Milrinon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Milrinon
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C12H9N3O
Masa molowa 211,22 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 78415-72-2
PubChem 4197[1]
DrugBank DB00235[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC C01CE02

Milrinon, milrynonorganiczny związek chemiczny, lek pobudzający czynność serca.

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Milrinon wykazuje działanie o niezupełnie jeszcze wyjaśnionym mechanizmie na układ krążenia. Milrinon (tak jak amrynon, wesnarynon)[3] jest inhibitorem izoenzymu fosfodiesterazy III cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP) w mięśniu serca i naczyń, przyśpiesza wewnątrzkomórkowe przemieszczenia jonów wapniowych i sodowych przez błony komórkowe. U pacjentów z zastoinową niewydolnością krążenia po dożylnym podaniu szybko zwiększa objętość wyrzutową i pojemność minutową serca nie wpływając na zużycie tlenu[4].

Działa bezpośrednio na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych zmniejszając obwodowy opór naczyniowy, a także zwiększa przepływ przez płucny układ naczyń włosowatych prowadząc do zmniejszenia ciśnienia w krążeniu płucnym.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Milrinon jest stosowany w krótkotrwałym (do 48 godzin) leczeniu dożylnym w ostrej zastoinowej niewydolności krążenia[3][5]. U chorych z migotaniem i trzepotaniem przedsionków[4].

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

  • nadwrażliwość na substancję lub jakikolwiek inny składnik preparatu
  • wady zastawek
  • świeży zawał mięśnia sercowego (brak badań klinicznych na pacjentach)
  • nie należy stosować u dzieci i w ciąży (bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone)

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Leczenie rozpoczyna się od podawania dawki nasycającej, a następnie w ciągu 15 minut należy rozpocząć ciągły wlew dożylny (dawka podtrzymująca) przez najwyżej 48 godzin.

  • bolus 25–75 ug/kg w ciągu 10–20 minut
  • wlew 0,375–0,75 ug/kg/min[potrzebny przypis]

Przedawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Możliwe niedociśnienie ze względu na zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego. W takim przypadku należy ograniczyć lub czasowo przerwać podawanie leku, aż stan pacjenta się ustabilizuje. Nie jest znane specyficzne antidotum.

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Milrinon (CID: 4197) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b c d Milrinon (DB00235) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. a b Dariusz Andrzejaczak, Dorota Górska. Leki stosowane w chorobach układu krążenia a cytokiny. „Wiadomości Lekarskie”. 59 (3–4), s. 232–237, 2006. PMID: 16813270. 
  4. a b c d e Jan Kazimierz Podlewski: Leki współczesnej terapii. Warszawa: Split Trading Wydawnictwa Fundacji Büchnera, 1995, s. 570. ISBN 83-85632-41-7.
  5. a b c d Milrinone Lactate (milrinone lactate) Injection, Solution (ang.). DailyMed, U.S. National Library of Medicine. [dostęp 2010-09-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-24)].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.