc/ciężar 1,53 kW/kg

Mikulin AM-38 – radziecki lotniczy silnik tłokowy zbudowany na początku lat 40. w biurze Aleksandra Mikulina. AM-38 był rozwinięciem silnika AM-35[1]. Silnik używany był w samolotach szturmowych Ił-2 i Ił-10. W warunkach polowych montowano go także do myśliwców MiG-3.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

AM-38F
Wersja przystosowana do lotów na niskich wysokościach z większą mocą startową oraz możliwym dziesięciominutowym zwiększeniem mocy bojowej.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Specyfikacja (AM-38F)[edytuj | edytuj kod]

  • Typ: 12-cylindrowy silnik widlasty z 60° rozwarem cylindrów
  • Średnica cylindra: 160 mm
  • Skok tłoka: 190 mm/196,7 mm
  • Objętość skokowa: 46,66 l
  • Masa: 880 kg
  • Sprężarka: jednostopniowa sprężarka odśrodkowa
  • System chłodzenia: ciecz
  • Moc: 1270 kW (1700 KM) przy 2350 RPM
  • Objętość/moc: 27,2 kW/l
  • Stopień sprężania: 6,0:1
  • Moc/masa: 1,53 kW/kg

Przypisy

  1. Gunston 1989, s. 104.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bill Gunston: World Encyclopedia of Aero Engines. Cambridge, England: Patrick Stephens Limited, 1989. ISBN 1-85260-163-9. (ang.)