Minimici

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Minimici
Herb zakonu
Pełna nazwa Zakon Braci Najmniejszych
Nazwa łacińska Ordo fratrum minimorum
Skrót zakonny OM
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel św. Franciszek z Paoli
Data założenia 1435
Data zatwierdzenia 1474
(wł.) Strona internetowa

Minimi, bracia najmniejsi, eremici św. Franciszka z Paoli, właściwie Minimici (łac. Ordo fratrum minimorumOM) – zakon katolicki wzorowany na regule franciszkanów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą regułę założonego przez św. Franciszka z Paoli w XV w. zakonu zatwierdził w 1471 roku arcybiskup Pirro Caracciolo, a zatwierdził ją papież Sykstusa IV w 1474 roku[1]. W 1493 roku Aleksander VI nadał zakonowi nazwę Zakon Braci Najmniejszych[1]. Różni się od swego pierwowzoru, zakonu franciszkanów, większą surowością: w 1501 roku wprowadzono czwarty ślub (vita quadragesimalis), wymagający abstynencji od świeżego mięsa, ryb, jajek, masła, mleka[2].

Po śmierci założyciela istniały już prowincje we Włoszech, Francji, Hiszpanii i w Niemczech. Powstały też prowincje w Polsce (1493) i na Karaibach (1635).

Istniała też żeńska odmiana tego zakonu licząca w tym czasie 360 sióstr. W 1623 roku szacowano liczbę zakonników na 6430. Przełożeni zakonu od 1605 roku wybierani są na sześcioletnie kadencje (wcześniej co trzy lata). Strojem zakonnym jest czarny, wełniany habit z szerokimi rękawami, przepasany cienkim sznurkiem. Po Rewolucji Francuskiej zmalała liczba minimitów.

Niektóre aspekty zasad pokuty złagodzono w 1973 roku. Obecnie istnieje 19 konwentów, w których żyje 330 zakonników; 15 konwentów we Włoszech, 2 na Sycylii, 1 na Sardynii i 1 w Hiszpanii. Główną siedzibą jest klasztor San Andrea delle Fratte w Rzymie.

Znani minimici[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Święci na każdy dzień. T. II: Kwiecień. Kielce: Wydawnictwo Jedność, 2009, s. 15. ISBN 978-83-7558-294-9.
  2. Catholic Encyclopedia Minimi (ang.)


Obiekty minimitów
Plac przed wejściem do świątyni w Paoli
Plac przed wejściem do świątyni w Paoli
Sanktuarium św. Franciszka z Paoli
Fasada głównego wejścia sanktuarium w Paoli (Kalabria)
Fasada głównego wejścia sanktuarium w Paoli (Kalabria)


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka ilustrowana encyklopedja powszechna. Kraków: Gutenberg, 1932, s. 239; t. X.