Przejdź do zawartości

Mina Fürst Holtmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mina Fürst Holtmann
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

17 lipca 1995
Oslo

Klub

Bærum SK

Wzrost

170 cm

Debiut w PŚ

24.01 2015, Sankt Moritz (DNF – zjazd)

Pierwsze punkty w PŚ

25.01 2015, Sankt Moritz (29. miejsce – supergigant)

Pierwsze podium w PŚ

17.12 2019, Courchevel
(2. miejsce – gigant)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
brąz Pekin 2022 narciarstwo alpejskie
(drużynowo)
Igrzyska olimpijskie młodzieży
srebro Innsbruck 2012 Drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Hafjell 2015 Zjazd
srebro Hafjell 2015 Supergigant
brąz Hafjell 2015 Kombinacja
Multimedia w Wikimedia Commons

Mina Benedikte Fürst Holtmann (ur. 17 lipca 1995 w Oslo[1]) – norweska narciarka alpejska, brązowa medalistka olimpijska, trzykrotna medalistka mistrzostw świata juniorów i srebrna medalistka igrzysk olimpijskich młodzieży.

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Mina Fürst Holtmann pojawiła się 19 listopada 2010 roku w Geilo, gdzie w zawodach FIS w slalomie gigancie zajęła 45. miejsce[2]. W 2012 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich młodzieży w Innsbrucku, na których zdobyła srebrny medal w zawodach drużynowych[3]. W 2014 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Jasnej, gdzie jej najlepszym wynikiem było ósme miejsce w zjeździe[4]. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Hafjell wywalczyła trzy medale. Najpierw zdobyła brązowy medal w kombinacji, ulegając tylko Rahel Kopp ze Szwajcarii oraz Francuzce Romane Miradoli[5]. Następnie była druga w supergigancie, rozdzielając na podium Włoszkę Federicę Sosio i Rahel Kopp[6]. Na koniec zwyciężyła w zjeździe, wyprzedzając swą rodaczkę Maria Therese Tviberg i Włoszkę Nicol Delago[7].

W Pucharze Świata zadebiutowała 24 stycznia 2015 w Sankt Moritz, gdzie nie ukończyła rywalizacji w zjeździe[8]. Dzień później w tej samej miejscowości wywalczyła pierwsze punkty, zajmując 29. miejsce w supergigancie[9]. Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanęła 17 grudnia 2019 w Courchevel, kończąc rywalizację w gigancie na drugiej pozycji. Rozdzieliła tam Włoszkę Federicę Brignone i Szwajcarkę Wendy Holdener[10].

Wspólnie z koleżankami i kolegami z reprezentacji zdobyła brązowy medal w zawodach drużynowych na igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022[11]. Startowała tam także w slalomie i gigancie, jednak nie ukończyła rywalizacji[12][13]. Podczas igrzysk olimpijskich w Mediolanie–Cortinie d’Ampezzo w 2026 była szósta w gigancie[14] i siedemnasta w slalomie[15]. Była też między innymi czwarta w slalomie na mistrzostwach świata w Courchevel/Méribel w 2023, przegrywając walkę o podium z Niemką Leną Dürr o 0,02 sekundy[16].

Osiągnięcia

[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
DNF1 7 lutego 2022 Chiny Pekin Gigant 1:55,69 – Szwecja Sara Hector
DNF2 9 lutego 2022 Chiny Pekin Slalom 1:44,98 – Słowacja Petra Vlhová
brąz 20 lutego 2022 Chiny Pekin Drużynowo – –  Austria
6. 15 lutego 2026 Włochy Mediolan–Cortina d’Ampezzo Gigant 2:13,50 +0,74 Włochy Federica Brignone
17. 18 lutego 2026 Włochy Mediolan–Cortina d’Ampezzo Slalom 1:39,10 +3,09 Stany Zjednoczone Mikaela Shiffrin

Mistrzostwa świata

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
DNF1 16 lutego 2019 Szwecja Åre Slalom 1:57,05 – Stany Zjednoczone Mikaela Shiffrin
22. 18 lutego 2021 Włochy Cortina d’Ampezzo Gigant 2:30,66 +5,33 Szwajcaria Lara Gut-Behrami
DNF2 20 lutego 2021 Włochy Cortina d’Ampezzo Slalom 2:30,66 – Austria Katharina Liensberger
6. 17 lutego 2023 Francja Courchevel/Méribel Gigant 2:07,13 +6,08 Stany Zjednoczone Mikaela Shiffrin
4. 18 lutego 2023 Francja Courchevel/Méribel Slalom 1:43,15 +1,96 Kanada Laurence St-Germain
DNF 11 lutego 2025 Austria Saalbach Kombinacja drużynowa 2:40,89 –  Stany Zjednoczone 1
17. 13 lutego 2025 Austria Saalbach Gigant 2:22,71 +4,79 Włochy Federica Brignone
DNF2 15 lutego 2025 Austria Saalbach Slalom 1:58,00 – Szwajcaria Camille Rast

Mistrzostwa świata juniorów

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
DNF2 27 lutego 2014 Słowacja Jasná Slalom gigant 1:52,86 – Włochy Marta Bassino
DNF2 28 lutego 2014 Słowacja Jasná Slalom 1:36,09 – Słowacja Petra Vlhová
26. 3 marca 2014 Słowacja Jasná Supergigant 1:14,71 +1,96 Szwajcaria Corinne Suter
12. 3 marca 2014 Słowacja Jasná Superkombinacja 2:11,34 +2,00 Austria Elisabeth Kappauer
8. 5 marca 2014 Słowacja Jasná Zjazd 1:24,19 +1,60 Szwajcaria Corinne Suter
6. 7 marca 2015 Norwegia Hafjell Slalom gigant 2:25,14 +0,33 Austria Nina Ortlieb
DNF1 9 marca 2015 Norwegia Hafjell Slalom 1:43,54 – Stany Zjednoczone Paula Moltzan
2. 10 marca 2015 Norwegia Hafjell Supergigant 1:23,81 +0,21 Włochy Federica Sosio
3. 10 marca 2015 Norwegia Hafjell Superkombinacja 2:08,54 +1,02 s Szwajcaria Rahel Kopp
1. 13 marca 2015 Norwegia Hafjell Zjazd 1:32,58 – –

Puchar Świata

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce
2014/2015 121.
2015/2016 –
2016/2017 –
2017/2018 89.
2018/2019 43.
2019/2020 20.
2020/2021 38.
2021/2022 30.
2022/2023 33.
2023/2024 24.
2024/2025 28.
2025/2026 37.

Miejsca na podium w zawodach

[edytuj | edytuj kod]
  1. Francja Courchevel – 17 grudnia 2019 (gigant) – 2. miejsce
  2. Szwecja Åre – 12 marca 2022 (slalom) – 2. miejsce
  3. Austria Saalbach – 16 marca 2024 (slalom) – 2. miejsce
  4. Norwegia Lillehammer – 25 marca 2026 (gigant) – 2. miejsce

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Holtmann ready for return to World Cup [online], skiracing.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  2. ↑ Geilo (NOR) FIS Women's Giant Slalom November 19, 2010 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  3. ↑ PATSCHERKOFEL ALPINE SKIING PARALLEL TEAM EVENT [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  4. ↑ Jasna (SVK) FIS Junior World Ski Championships Women's Downhill March 05, 2014 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  5. ↑ Hafjell (NOR) FIS Junior World Ski Championships Women's Super Combined March 10, 2015 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  6. ↑ Hafjell (NOR) FIS Junior World Ski Championships Women's Super G March 10, 2015 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  7. ↑ Hafjell (NOR) FIS Junior World Ski Championships Women's Downhill March 13, 2015 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  8. ↑ St. Moritz (SUI) World Cup Women's Downhill January 24, 2015 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  9. ↑ St. Moritz (SUI) World Cup Women's Super G January 25, 2015 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  10. ↑ Courchevel (FRA) World Cup Women's Giant Slalom December 17, 2019 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  11. ↑ Beijing 2022 Alpine Skiing Mixed Team Parallel [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  12. ↑ Beijing (CHN) Olympic Winter Games Women's Giant Slalom February 07, 2022 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  13. ↑ Beijing (CHN) Olympic Winter Games Women's Slalom February 09, 2022 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  14. ↑ Cortina d' Ampezzo (ITA) Olympic Winter Games Women's Giant Slalom February 15, 2026 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-25] (ang.).
  15. ↑ Cortina d' Ampezzo (ITA) Olympic Winter Games Women's Slalom February 18, 2026 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  16. ↑ Courchevel Meribel (FRA) World Championships Women's Slalom February 18, 2023 [online], fis-ski.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Mina_Fürst_Holtmann&oldid=79400007”