Ministerstwo Infrastruktury

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Minister Infrastruktury)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ministerstwo Infrastruktury
Ilustracja
Kompleks budynków ministerstwa
Państwo  Polska
Data utworzenia 1919, 2001, 2007, 2018
Adres
ul. Chałubińskiego 4/6
00-928 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ministerstwo Infrastruktury
Ministerstwo Infrastruktury
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ministerstwo Infrastruktury
Ministerstwo Infrastruktury
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ministerstwo Infrastruktury
Ministerstwo Infrastruktury
Ziemia52°13′25,741″N 21°00′18,389″E/52,223817 21,005108

Ministerstwo Infrastrukturypolskie ministerstwo powstałe 19 października 2001 i istniejące w rządzie Leszka Millera i w rządach Marka Belki. Stanowisko Ministra Infrastruktury i Ministerstwo Infrastruktury zostało zniesione na mocy rozporządzenia Rady Ministrów 31 października 2005. Obowiązki konstytucyjne i ustawowe ministerstwa przejął Minister Transportu i Budownictwa, a od 5 maja 2006 Minister Transportu, Minister Gospodarki Morskiej i Minister Budownictwa.

Ministerstwo Infrastruktury zostało ponownie ustanowione 16 listopada 2007 w rządzie Donalda Tuska. Zostało zniesione 21 listopada 2011 w drugim rządzie Donalda Tuska, z mocą od 18 listopada 2011[1]. W jego miejsce utworzone zostało Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, które przejęło dział – transport, dział – budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa oraz dział – gospodarka morska[2], zaś dział – łączność włączono do Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji[3].

Resort, którego główną kompetencją był transport funkcjonował od 1919 pod różnymi nazwami, m.in. jako Ministerstwo Komunikacji, Ministerstwo Transportu, Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej, Ministerstwo Transportu i Budownictwa.

Chronologia nazw ministerstwa[edytuj | edytuj kod]

Ministrowie[edytuj | edytuj kod]

Minister Kolei Żelaznych[edytuj | edytuj kod]

Minister Kolei[edytuj | edytuj kod]

Minister Komunikacji[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Ministerstwo Komunikacji.

Kierownik Resortu Komunikacji, Poczt i Telegrafu[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Ministerstwo Łączności.

Minister Komunikacji[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Ministerstwo Komunikacji.

Minister Kolei[edytuj | edytuj kod]

Minister Transportu Drogowego i Lotniczego[edytuj | edytuj kod]

Minister Komunikacji[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Ministerstwo Komunikacji.

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Ministerstwo Łączności.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej[edytuj | edytuj kod]

Minister Infrastruktury[edytuj | edytuj kod]

Minister Transportu i Budownictwa[edytuj | edytuj kod]

Minister Transportu[edytuj | edytuj kod]

Minister Infrastruktury[edytuj | edytuj kod]

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej[edytuj | edytuj kod]

Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju[edytuj | edytuj kod]

Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa[edytuj | edytuj kod]

Kierownictwo ministerstwa[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Adamczyk (PiS) – minister infrastruktury od 9 stycznia 2018[6]
  • Mikołaj Wild – sekretarz stanu od 1 lutego 2018[7][8] oraz pełnomocnik Rządu ds. Centralnego Portu Komunikacyjnego RP od 9 maja 2017
  • Andrzej Bittel – podsekretarz stanu ds. transportu kolejowego i realizacji inwestycji na kolei od 20 września 2016[9]
  • Marek Chodkiewicz – podsekretarz stanu ds. dróg, transportu drogowego i transportu lotniczego od 4 października 2017
  • Małgorzata Kuźma – dyrektor generalny od 1 lutego 2016

Gabinet Polityczny Ministra Infrastruktury[edytuj | edytuj kod]

  • Łukasz Smółka – szef Gabinetu Politycznego

Podział organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

  • Departament Budżetu
  • Departament Dróg Publicznych
  • Departament Kolejnictwa
  • Departament Kontroli
  • Departament Lotnictwa
  • Departament Poczty
  • Departament Prawny
  • Departament Strategii Transportu
  • Departament Transportu Drogowego
  • Departament Współpracy Międzynarodowej
  • Biuro Administracyjno-Finansowe
  • Biuro Dyrektora Generalnego
  • Biuro Ministra
  • Biuro Pełnomocnika Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego dla Rzeczypospolitej Polskiej
  • Biuro Zarządzania Kryzysowego
  • Sekretariat Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego

Podległe urzędy i jednostki (2018)[edytuj | edytuj kod]

  • Centrum Unijnych Projektów Transportowych
  • Instytut Kolejnictwa
  • Instytut Badawczy Dróg i Mostów
  • Instytut Transportu Samochodowego
  • Polska Agencja Żeglugi Powietrznej
  • Przedsiębiorstwo Państwowe "Porty Lotnicze"
  • Transportowy Dozór Techniczny

Siedziby[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza siedziba Ministerstwa Komunikacji przy ul. Nowy Świat 14
Nowe budynki przy ul. Chałubińskiego 4/6 zaprojektowane przez Bohdana Pniewskiego

W latach 1918-1931 siedzibą resortu komunikacji był wybudowany w 1827 budynek mieszczący się na rogu ul. Nowy Świat 14 i al. 3 Maja (obecnie Al. Jerozolimskie), w którym wcześniej – po powstaniu listopadowym – zlokalizowana była Izba Obrachunkowa, a następnie w okresie I wojny światowej (1915-1918) niemiecka Kolej Przewozów Wojskowych, Dyrekcja Generalna Warszawa (Militäreisenbahn – Generaldirektion Warschau). W latach 1947-1951 w tym miejscu powstała siedziba KC PZPR, nazywana też Domem Partii lub Białym Domem, obecnie Centrum Bankowo-Finansowe.

W 1932 w większości, w dotychczasowym miejscu pozostało do 1939 szereg komórek organizacyjnych resortu, przeniesiono się do wybudowanego w latach 1929-1931 dla Ministerstwa Robót Publicznych gmachu według projektu Rudolfa Świerczyńskiego przy ul. Chałubińskiego 4/6.

 Osobny artykuł: Gmach Ministerstwa Komunikacji.

Resort zmieniając niejednokrotnie swoją nazwę i kompetencje mieści się w nim do dnia dzisiejszego, z przerwą na okres II wojny światowej, w którym budynek stanowił jedno z centrum zarządzania okupacyjnej Dyrekcji Kolei Wschodnich (Ostbahn-Betriebsdirektion) (1939–1940), a następnie Dyrekcji Rejonowej Kolei Wschodnich (Ostbahn-Bezirksdirektion) (1940–1945).

W latach 1948-1950 kompleks gmachów znacznie rozbudowano według projektu Bohdana Pniewskiego. Część wysokościową można uznać za pierwszy wieżowiec wybudowany w Warszawie, jak i prawdopodobnie w całym kraju po II wojnie światowej. W latach 1951–1956 na trzynastym piętrze budynku było zainstalowanych 12 nadajników zagłuszających wybrane rozgłośnie na falach krótkich. W okresie 1945–2000 z tego budynku zarządzano też Polskimi Kolejami Państwowymi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 2011 r. Nr 250, poz. 1500.
  2. Dz.U. z 2011 r. Nr 250, poz. 1503.
  3. Dz.U. z 2011 r. Nr 250, poz. 1501.
  4. a b Art. 36 Ustawy o Radzie Ministrów z 8 sierpnia 1996.
  5. Powołany postanowieniem prezydenta 8 września 2007, urząd objął po złożeniu przysięgi wobec prezydenta 12 września 2007.
  6. M.P. z 2018 r. poz. 29
  7. Kierownictwo ministerstwa - Ministerstwo Infrastruktury, mib.gov.pl [dostęp 2018-02-11] (pol.).
  8. Mikołaj Wild sekretarzem stanu w Ministerstwie Infrastruktury. businessinsider.com.pl, 2018-01-30. [dostęp 2018-01-30].
  9. Powołanie wiceministra odpowiedzialnego za kolej. mib.gov.pl, 20 września 2016. [dostęp 2016-09-20].