Milagros Sequera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Milagros Sequera
Ilustracja
Państwo

 Wenezuela

Data i miejsce urodzenia

30 września 1980
San Felipe

Wzrost

165 cm

Gra

praworęczna, oburęczny bekhend

Status profesjonalny

1 stycznia 1999

Zakończenie kariery

2009

Trener

Larry Willens

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

1 WTA, 11 ITF

Najwyżej w rankingu

48 (9 lipca 2007)

Australian Open

2R (2007)

Roland Garros

2R (2007, 2008)

Wimbledon

3R (2007)

US Open

2R (2003)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

3 WTA, 18 ITF

Najwyżej w rankingu

29 (31 stycznia 2005)

Australian Open

3R (2005)

Roland Garros

2R (2003, 2004)

Wimbledon

3R (2003, 2005)

US Open

2R (2004, 2006)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wenezuela
Igrzyska Ameryki Środkowej i Karaibów
złoto Cartagena de Indias 2006 gra podwójna
złoto Cartagena de Indias 2006 gra mieszana
srebro Cartagena de Indias 2006 gra pojedyncza
Igrzyska panamerykańskie
złoto Santo Domingo 2003 gra pojedyncza
złoto Rio de Janeiro 2007 gra pojedyncza

Milagros Sequera (ur. 30 września 1980 w San Felipe) – wenezuelska tenisistka, reprezentantka kraju w Fed Cup, olimpijka z Sydney (2000) i Pekinu (2008).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodową tenisistką była w latach 1999–2009.

Zadebiutowała w zawodowym tenisie w 2001 roku na turnieju w Bogocie. Dwa lata wcześniej próbowała swoich sił w kwalifikacjach do US Open 1999, nie przeszła ich jednak. Dopiero w 2002 zadebiutowała w Wielkim Szlemie, dostając się do drabinki głównego turnieju French Open 2002. W tym samym roku wygrała swój pierwszy zawodowy mecz – pierwsza runda na Hawajach. Doszła do finału turnieju w Quebec (2003), co zapewniło jej miejsce wśród stu najlepszych tenisistek świata. Wzięła udział w dwóch turniejach wielkoszlemowych, w Londynie i Nowym Jorku – w tym drugim przeszła pierwszą rundę. Finałem w kanadyjskim Quebec została pierwszą Wenezuelką od 1998 roku, która dotarła do finału zawodowej imprezy tenisowej (wcześniej dokonała tego María Vento-Kabchi w Gold Coast). Był to jeden z jej najlepszych występów w karierze – pokonała najwyżej rozstawioną Mary Pierce, ale mecz finałowy przeciwko Marii Szarapowej poddała z powodu kontuzji kostki po rozegraniu pierwszego seta[1].

W 2004 roku szczytem jej możliwości okazały się dwa ćwierćfinały turniejowe, przegrane odpowiednio z Dinarą Safiną i Nicole Vaidišovą. W grze podwójnej wygrała jednak turniej w Acapulco – pierwszy zawodowy tytuł w karierze. Później zdobyła dwa kolejne tytuły – w ’s-Hertogenbosch i Strasburgu. Półfinał turnieju deblistek na Bali.

Mniej występów odnotowała w sezonie 2005, pojawiając się tylko w dwóch turniejach singlowych – Birmingham, skończyła już na drugiej rundzie z Jeleną Janković, oraz Wimbledon – pierwsza runda, porażka z rodaczką Vento Kabchi. Rok później zdobyła siedem tytułów cyklu ITF. Najlepszym wynikiem singlowym była druga runda w Pradze. Tam również i w Rabacie osiągnęła półfinał debla. Sezon zakończyła poza pierwszą setką (miejsce 101), ale wśród stu najlepszych deblistek świata.

W roku 2007 osiągnęła drugą rundę Australian Open (przegraną z Nicole Vaidišovą) oraz drugą rundę Gold Coast (przegrana z Jeleną Janković). W maju wygrała pierwszy zawodowy turniej tenisowy WTA Tour, czwartej kategorii w marokańskim Fez. W finale pokonała Aleksandrę Wozniak[2].

W latach 1998–2008 reprezentowała Wenezuelę w Fed Cup, notując bilans 36 zwycięstw i 11 porażek. Dwukrotnie reprezentowała swój kraj na igrzyskach olimpijskich, w Sydney (2000) i Pekinie (2008)[3]. W Sydney grała w konkurencji gry podwójnej wspólnie z Maríą Vento-Kabchi dochodząc do ćwierćfinału, natomiast w Pekinie rywalizowała w singlu ponosząc porażkę w pierwszej rundzie.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 2 listopada 2003 Québec Dywanowa (hala) Rosja Marija Szarapowa 2:6, krecz
Zwyciężczyni 1. 20 maja 2007 Fez Ceglana Kanada Aleksandra Wozniak 6:1, 6:3

Gra podwójna (3–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 7 marca 2004 Acapulco Ceglana Australia Lisa McShea Czechy Olga Blahotová
Czechy Gabriela Navrátilová
2:6, 7:6(5), 6:4
Zwyciężczyni 2. 22 maja 2004 Strasburg Ceglana Australia Lisa McShea Słowenia Tina Križan
Słowenia Katarina Srebotnik
6:4, 6:1
Finalistka 1. 13 czerwca 2004 Birmingham Trawiasta Australia Lisa McShea Rosja Marija Kirilenko
Rosja Marija Szarapowa
2:6, 1:6
Zwyciężczyni 3. 19 czerwca 2004 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Australia Lisa McShea Chorwacja Jelena Kostanić
Luksemburg Claudine Schaul
7:6(3), 6:3

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 03/11/1996 Tampico ITF 10 000 twarda Rumunia Aurora Gima 4:6, 6:3, 6:4
2. 09/11/1997 Santo Domingo ITF 10 000 ziemna Szwajcaria Aliénor Tricerri 6:2, 4:6, 6:0
3. 27/06/1999 Easton ITF 10 000 twarda Filipiny Maricris Fernandez 7:5, 6:2
4. 04/07/1999 Montreal ITF 10 000 twarda Szwecja Kristina Triska 7:6, 7:6
5. 23/04/2000 San Luis Potosi ITF 25 000 ziemna Kolumbia Catalina Castaño 6:4, 3:6, 7:5
6. 29/10/2001 Dallas ITF 50 000 twarda Kazachstan Irina Sielutina 5:7, 6:2, 6:0
7. 28/04/2002 Dothan ITF 75 000 ziemna Południowa Afryka Liezel Huber 7:6, 4:6, 6:1
8. 24/04/2005 Dothan ITF 75 000 ziemna Uzbekistan Varvara Lepchenko 2:6, 6:2, 6:4
9. 26/02/2006 Saint Paul ITF 50 000 twarda Luksemburg Claudine Schaul 6:1, 6:2
10. 08/10/2006 Troy ITF 50 000 twarda Stany Zjednoczone Ahsha Rolle 7:5, 6:0
11. 13/07/2008 Allentown ITF 50 000 twarda Stany Zjednoczone Amanda Fink 6:2, 6:0

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sharapova wins Quebec's Bell Challenge, cbc.ca [dostęp 2018-02-04] (ang.).
  2. Jon Wertheim: Federer’s win over Nadal makes things interesting, „SI.com” [dostęp 2018-02-04] (ang.).
  3. Milagros Sequera Bio, Stats, and Results, Olympics at Sports-Reference.com [dostęp 2018-02-04] [zarchiwizowane z adresu 2009-01-06] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]