Milan Krkobabić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Milan Krkobabić
Милан Кркобабић
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1952
Kačarevo
Zawód ekonomista, polityk
Alma Mater Uniwersytet w Belgradzie
Partia Partia Zjednoczonych Emerytów Serbii

Milan Krkobabić, cyr. Милан Кркобабић (ur. 1 stycznia 1952 w Kačarevie) – serbski polityk i ekonomista, przewodniczący Partii Zjednoczonych Emerytów Serbii, parlamentarzysta i minister. Syn Jovana Krkobabicia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent wydziału ekonomicznego Uniwersytetu w Belgradzie. Przez około 30 lat pracował w instytucjach i przedsiębiorstwach bankowych oraz finansowych, dochodząc do stanowiska dyrektora generalnego. Wraz ze swoim ojcem brał udział w tworzeniu Partii Zjednoczonych Emerytów Serbii. W 2008 objął stanowisko wiceburmistrza Belgradu, a w 2012 dyrektora generalnego Pošta Srbije (serbskiego operatora pocztowego). Również w 2012 uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Narodowego Republiki Serbii, stając na czele klubu deputowanych tego ugrupowania. W 2014 po raz kolejny dostał się do Skupsztiny, w tym samym roku po śmierci ojca przejął kierowanie partią.

Przed wyborami w 2016 zdecydował się porzucić socjalistów i zawrzeć sojusz z Serbską Partią Postępową[1]. Otrzymał wysokie miejsce na liście wyborczej nowej koalicji[2], zapewniając sobie utrzymanie mandatu na kolejną kadencję. W sierpniu 2016 nominowany na ministra bez teki w drugim gabinecie Aleksandara Vučicia[3]. Pozostał na tej funkcji również w utworzonym w czerwcu 2017 rządzie Any Brnabić[4].

Przypisy

  1. Pensioner party leaves coalition with Socialists (ang.). b92.net, 18 lutego 2016. [dostęp 2016-04-18].
  2. Izbori za narodne poslanike 2016. godine: Izborne liste (serb.). parlament.gov.rs. [dostęp 2016-04-18].
  3. Cabinet revealed; Assembly to elect it by end of week (ang.). b92.net, 8 sierpnia 2016. [dostęp 2016-08-08].
  4. Ovo su imena 21 ministra u novoj vladi Ane Brnabić, sutra izbor u Skupštini (serb.). blic.rs, 27 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]