Mingma Gyalje Sherpa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Mingma Gyalje)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mingma Gyalje Sherpa, także Mingma G (ur. 14 kwietnia 1986 w Gauri Sankar w Nepalu)[1][2] – nepalski wspinacz, himalaista, Szerpa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się na wysokości 4200 m w dolinie Ralwaling, w dystrykcie Dholkha, w północno-wschodnim rejonie Nepalu[1][3]. Jego ojciec Dorjee Sherpa był nepalskim wspinaczem. Mingma Gyalje w wieku 11 lat wyjechał do stolicy Nepalu Katmandu, gdzie rozpoczął naukę w szkole. Od 2009 studiował na kierunku przedsiębiorczości (ang. Business) na Newton International College w ramach Uniwersytetu Tribhuwan. Studia ukończył w 2011 otrzymując tytuł Bachelor’s degree. W Katmandu mieszkał przez wiele lat i tutaj rozpoczął swoją karierę himalaisty. Pierwszą ekspedycją, w której uczestniczył na wiosnę 2006, była japońska wyprawa na Manaslu (8163 m)[1][2]. Tym razem nie stanął jeszcze na szczycie. W sezonie zimowym 2006/2007 brał udział w japońskiej zimowej wyprawie na Lhotse (8516 m) drogą południową, która uznawana jest za jedną z najtrudniejszych. Doszedł wtedy do wysokości 8300 m. Na wiosnę 2007 brał udział we francuskiej wyprawie na Mount Everest (8848 m). Wtedy 19 maja 2007 po raz pierwszy wszedł na szczyt Mount Everestu. W kolejnych wyprawach organizowanych przez himalaistów z różnych państw wchodził na szczyty ośmiotysięczników: pięciokrotnie Mount Everestu (drugi raz 24 maja 2010, trzeci raz 19 maja 2011, czwarty raz 19 maja 2012, piąty raz 20 maja 2016, szósty raz 21 maja 2019), Manaslu (8163 m) 29 września 2009, 12 października 2011 i 28 września 2018, Kanczendzongi (8586 m) 20 maja 2013, K2 (8611 m) 27 lipca 2014, Annapurny (8091 m) 24 marca 2015, Gaszerbrumu I (8068 m) 4 sierpnia 2016, Dhaulagiri (8167 m) 30 kwietnia 2017, Makalu (8481 m) 11 maja 2017, Broad Peaku (8051 m) 4 sierpnia 2017, Nanga Parbat (8125 m) 2 października 2017, Lhotse (8516 m) 29 kwietnia 2018, Czo Oju (8201 m), Gaszerbrumu II (8035 m) 25 lipca 2019[4]. Nie wszedł jeszcze na szczyt Sziszapangmy (8027 m)[1][5].

Wchodził również na wiele niższych szczytów: Ama Dablam (6812 m) 28 listopada 2009, Thorong Peak, Paldor Peak, Imja Tse, Pharchamo, Ramdung, Lobuje, Chulo peak. Jako pierwszy zdobył szczyty Cheki-Go (6257 m) 18 października 2010, Bamongo (6400 m) i Chobuje (6685 m), na który wszedł samotnie w 2015[1][5].

Jest członkiem Nepalskiego Stowarzyszenia Alpinizmu (ang. Nepal Mountaineering Association (NMA))[6]. Przeszedł wiele szkoleń dla przewodników himalajskich prowadzonych przez Nepalskie Stowarzyszenie Alpinizmu, Nepalskie Stowarzyszenie Instruktorów Alpinizmu (ang. Nepal Mountaineering Instructors Association (NMIA)) i Nepalskie Narodowe Stowarzyszenie Przewodników Górskich (ang. Nepal National Mountain Guide Association). Od 2013 był Narodowym Przewodnikiem (ang. National Guide) certyfikowanym przez Nepalskie Narodowe Stowarzyszenie Przewodników Górskich. Od 2016 jest Przewodnikiem Międzynarodowym (ang. International Guide) certyfikowanym przez Międzynarodową Federację Stowarzyszeń Przewodników Górskich (IFMGA/UIAGM)[7][1][2][5].

Był członkiem zespołu 10 Nepalczyków, którzy jako pierwsi zdobyli K2 zimą 16 stycznia 2021 roku. Na szczyt K2 wszedł wspomagając się tlenem z butli[8][9]. Zespół powstał poprzez połączenie grupy Mingma G, w skład której wchodził on sam, organizator grupy i jej dyrektor, oraz Dawa Tenji Sherpa i Kili Pemba Sherpa z grupą Nirmala Purji, do których dołączył Sona Sherpa z grupy Seven Summit Treks[10][11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Rolwaling and Mingma (ang.). Himalayan sherpa. [dostęp 2021-03-25].
  2. a b c Mingma Gyalje Sherpa (ang.). trekkingpartners.com. [dostęp 2021-03-25].
  3. Mingma Gyalje Sherpa (ang.). Himalayan sherpa. [dostęp 2021-03-25].
  4. Rajan Pokhrel: Mingma Gyalje Sherpa climbs Gasherbrum II without supplemental oxygen (in video) (ang.). W: THT [on-line]. thehimalayantimes.com, 2019-07-31. [dostęp 2021-02-23].
  5. a b c MINGMA G (DIRECTOR/CLIMBING EXPERT) (ang.). imagineclimb.com. [dostęp 2021-01-22].
  6. Sardar (Renewed) (ang.). Nepal Mountaineering Association. [dostęp 2021-03-25].
  7. International Guides (IFMGA) (ang.). Nepal National Mountain Guide Association, 2016. [dostęp 2021-03-25].
  8. Winter K2 Update: Exclusive Interview with Mingma G. (ang.). www.alanarnette.com, 2021-01-20. [dostęp 2021-01-22].
  9. Mingma Gyalje Sherpa zdradził szczegóły wyprawy na K2. „Plan zakładał, że jedna osoba nie będzie używać dodatkowego tlenu” (pol.). www.onet.pl. [dostęp 2021-01-23].
  10. K2: Nepalese mountaineers claim historic first winter ascent (ang.). W: Planet Mountain [on-line]. www.planetmountain.com, 2021-01-16. [dostęp 2021-01-24].
  11. Alan Arnette: K2 Climbed in Winter for the First Time! (ang.). W: Rock and Ice [on-line]. rockandice.com, 2021-01-16. [dostęp 2021-01-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]