Miloš Pavlović (kierowca)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miloš Pavlović
Miloš Pavlović w 2005 roku
Miloš Pavlović w 2005 roku
Kraj  Serbia
Data i miejsce urodzenia 8 października 1982
Belgrad
Sukcesy

2002: Włoska Formuła 3 (mistrz)
2004: World Series Light (mistrz)

Strona internetowa

Miloš Pavlović (ur. 8 października 1982 r. w Belgradzie) – serbski (wcześniej serbsko-czarnogórski) kierowca wyścigowy. Aktualnie zamieszkuje we Włoszech- w Desenzano del Garda.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Miloš rozpoczął karierę wyścigową od kartingu, w którym brał udział od 1991 roku. Zaledwie rok później był już podwójnym kartingowym mistrzem Jugosławii w kartingu. Żeby testować i awansować do wyższych serii wyścigowych, wyjechał w 1993 roku do Włoch, gdzie (obok Niemiec) sport kartingowy jest rozwinięty najlepiej na świecie. Sukcesy nadciągnęły bardzo szybko. Już w pierwszym sezonie startów we Włoszech zdołał zostać regionalnym mistrzem tego kraju, zostając przy tym wicemistrzem włoskiej serii zimowej (Winter Cup).

W 1994 roku został kartingowym wicemistrzem Europy w Portugalii (na torze w Bradze). Osiągnął to, startując z pole position i uzyskując rekord toru. Wygrał wszystkie 3 sesje kwalifikacyjne i półfinał. W tym samym sezonie wystartował w Mistrzostwach Świata w kartingu - rozgrywanych w Ugento (Włochy), kończąc zawody na trzeciej pozycji.

Miloš Pavlović podczas wyścigu serii GP2 w Monte Carlo

Po tych osiągnięciach najbardziej prestiżowy magazyn o kartingu na świecie – "Vroom"- poświęcił sporo miejsca na wywiady i artykuły o młodym Serbie. Miloš szybko zdobył międzynarodową sławę - m.in. za sprawą wygrania w 1996 roku jednych z najbardziej prestiżowych zawodów kartingowych świata – "Ayrton Senna Trophy"(dedykowanych zmarłemu w 1994 roku jednemu z najwybitniejszych kierowców Formuły 1- Ayrtonowi Sennie). Serb startował w tych zawodach z piątej pozycji, ale szybko przesunął się na drugą pozycję. Pod koniec wyścigu zaatakował zdecydowanie najszybszego do tej pory Giorgio Pantano (były kierowca zespołu Jordan w Formule 1). Wygrał rozgrywany w Japonii wyścig, utrzymując za swoimi plecami takie przyszłe sławy F1 jak Giorgio Pantano (P2) czy Jenson Button (P3).

W 1997 roku testował bolidy rozmaitych serii i zespołów. Ukończył "Jim Russell Racing Drivers School" (szkołę kierowców wyścigowych Jima Russella Formuły Vauxhall w Anglii), wygrywając wyścig na Donington Park. W latach 1998 i 1999 startował w zawodach Formuły Vauxhall. Mimo problemów z budżetem, wziął udział w 12 z 16 wyścigów w 1998 roku i zajął ostatecznie 10 pozycję w klasyfikacji generalnej, uzyskując najlepsze wyniki między 4 a 8 miejscem w wyścigu. W 1999 roku pozostał w tej serii, zdobywając 2 pole position, 2 zwycięstwa i 3 razy stając na podium. Był czwarty w klasyfikacji kierowców.

Od 2000 roku startował w Formule 3 (w jej brytyjskiej odmianie). Cały sezon startował w debiutującym w tej serii teamie, używając przy tym zupełnie nowych silników Opel-Speiss. Mimo to zgromadził 41 punktów i był 11 w końcowej klasyfikacji sezonu.

W 2002 roku przeszedł do włoskiej Formuły 3. Otrzymał tam szansę jeżdżenia w doświadczonej drużynie Target Racing, co rzutowało na wyniki Serba – Miloš wygrał mistrzostwa, zdobywając 5 razy pole position, 5 razy wygrywając i trzykrotnie będąc na drugiej pozycji na mecie.

Dzięki tym sukcesom otrzymał od FIA (Międzynarodowa Federacja Samochodowa) superlicencję, która pozwalała mu na jeżdżenie w Formule 1.

W 2003 roku Serb miał startować w międzynarodowej Formule 3000 (dawna „Formuła 2” – przedsionek F1 – teraz jest to seria GP2). Nie uzbierał na czas wymaganego budżetu i musiał zadowolić się startami w nowo powstałej serii "World Series Light" by Nissan. Ukończył w niej sezon na trzeciej pozycji, do samego końca walcząc o tytuł mistrzowski.

W 2004 roku wygrał “World Series Light Championship” by Nissan.

W latach 2005-2007 roku Serb startował w prestiżowej serii Formule Renault 3.5. W roku 2005 miał okazję jeździć w tej serii razem z Robertem Kubicą. Kubica zdobył w tym sezonie tytuł mistrzowski, natomiast Miloš rzadko kończył zawody w pierwszej piątce. W następnym roku było już dużo lepiej. Wygrał swój pierwszy wyścig i na koniec sezonu 2007 został sklasyfikowany na 3. miejscu.

W 2008 roku startował w serii GP2 – zarówno w serii zimowej ( w Azjatyckiej serii GP2, gdzie z 6 punktami na koncie był na 16 w klasyfikacji kierowców), jak i w głównej serii (32 w klasyfikacji generalnej).

Podsumowanie kariery[edytuj | edytuj kod]

  • 2012: 21 miejsce w FIA GT1 World Championship
  • 2011: FIA GT1 World Championship
  • 2009: 9 miejsce w Formule 2 (2 miejsca na podium, 1 najszybsze okrążenie w wyścigu)
  • 2008: Seria GP2 i Azjatycka seria GP2
  • 2007: 3 miejsce w Formule Renault 3.5 (2 wygrane, 2 miejsca na podium, 2 najszybsze okrążenie w wyścigu)
  • 2006: Formuła Renault 3.5 (zespół Draco Racing)
  • 2005: Formuła Renault 3.5 (1 podium)
  • 2004: Mistrz World Series Light (9 pole positions, 7 wygranych, 3 miejsca na podium i 7 najszybszych okrążeń)
  • 2003: 3 miejsce w World Series Light (1 pole position, 6 miejsc na podium i 3 najszybsze okrążenia w wyścigu)
  • 2002: Mistrz Włoskiej Formuły 3 (5 pole positions, 5 wygranych, 3 miejsca na podium i 4 najszybsze okrążenia w wyścigu)
  • 2000: 7 miejsce w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0
  • 2000: 11 miejsce w Brytyjskiej Formule 3
  • 1999: 4 miejsce w Brytyjskiej Formule Vauxhall (2 pole positions, 2 zwycięstwa i 3 miejsca na podium)
  • 1998: 10 miejsce w Brytyjskiej Formule Vauxhall Junior (wystąpił w 12 z 16 wyścigów)
  • 1997: Zwycięzca finału Formuły Vauxhall Junior – wyścig na Donington Park
  • 1996: Mistrz Pucharu Świata w Kartingu "The Ayrton Senna Trophy" (Formula A class)
  • 1994: 3 miejsce w Mistrzostwach Świata w Kartingu (100 Junior class)
  • 1994: 2 miejsce w Europejskich Mistrzostwach Kartingowych (100 Junior class)
  • 1993: Mistrz Jugosłowiańskich Mistrzostw Kartingowych - Yugoslav National Championship in Karting (100 Junior Class)
  • 1992: Mistrz Jugosłowiańskich Mistrzostw Kartingowych - Yugoslav National Championship in Karting (Mini Kart)
  • 1992: Mistrz Jugosłowiańskich Mistrzostw Kartingowych - Yugoslav National Championship in Karting (100 Junior Class)
  • 1991: Mistrz Jugosłowiańskich Mistrzostw Kartingowych - Yugoslav National Championship

Wyniki w GP2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2008 BCN Competicion Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Turcja
TUR
Turcja
TUR
Monako
MON
Monako
MON
Francja
FRA
Francja
FRA
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
0 32
NW 12 NU 16 NW NW - - - - - - - - - - - - - -

Wyniki w Azjatyckiej Serii GP2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2008 BCN Competicion Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Indonezja
IDN
Indonezja
IDN
Malezja
MAL
Malezja
MAL
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
6 16
10 14 6 NU 7 12 19 15 8 NU

Wyniki w Formule Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2005 GD Racing Belgia
BEL
Belgia
BEL
Monako
MON
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Francja
FRA
Francja
FRA
Hiszpania
BIL
Hiszpania
BIL
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Portugalia
PRT
Portugalia
PRT
Włochy
ITA
Włochy
ITA
19 17
17 NU NU 15 NU 9 NU 21 3 10 12 17 12 11 6 NU 10
2006 Belgia
ZOL
Belgia
ZOL
Monako
MON
Turcja
TUR
Turcja
TUR
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Belgia
SFR
Belgia
SFR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Francja
FRA
Francja
FRA
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
41 11
Cram Competition 20 6 9 13 21 17 14 - - - - - - - - - -
EuroInternational - - - - - - - 15 23 4 NU - - - - - -
Draco Multiracing USA - - - - - - - - - - - 3 8 2 NU NU 18†
2007 International DracoRacing Włochy
ITA
Włochy
ITA
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Monako
MON
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Francja
FRA
Francja
FRA
Portugalia
PRT
Portugalia
PRT
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
96 3
6 2 15 24 4 7 2 7 1 11 NU 4 NU 9 1 4 4

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]