Minister Rynku Wewnętrznego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Minister Rynku Wewnętrznego - naczelny urząd administracji państwowej, członek Rady Ministrów  powołany z zadaniem działania w obszarze  polityki spożycia, modelu konsumpcji i wspierania drobnej wytwórczości.

Ustanowienie urzędu Ministra Rynku Wewnętrznego[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie ustawy z 1987  r. o utworzeniu urzędu Ministra Rynku Wewnętrznego ustanowiono nowy urząd w miejsce zniesionego urzędu Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług[1].

Zakres działania urzędu[edytuj | edytuj kod]

Do zadań Ministra Rynku Wewnętrznego należała  realizacja polityki państwa w zakresie funkcjonowania rynku wewnętrznego w stosunku do wszystkich podmiotów gospodarczych, niezależnie od formy własności, a w szczególności:

  • opracowywanie założeń polityki gospodarczej w dziedzinie rynku wewnętrznego,
  • tworzenie warunków do równoważenia podaży i popytu na rynku wewnętrznym,
  • analizowanie i prognozowanie popytu konsumpcyjnego i produkcyjnego na surowce, materiały, towary i usługi,
  • analizowanie i programowanie modelu konsumpcji,
  • współudział w programowaniu zużycia surowców, materiałów i towarów na potrzeby produkcji i świadczenia usług,
  • współdziałanie w opracowywaniu bilansów objętych narodowymi planami społeczno-gospodarczymi i centralnymi planami rocznymi oraz w pozostałym zakresie opracowywanie bilansów towarów i usług o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej,
  • współdziałanie w programowaniu zmian strukturalnych produkcji przemysłowej oraz inicjowanie przedsięwzięć gospodarczych zmierzających do zwiększenia podaży towarów i usług,
  • programowanie, organizowanie i nadzorowanie realizacji zamówień rządowych na materiały, towary i usługi,
  • określanie poziomu i struktury rezerw celowych oraz dysponowanie nimi,
  • współdziałanie w kształtowaniu narzędzi oddziaływania na rozmiary i strukturę popytu, w tym współdziałanie w kształtowaniu polityki cenowej,
  • wspieranie rozwoju drobnej wytwórczości;
  • tworzenie warunków do sprawnego funkcjonowania i organizacji handlu wewnętrznego i usług,  
  • analizowanie i programowanie rozwoju handlu wewnętrznego i usług,
  • współdziałanie w kształtowaniu systemów ekonomiczno-finansowych jednostek gospodarczych reprezentujących różne formy własności, prowadzących działalność w zakresie handlu wewnętrznego i usług,
  • programowanie wielkości i struktury zapasów na potrzeby handlu,
  • ustalanie zasad obrotu deficytowymi surowcami, materiałami i towarami oraz współudział w ustalaniu zasad obrotu deficytowymi paliwami,
  • organizowanie systemu i zapewnienie warunków do przepływu informacji naukowo-technicznej i ekonomicznej w zakresie handlu i usług między jednostkami handlowymi, dostawcami i odbiorcami,
  • inicjowanie i podejmowanie działań organizacyjnych, ekonomicznych i prawnych sprzyjających konkurencji na rynku oraz współdziałanie w prowadzeniu polityki antymonopolowej,
  • inicjowanie i programowanie form organizacyjnych prowadzenia działalności handlowej i usługowej,
  • inicjowanie i rozszerzanie podaży poprzez wymianę towarową z zagranicą,
  • tworzenie i inicjowanie tworzenia przedsiębiorstw państwowych, zakładanie i inicjowanie zakładania spółek oraz występowanie z inicjatywą tworzenia jednostek drobnej wytwórczości, a także innych jednostek organizacyjnych;
  • kształtowanie zasad i realizacja polityki doboru, szkolenia i doskonalenia kadr kierowniczych,
  • podejmowanie działań w celu podnoszenia jakości towarów i usług przeznaczonych na rynek oraz zapewnianie ochrony praw nabywców,  
  • współudział w ustalaniu i weryfikowaniu norm jakościowych na towary, materiały i surowce,
  • ustalanie wykazu towarów objętych gwarancją producenta oraz szczegółowych warunków gwarancyjnych,
  • tworzenie warunków do sprawnego funkcjonowania odbioru jakościowego w handlu,
  • współdziałanie z organizacjami konsumenckimi i producentów w zakresie poprawy funkcjonowania handlu i usług oraz realizacji uprawnień konsumentów,
  • wnioskowanie w sprawach oznaczania towarów państwowymi znakami jakości,
  • określanie warunków świadczenia usług, w tym usług gastronomicznych, a także klasyfikacji obiektów gastronomicznych;
  • wykonywanie zadań w zakresie obronności i bezpieczeństwa państwa oraz innych zadań określonych w odrębnych przepisach, w tym w zakresie gospodarki rezerwami państwowymi oraz gospodarki magazynowej.

Nadane uprawnienia urzędowi[edytuj | edytuj kod]

Minister Rynku Wewnętrznego wydawał:

  • zakazy wprowadzania do obrotu towarów, materiałów i surowców nie odpowiadających obowiązującym normom,
  • zakazy zakupu przez jednostki handlu wewnętrznego towarów o nieodpowiedniej jakości.

Zniesienie urzędu[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie ustawy z 1991 r. o utworzeniu urzędu Ministra Przemysłu i Handlu zniesiono urząd Ministra Rynku Wewnętrznego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz. U. 1987 r. nr 33 poz. 177:  Ustawa z dnia 23 października 1987 r. o utworzeniu urzędu Ministra Rynku Wewnętrznego.
  2. Dz. U. 1991 r. nr 66 poz. 286:  Ustawa z dnia 28 czerwca 1991 r. o utworzeniu Urzędu Ministra Przemysłu i Handlu.