Ministerstwa w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ministerstwa w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej – poniższy artykuł zawiera spis ministerstw i urzędów na prawach ministerstw istniejących w państwie polskim w latach 1944–1991, czyli w okresie jego pozostawania w strefie wpływów ZSRR oraz przynależności do polityczno-wojskowych i gospodarczych struktur bloku wschodniego.

Datą początkową dla zestawienia jest dzień utworzenia Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (21 lipca 1944 r.), natomiast okres końcowy obejmuje czasy transformacji ustrojowej przeprowadzonej w latach 1989–1991 (uwzględnione zostały ministerstwa funkcjonujące w rządach Tadeusza Mazowieckiego i Jana Krzysztofa Bieleckiego, działających przed pierwszymi wolnymi wyborami parlamentarnymi).

Zasady organizacji naczelnych organów administracji państwowej ukształtowane po II wojnie światowej pozostały niezmienne aż do reformy centrum administracyjno-gospodarczego rządu i wprowadzenia działów administracji rządowej w drugiej połowie lat 90. Urzędy ministrów i obsługujące ich ministerstwa tworzone były za pomocą ustaw lub dekretów z mocą ustawy. Na ich podstawie Rada Ministrów wydawała rozporządzenia lub uchwały w sprawie szczegółowego zakresu działania ministrów oraz uchwały nadające ministerstwom statuty organizacyjne. Wiele spraw dotyczących funkcjonowania resortów regulowały akty normatywne niższego rzędu.

Szczególnym rodzajem naczelnych organów przewidzianym w Konstytucji PRL były komisje i komitety działające na zasadzie kolegialności. Na czele ich aparatów wykonawczych (urzędów posiadających rangę ministerstw) stali przewodniczący wchodzący w skład rządu z pozycją równorzędną stanowiskom ministrów.

Administracja publiczna i gospodarka komunalna[edytuj]

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

  • Resort Administracji Publicznej (21 lipca 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Administracji Publicznej utworzono:

  • Ministerstwo Administracji Publicznej (31 grudnia 1944 r. – 28 kwietnia 1950 r.)

Na mocy dekretu z 13 listopada 1945 r.[3] utworzono:

  • Ministerstwo Ziem Odzyskanych (27 listopada 1945 r. – 21 stycznia 1949 r.)

Na mocy ustawy z 11 stycznia 1949 r.[4] zlikwidowano Ministerstwo Ziem Odzyskanych (z dniem 21 stycznia 1949 r.), a jego zadania przejęło Ministerstwo Administracji Publicznej (częściowo również inne urzędy).

Na mocy ustawy z 19 kwietnia 1950 r.[5] (w związku ze zmianami w funkcjonowaniu terenowych organów administracji państwowej) w miejsce Ministerstwa Administracji Publicznej (część jego zadań przejęły również inne urzędy) utworzono Urząd do Spraw Wyznań[a] oraz:

  • Ministerstwo Gospodarki Komunalnej (28 kwietnia 1950 r. – 29 marca 1972 r.)

Na mocy ustaw z 29 marca 1972 r.[6][7][8] w miejsce Ministerstwa Gospodarki Komunalnej oraz Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej (część jego zadań przejęło Ministerstwo Rolnictwa oraz Ministerstwo Żeglugi), a także po wydzieleniu części zadań Ministerstwa Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych oraz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych utworzono:

  • Ministerstwo Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska (29 marca 1972 r. – 28 maja 1975 r.)

Na mocy ustawy z 28 maja 1975 r.[9] (w związku ze zmianami w funkcjonowaniu terenowych organów administracji państwowej) w miejsce Ministerstwa Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska utworzono:

  • Ministerstwo Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska (28 maja 1975 r. – 1 sierpnia 1983 r.)

Na mocy ustaw z 28 lipca 1983 r.[10][11] w miejsce Ministerstwa Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska utworzono Urząd Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (urząd przejął również część zadań Ministerstwa Komunikacji oraz Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej) oraz:

  • Ministerstwo Administracji i Gospodarki Przestrzennej (1 sierpnia 1983 r. – 12 listopada 1985 r.) (urząd przejął również część zadań Ministerstwa Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych oraz Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej)

Na mocy ustawy z 12 listopada 1985 r.[12] w miejsce Ministerstwa Administracji i Gospodarki Przestrzennej (część jego zadań przejęło Ministerstwo Komunikacji, Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej oraz Urząd Rady Ministrów) oraz Ministerstwa Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych utworzono:

  • Ministerstwo Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej (12 listopada 1985 r. – 24 października 1987 r.)

Na mocy ustawy z 12 listopada 1985 r.[12] rangę ministerstwa uzyskał (istniejący od 21 listopada 1952 r.):

  • Urząd Rady Ministrów (12 listopada 1985 r. – 1 stycznia 1997 r.) (kierowany przez Ministra-Szefa Urzędu) (urząd przejął również część zadań zlikwidowanego Ministerstwa Administracji i Gospodarki Przestrzennej)

Na mocy ustawy z 23 października 1987 r.[13] w miejsce Ministerstwa Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej (część jego zadań przejęło nowo utworzone Ministerstwo Przemysłu) oraz Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii utworzono:

Budownictwo i architektura[edytuj]

Na mocy dekretu z 24 maja 1945 r.[14] utworzono:

  • Ministerstwo Odbudowy (11 czerwca 1945 r. – 13 maja 1949 r.)

Na mocy ustawy z 27 kwietnia 1949 r.[15] w miejsce Ministerstwa Odbudowy oraz Głównego Urzędu Planowania Przestrzennego (część ich zadań przejęło Ministerstwo Administracji Publicznej oraz urząd Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego) utworzono:

  • Ministerstwo Budownictwa (13 maja 1949 r. – 1 stycznia 1951 r.)

Na mocy ustawy z 30 grudnia 1950 r.[16] w miejsce Ministerstwa Budownictwa (część jego zadań przejęły również inne urzędy) utworzono urząd Komitetu do Spraw Urbanistyki i Architektury oraz:

  • Ministerstwo Budownictwa Miast i Osiedli (1 stycznia 1951 r. – 14 lipca 1956 r.)
  • Ministerstwo Budownictwa Przemysłowego (1 stycznia 1951 r. – 14 lipca 1956 r.)

Na mocy dekretu z 17 listopada 1952 r.[17] po wydzieleniu części zadań Ministerstwa Handlu Wewnętrznego oraz Ministerstwa Przemysłu Lekkiego utworzono:

  • Ministerstwo Przemysłu Materiałów Budowlanych (17 listopada 1952 r. – 5 kwietnia 1957 r.)

Na mocy dekretu z 5 lipca 1956 r.[18] w miejsce Ministerstwa Budownictwa Miast i Osiedli oraz Ministerstwa Budownictwa Przemysłowego utworzono:

  • Ministerstwo Budownictwa (14 lipca 1956 r. – 5 kwietnia 1957 r.)

Na mocy ustawy z 22 marca 1957 r.[19] w miejsce Ministerstwa Budownictwa oraz Ministerstwa Przemysłu Materiałów Budowlanych utworzono:

  • Ministerstwo Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych (5 kwietnia 1957 r. – 12 listopada 1985 r.)

Na mocy ustawy z 14 czerwca 1960 r.[20] w miejsce urzędu Komitetu do Spraw Urbanistyki i Architektury, a także po wydzieleniu części zadań Ministerstwa Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych utworzono:

  • urząd Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury (22 czerwca 1960 r. – 3 marca 1964 r.) (kierowany przez Przewodniczącego Komitetu)

Na mocy ustawy z 25 lutego 1964 r.[21] zlikwidowano urząd Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury (z dniem 3 marca 1964 r.), a jego zadania przejęło Ministerstwo Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych (częściowo również Ministerstwo Rolnictwa oraz urząd Komisji Planowania).

Na mocy ustawy z 12 listopada 1985 r.[12] w miejsce Ministerstwa Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych oraz Ministerstwa Administracji i Gospodarki Przestrzennej (część jego zadań przejęło Ministerstwo Komunikacji, Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej oraz Urząd Rady Ministrów) utworzono:

  • Ministerstwo Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej (12 listopada 1985 r. – 24 października 1987 r.)

Na mocy ustawy z 23 października 1987 r.[13] w miejsce Ministerstwa Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej (część jego zadań przejęło nowo utworzone Ministerstwo Przemysłu) oraz Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii utworzono:

  • Ministerstwo Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa (24 października 1987 r. – 1 stycznia 1997 r.)

Edukacja, nauka i technika[edytuj]

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

  • Resort Oświaty (21 lipca 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Oświaty utworzono:

  • Ministerstwo Oświaty (31 grudnia 1944 r. – 16 listopada 1966 r.)

Na mocy ustawy z 26 kwietnia 1950 r.[22] po wydzieleniu części zadań Ministerstwa Oświaty utworzono:

  • Ministerstwo Szkół Wyższych i Nauki (12 maja 1950 r. – 31 grudnia 1951 r.)

Na mocy ustawy z 15 grudnia 1951 r.[23] w miejsce Ministerstwa Szkół Wyższych i Nauki utworzono:

  • Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego (31 grudnia 1951 r. – 16 listopada 1966 r.)

Na mocy ustawy z 17 lutego 1960 r.[24] utworzono:

  • urząd Komitetu do Spraw Techniki (29 lutego 1960 r. – 5 lipca 1963 r.) (kierowany przez Przewodniczącego Komitetu)

Na mocy ustawy z 28 czerwca 1963 r.[25] w miejsce urzędu Komitetu do Spraw Techniki utworzono:

  • urząd Komitetu Nauki i Techniki (5 lipca 1963 r. – 29 marca 1972 r.) (kierowany przez Przewodniczącego Komitetu)

Na mocy ustawy z 11 listopada 1966 r.[26] w miejsce Ministerstwa Oświaty oraz Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego utworzono:

  • Ministerstwo Oświaty i Szkolnictwa Wyższego (16 listopada 1966 r. – 29 marca 1972 r.)

Na mocy ustaw z 29 marca 1972 r.[27][28][29][30] w miejsce Ministerstwa Oświaty i Szkolnictwa Wyższego oraz urzędu Komitetu Nauki i Techniki (część jego zadań przejęło nowo utworzone Ministerstwo Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, Polska Akademia Nauk oraz inne urzędy) utworzono:

  • Ministerstwo Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (29 marca 1972 r. – 1 stycznia 1985 r.)
  • Ministerstwo Oświaty i Wychowania (29 marca 1972 r. – 24 października 1987 r.)

Na mocy ustawy z 3 grudnia 1984 r.[31] w miejsce Ministerstwa Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki utworzono:

  • Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (1 stycznia 1985 r. – 24 października 1987 r.)
  • Urząd Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń (1 stycznia 1985 r. – 22 marca 1991 r.) (kierowany przez Ministra-Kierownika Urzędu)[b]

Na mocy ustawy z 23 października 1987 r.[32] w miejsce Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Ministerstwa Oświaty i Wychowania utworzono:

Na mocy ustawy z 12 stycznia 1991 r.[33] w miejsce Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń utworzono:

Finanse[edytuj]

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

  • Resort Gospodarki Narodowej i Finansów (21 lipca 1944 r. – 12 grudnia 1944 r.)

Na mocy dekretu z 1 grudnia 1944 r.[34] w miejsce Resortu Gospodarki Narodowej i Finansów utworzono Resort Aprowizacji i Handlu, Resort Przemysłu oraz:

  • Resort Skarbu (12 grudnia 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Skarbu utworzono:

  • Ministerstwo Skarbu (31 grudnia 1944 r. – 30 marca 1950 r.)

Na mocy ustawy z 7 marca 1950 r.[35] w miejsce Ministerstwa Skarbu, a także po wydzieleniu części zadań urzędu Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego utworzono:

Na mocy ustawy z 26 lutego 1982 r.[36] w miejsce urzędu Państwowej Komisji Cen utworzono:

  • Urząd Cen (9 marca 1982 r. – 12 listopada 1985 r.) (kierowany przez Ministra do Spraw Cen)

Na mocy ustawy z 12 listopada 1985 r.[12] zlikwidowano Urząd Cen (z dniem 12 listopada 1985 r.), a jego zadania przejęło Ministerstwo Finansów.

Handel i usługi[edytuj]

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

  • Resort Gospodarki Narodowej i Finansów (21 lipca 1944 r. – 12 grudnia 1944 r.)

Na mocy dekretu z 1 grudnia 1944 r.[34] w miejsce Resortu Gospodarki Narodowej i Finansów utworzono Resort Przemysłu, Resort Skarbu oraz:

  • Resort Aprowizacji i Handlu (12 grudnia 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Aprowizacji i Handlu utworzono:

  • Ministerstwo Aprowizacji i Handlu (31 grudnia 1944 r. – 31 marca 1947 r.)

Na mocy dekretu z 8 stycznia 1946 r.[37] utworzono (faktycznie istniejące od 28 czerwca 1945 r.):

  • Ministerstwo Żeglugi i Handlu Zagranicznego (28 czerwca 1945 r. – 31 marca 1947 r.)

Na mocy dekretu z 27 marca 1947 r.[38] w miejsce Ministerstwa Aprowizacji i Handlu, Ministerstwa Żeglugi i Handlu Zagranicznego oraz Ministerstwa Przemysłu utworzono Ministerstwo Żeglugi oraz:

  • Ministerstwo Aprowizacji (31 marca 1947 r. – 1 października 1948 r.)
  • Ministerstwo Przemysłu i Handlu (31 marca 1947 r. – 22 kwietnia 1949 r.)

Na mocy dekretu z 29 września 1948 r.[39] zlikwidowano Ministerstwo Aprowizacji (z dniem 1 października 1948 r.), a jego zadania przejęło Ministerstwo Przemysłu i Handlu (częściowo również Ministerstwo Skarbu oraz Ministerstwo Zdrowia).

Na mocy ustawy z 10 lutego 1949 r.[40] w miejsce Ministerstwa Przemysłu i Handlu utworzono Ministerstwo Górnictwa i Energetyki, Ministerstwo Przemysłu Ciężkiego, Ministerstwo Przemysłu Lekkiego, Ministerstwo Przemysłu Rolnego i Spożywczego oraz:

  • Ministerstwo Handlu Wewnętrznego (19 lutego 1949 r. – 29 marca 1972 r.)
  • Ministerstwo Handlu Zagranicznego (9 marca 1949 r. – 10 kwietnia 1974 r.)

Na mocy ustawy z 25 maja 1951 r.[41] w miejsce Centralnego Urzędu Drobnej Wytwórczości, a także po wydzieleniu części zadań urzędu Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego utworzono:

  • Ministerstwo Przemysłu Drobnego i Rzemiosła (18 czerwca 1951 r. – 21 lipca 1958 r.)

Na mocy ustawy z 2 lipca 1958 r.[42] w miejsce Ministerstwa Przemysłu Drobnego i Rzemiosła utworzono:

  • urząd Komitetu Drobnej Wytwórczości (21 lipca 1958 r. – 29 marca 1972 r.) (kierowany przez Przewodniczącego Komitetu)

Na mocy ustaw z 29 marca 1972 r.[43][44][45] w miejsce Ministerstwa Handlu Wewnętrznego, urzędu Komitetu Drobnej Wytwórczości, a także po wydzieleniu części zadań zlikwidowanego Centralnego Urzędu Jakości i Miar utworzono:

  • Ministerstwo Handlu Wewnętrznego i Usług (29 marca 1972 r. – 24 października 1987 r.)

Na mocy ustawy z 10 kwietnia 1974 r.[46] w miejsce Ministerstwa Handlu Zagranicznego oraz Ministerstwa Żeglugi (część jego zadań przejęło Ministerstwo Komunikacji oraz Ministerstwo Przemysłu Ciężkiego) utworzono:

  • Ministerstwo Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej (10 kwietnia 1974 r. – 10 lipca 1981 r.)

Na mocy ustaw z 3 lipca 1981 r.[47][48] w miejsce Ministerstwa Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej utworzono Urząd Gospodarki Morskiej (urząd przejął również część zadań zlikwidowanego Ministerstwa Przemysłu Maszyn Ciężkich i Rolniczych) oraz:

  • Ministerstwo Handlu Zagranicznego (10 lipca 1981 r. – 24 października 1987 r.)

Na mocy ustawy z 23 października 1987 r.[49] w miejsce Ministerstwa Handlu Wewnętrznego i Usług, a także po wydzieleniu części zadań zlikwidowanego Ministerstwa Gospodarki Materiałowej i Paliwowej oraz zlikwidowanego urzędu Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki utworzono:

  • Ministerstwo Rynku Wewnętrznego (24 października 1987 r. – 29 lipca 1991 r.)

Na mocy ustawy z 23 października 1987 r.[50] w miejsce Ministerstwa Handlu Zagranicznego utworzono:

Na mocy ustawy z 28 czerwca 1991 r.[51] w miejsce Ministerstwa Rynku Wewnętrznego oraz Ministerstwa Przemysłu utworzono:

Kontrola państwowa[edytuj]

Na mocy ustawy z 22 listopada 1952 r.[52] w miejsce niezależnej od rządu Najwyższej Izby Kontroli utworzono:

  • Ministerstwo Kontroli Państwowej (12 grudnia 1952 r. – 27 grudnia 1957 r.)

Na mocy ustawy z 13 grudnia 1957 r.[53] zlikwidowano Ministerstwo Kontroli Państwowej (z dniem 27 grudnia 1957 r.), a jego zadania przejęła ponownie utworzona niezależna od rządu Najwyższa Izba Kontroli.

Na mocy ustawy z 27 marca 1976 r.[54] rangę ministerstwa uzyskała dotychczas niezależna od rządu:

  • Najwyższa Izba Kontroli (27 marca 1976 r. – 8 października 1980 r.) (kierowana przez Prezesa NIK wchodzącego w skład rządu)

Na mocy ustawy z 8 października 1980 r.[55] Najwyższa Izba Kontroli ponownie uzyskała niezależność od rządu (z dniem 8 października 1980 r.).

Kultura i sztuka[edytuj]

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

  • Resort Informacji i Propagandy (21 lipca 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

  • Resort Kultury i Sztuki (21 lipca 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Informacji i Propagandy utworzono:

  • Ministerstwo Informacji i Propagandy (31 grudnia 1944 r. – 16 kwietnia 1947 r.)

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Kultury i Sztuki utworzono:

  • Ministerstwo Kultury i Sztuki (31 grudnia 1944 r. – 10 listopada 1999 r.)

Na mocy dekretu z 11 kwietnia 1947 r.[56] zlikwidowano Ministerstwo Informacji i Propagandy (z dniem 16 kwietnia 1947 r.), a jego zadania przejęło Ministerstwo Kultury i Sztuki (częściowo również inne urzędy).

Łączność, transport i gospodarka morska[edytuj]

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

  • Resort Komunikacji, Poczt i Telegrafu (21 lipca 1944 r. – 12 grudnia 1944 r.)

Na mocy dekretu z 1 grudnia 1944 r.[34] w miejsce Resortu Komunikacji, Poczt i Telegrafu utworzono:

  • Resort Komunikacji (12 grudnia 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)
  • Resort Poczt i Telegrafów (12 grudnia 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Komunikacji utworzono:

  • Ministerstwo Komunikacji (31 grudnia 1944 r. – 14 marca 1951 r.)

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Poczt i Telegrafów utworzono:

  • Ministerstwo Poczt i Telegrafów (31 grudnia 1944 r. – 15 marca 1955 r.)

Na mocy dekretu z 8 stycznia 1946 r.[37] utworzono (faktycznie istniejące od 28 czerwca 1945 r.):

  • Ministerstwo Żeglugi i Handlu Zagranicznego (28 czerwca 1945 r. – 31 marca 1947 r.)

Na mocy dekretu z 27 marca 1947 r.[38] w miejsce Ministerstwa Żeglugi i Handlu Zagranicznego, Ministerstwa Aprowizacji i Handlu oraz Ministerstwa Przemysłu utworzono Ministerstwo Aprowizacji, Ministerstwo Przemysłu i Handlu oraz:

  • Ministerstwo Żeglugi (31 marca 1947 r. – 11 czerwca 1957 r.)

Na mocy ustawy z 26 lutego 1951 r.[57] w miejsce Ministerstwa Komunikacji (część jego zadań przejęło Ministerstwo Żeglugi oraz urząd Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego) utworzono:

  • Ministerstwo Kolei (14 marca 1951 r. – 5 kwietnia 1957 r.)
  • Ministerstwo Transportu Drogowego i Lotniczego (14 marca 1951 r. – 5 kwietnia 1957 r.)

Na mocy dekretu z 11 marca 1955 r.[58] w miejsce Ministerstwa Poczt i Telegrafów utworzono:

  • Ministerstwo Łączności (15 marca 1955 r. – 24 października 1987 r.)

Na mocy ustawy z 22 marca 1957 r.[19] w miejsce Ministerstwa Kolei oraz Ministerstwa Transportu Drogowego i Lotniczego (część ich zadań przejęło Ministerstwo Spraw Wewnętrznych) utworzono:

  • Ministerstwo Komunikacji (5 kwietnia 1957 r. – 24 października 1987 r.)

Na mocy ustawy z 28 maja 1957 r.[59] w miejsce Ministerstwa Żeglugi utworzono:

  • Ministerstwo Żeglugi i Gospodarki Wodnej (11 czerwca 1957 r. – 1 lipca 1960 r.)

Na mocy ustawy z 14 czerwca 1960 r.[60] w miejsce Ministerstwa Żeglugi i Gospodarki Wodnej utworzono Centralny Urząd Gospodarki Wodnej oraz:

  • Ministerstwo Żeglugi (1 lipca 1960 r. – 10 kwietnia 1974 r.)

Na mocy ustawy z 10 kwietnia 1974 r.[46] w miejsce Ministerstwa Żeglugi (część jego zadań przejęło Ministerstwo Komunikacji oraz Ministerstwo Przemysłu Ciężkiego) oraz Ministerstwa Handlu Zagranicznego utworzono:

  • Ministerstwo Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej (10 kwietnia 1974 r. – 10 lipca 1981 r.)

Na mocy ustaw z 3 lipca 1981 r.[47][48] w miejsce Ministerstwa Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej utworzono Ministerstwo Handlu Zagranicznego oraz:

  • Urząd Gospodarki Morskiej (10 lipca 1981 r. – 24 października 1987 r.) (kierowany przez Ministra-Kierownika Urzędu) (urząd przejął również część zadań zlikwidowanego Ministerstwa Przemysłu Maszyn Ciężkich i Rolniczych)

Na mocy ustawy z 23 października 1987 r.[61] w miejsce Ministerstwa Komunikacji, Ministerstwa Łączności oraz Urzędu Gospodarki Morskiej utworzono:

  • Ministerstwo Transportu, Żeglugi i Łączności (24 października 1987 r. – 16 grudnia 1989 r.)

Na mocy ustaw z 1 grudnia 1989 r.[62][63] w miejsce Ministerstwa Transportu, Żeglugi i Łączności utworzono:

Obrona narodowa[edytuj]

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

  • Resort Obrony Narodowej (21 lipca 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Obrony Narodowej utworzono:

Ochrona środowiska, gospodarka wodna i leśnictwo[edytuj]

Na mocy dekretu z 5 września 1947 r.[64] podstawę prawną otrzymało (faktycznie utworzone 28 czerwca 1945 r. w miejsce Naczelnej Dyrekcji Lasów Państwowych):

  • Ministerstwo Leśnictwa (28 czerwca 1945 r. – 17 lipca 1956 r.)[d]

Na mocy dekretu z 17 listopada 1952 r.[17] po wydzieleniu części zadań Ministerstwa Leśnictwa, Ministerstwa Handlu Wewnętrznego, Ministerstwa Przemysłu Chemicznego oraz Ministerstwa Przemysłu Lekkiego utworzono:

  • Ministerstwo Przemysłu Drzewnego i Papierniczego (17 listopada 1952 r. – 17 lipca 1956 r.)

Na mocy dekretu z 11 lipca 1956 r.[65] w miejsce Ministerstwa Leśnictwa oraz Ministerstwa Przemysłu Drzewnego i Papierniczego utworzono:

  • Ministerstwo Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego (17 lipca 1956 r. – 12 listopada 1985 r.)

Na mocy ustawy z 28 maja 1957 r.[59] w miejsce Ministerstwa Żeglugi utworzono:

  • Ministerstwo Żeglugi i Gospodarki Wodnej (11 czerwca 1957 r. – 1 lipca 1960 r.)

Na mocy ustaw z 29 marca 1972 r.[6][7][8] w miejsce Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej (część jego zadań przejęło Ministerstwo Rolnictwa oraz Ministerstwo Żeglugi) oraz Ministerstwa Gospodarki Komunalnej, a także po wydzieleniu części zadań Ministerstwa Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych oraz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych utworzono:

  • Ministerstwo Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska (29 marca 1972 r. – 28 maja 1975 r.)

Na mocy ustawy z 28 maja 1975 r.[9] (w związku ze zmianami w funkcjonowaniu terenowych organów administracji państwowej) w miejsce Ministerstwa Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska utworzono:

  • Ministerstwo Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska (28 maja 1975 r. – 1 sierpnia 1983 r.)

Na mocy ustaw z 28 lipca 1983 r.[10][11] w miejsce Ministerstwa Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska utworzono Ministerstwo Administracji i Gospodarki Przestrzennej (urząd przejął również część zadań Ministerstwa Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych oraz Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej) oraz:

  • Urząd Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (1 sierpnia 1983 r. – 12 listopada 1985 r.) (kierowany przez Ministra-Kierownika Urzędu) (urząd przejął również część zadań Ministerstwa Komunikacji oraz Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej)

Na mocy ustawy z 12 listopada 1985 r.[12] w miejsce Urzędu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Centralnego Urzędu Geologii, a także po wydzieleniu części zadań zlikwidowanego Ministerstwa Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego utworzono:

  • Ministerstwo Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych (12 listopada 1985 r. – 1 stycznia 1990 r.)

Na mocy ustawy z 12 listopada 1985 r.[12] w miejsce Ministerstwa Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego (część jego zadań przejęło nowo utworzone Ministerstwo Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych oraz Ministerstwo Przemysłu Chemicznego i Lekkiego) oraz Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej utworzono:

  • Ministerstwo Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej (12 listopada 1985 r. – 1 stycznia 1990 r.)

Na mocy ustaw z 20 grudnia 1989 r.[66][67] w miejsce Ministerstwa Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych oraz Ministerstwa Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej utworzono Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej oraz:

  • Ministerstwo Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa (1 stycznia 1990 r. – 10 listopada 1999 r.)

Planowanie gospodarcze[edytuj]

Na mocy ustawy z 10 lutego 1949 r.[40] w miejsce Centralnego Urzędu Planowania utworzono:

  • urząd Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego (22 kwietnia 1949 r. – 1 stycznia 1957 r.) (kierowany przez Przewodniczącego Komisji)

Na mocy ustawy z 15 listopada 1956 r.[68] w miejsce urzędu Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego (część jego zadań przejęły również inne urzędy) utworzono:

  • urząd Komisji Planowania (1 stycznia 1957 r. – 1 stycznia 1989 r.) (kierowany przez Przewodniczącego Komisji)

Na mocy ustawy z 23 grudnia 1988 r.[69] w miejsce urzędu Komisji Planowania utworzono:

Przemysł[edytuj]

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

  • Resort Gospodarki Narodowej i Finansów (21 lipca 1944 r. – 12 grudnia 1944 r.)

Na mocy dekretu z 1 grudnia 1944 r.[34] w miejsce Resortu Gospodarki Narodowej i Finansów utworzono Resort Aprowizacji i Handlu, Resort Skarbu oraz:

  • Resort Przemysłu (12 grudnia 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Przemysłu utworzono:

  • Ministerstwo Przemysłu (31 grudnia 1944 r. – 31 marca 1947 r.)

Na mocy dekretu z 27 marca 1947 r.[38] w miejsce Ministerstwa Przemysłu, Ministerstwa Aprowizacji i Handlu oraz Ministerstwa Żeglugi i Handlu Zagranicznego utworzono Ministerstwo Aprowizacji, Ministerstwo Żeglugi oraz:

  • Ministerstwo Przemysłu i Handlu (31 marca 1947 r. – 22 kwietnia 1949 r.)

Na mocy ustawy z 10 lutego 1949 r.[40] w miejsce Ministerstwa Przemysłu i Handlu utworzono Ministerstwo Handlu Wewnętrznego, Ministerstwo Handlu Zagranicznego, Ministerstwo Przemysłu Rolnego i Spożywczego oraz:

  • Ministerstwo Górnictwa i Energetyki (22 kwietnia 1949 r. – 30 marca 1950 r.)
  • Ministerstwo Przemysłu Ciężkiego (22 kwietnia 1949 r. – 6 marca 1952 r.)
  • Ministerstwo Przemysłu Lekkiego (4 kwietnia 1949 r. – 10 lipca 1981 r.)

Na mocy ustawy z 7 marca 1950 r.[70] w miejsce Ministerstwa Górnictwa i Energetyki (część jego zadań przejęło Ministerstwo Przemysłu Ciężkiego) utworzono:

  • Ministerstwo Górnictwa (30 marca 1950 r. – 29 kwietnia 1955 r.)

Na mocy ustawy z 30 grudnia 1950 r.[71] po wydzieleniu części zadań Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego oraz Ministerstwa Przemysłu Lekkiego utworzono:

  • Ministerstwo Przemysłu Chemicznego (31 grudnia 1950 r. – 10 lipca 1981 r.)

Na mocy ustawy z 15 lutego 1952 r.[72] w miejsce Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego utworzono:

  • Ministerstwo Energetyki (6 marca 1952 r. – 5 kwietnia 1957 r.)
  • Ministerstwo Hutnictwa (6 marca 1952 r. – 5 kwietnia 1957 r.)
  • Ministerstwo Przemysłu Maszynowego (6 marca 1952 r. – 5 kwietnia 1957 r.)

Na mocy dekretu z 16 kwietnia 1955 r.[73] utworzono:

  • Ministerstwo Przemysłu Motoryzacyjnego (22 kwietnia 1955 r. – 20 czerwca 1956 r.)

Na mocy dekretów z 18 kwietnia 1955 r.[74][75] w miejsce Ministerstwa Górnictwa (część jego zadań przejęło Ministerstwo Hutnictwa oraz Ministerstwo Przemysłu Chemicznego) utworzono Centralny Urząd Naftowy oraz:

  • Ministerstwo Górnictwa Węglowego (29 kwietnia 1955 r. – 5 kwietnia 1957 r.)

Na mocy dekretu z 13 czerwca 1956 r.[76] zlikwidowano Ministerstwo Przemysłu Motoryzacyjnego (z dniem 20 czerwca 1956 r.), a jego zadania przejęło Ministerstwo Przemysłu Maszynowego.

Na mocy ustawy z 22 marca 1957 r.[19] w miejsce Ministerstwa Energetyki, Ministerstwa Górnictwa Węglowego oraz Centralnego Urzędu Naftowego utworzono:

  • Ministerstwo Górnictwa i Energetyki (5 kwietnia 1957 r. – 27 marca 1976 r.)

Na mocy ustawy z 22 marca 1957 r.[19] w miejsce Ministerstwa Hutnictwa oraz Ministerstwa Przemysłu Maszynowego utworzono:

  • Ministerstwo Przemysłu Ciężkiego (5 kwietnia 1957 r. – 27 marca 1976 r.)

Na mocy ustawy z 21 listopada 1967 r.[77] po wydzieleniu części zadań Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego utworzono:

  • Ministerstwo Przemysłu Maszynowego (25 listopada 1967 r. – 10 lipca 1981 r.)

Na mocy ustaw z 27 marca 1976 r.[78][79] w miejsce Ministerstwa Górnictwa i Energetyki oraz Urzędu Energii Atomowej utworzono:

  • Ministerstwo Energetyki i Energii Atomowej (27 marca 1976 r. – 10 lipca 1981 r.)
  • Ministerstwo Górnictwa (27 marca 1976 r. – 10 lipca 1981 r.)

Na mocy ustaw z 27 marca 1976 r.[80][81] w miejsce Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego utworzono:

  • Ministerstwo Hutnictwa (27 marca 1976 r. – 10 lipca 1981 r.)
  • Ministerstwo Przemysłu Maszyn Ciężkich i Rolniczych (27 marca 1976 r. – 10 lipca 1981 r.)

Na mocy ustawy z 27 marca 1976 r.[82] w miejsce urzędu Państwowej Rady Gospodarki Materiałowej utworzono:

  • Urząd Gospodarki Materiałowej (27 marca 1976 r. – 12 listopada 1985 r.) (kierowany przez Ministra Gospodarki Materiałowej)

Na mocy ustawy z 3 lipca 1981 r.[83] w miejsce Ministerstwa Energetyki i Energii Atomowej (część jego zadań przejął urząd Pełnomocnika Rządu do Spraw Energetyki Jądrowej) oraz Ministerstwa Górnictwa utworzono:

  • Ministerstwo Górnictwa i Energetyki (10 lipca 1981 r. – 24 października 1987 r.)

Na mocy ustawy z 3 lipca 1981 r.[84] w miejsce Ministerstwa Hutnictwa, Ministerstwa Przemysłu Maszyn Ciężkich i Rolniczych (część jego zadań przejął nowo utworzony Urząd Gospodarki Morskiej) oraz Ministerstwa Przemysłu Maszynowego utworzono:

  • Ministerstwo Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego (10 lipca 1981 r. – 24 października 1987 r.)

Na mocy ustawy z 3 lipca 1981 r.[85] w miejsce Ministerstwa Przemysłu Chemicznego oraz Ministerstwa Przemysłu Lekkiego utworzono:

  • Ministerstwo Przemysłu Chemicznego i Lekkiego (10 lipca 1981 r. – 24 października 1987 r.)

Na mocy ustawy z 12 listopada 1985 r.[12] w miejsce Urzędu Gospodarki Materiałowej oraz Głównego Inspektoratu Gospodarki Energetycznej utworzono:

  • Ministerstwo Gospodarki Materiałowej i Paliwowej (12 listopada 1985 r. – 24 października 1987 r.)

Na mocy ustawy z 23 października 1987 r.[86] w miejsce Ministerstwa Gospodarki Materiałowej i Paliwowej (część jego zadań przejęło nowo utworzone Ministerstwo Rynku Wewnętrznego), Ministerstwa Górnictwa i Energetyki, Ministerstwa Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego oraz Ministerstwa Przemysłu Chemicznego i Lekkiego, a także po wydzieleniu części zadań zlikwidowanego Ministerstwa Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej oraz Ministerstwa Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej utworzono:

  • Ministerstwo Przemysłu (24 października 1987 r. – 29 lipca 1991 r.)

Na mocy ustawy z 13 lipca 1990 r.[87] utworzono:

Na mocy ustawy z 28 czerwca 1991 r.[51] w miejsce Ministerstwa Przemysłu oraz Ministerstwa Rynku Wewnętrznego utworzono:

  • Ministerstwo Przemysłu i Handlu (29 lipca 1991 r. – 1 stycznia 1997 r.)

Rolnictwo i gospodarka żywnościowa[edytuj]

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

  • Resort Rolnictwa i Reform Rolnych (21 lipca 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Rolnictwa i Reform Rolnych utworzono:

  • Ministerstwo Rolnictwa i Reform Rolnych (31 grudnia 1944 r. – 9 czerwca 1951 r.)

Na mocy ustawy z 10 lutego 1949 r.[40] w miejsce Ministerstwa Przemysłu i Handlu utworzono Ministerstwo Górnictwa i Energetyki, Ministerstwo Handlu Wewnętrznego, Ministerstwo Handlu Zagranicznego, Ministerstwo Przemysłu Ciężkiego, Ministerstwo Przemysłu Lekkiego oraz:

  • Ministerstwo Przemysłu Rolnego i Spożywczego (18 marca 1949 r. – 17 lipca 1956 r.)

Na mocy ustawy z 26 maja 1951 r.[88] w miejsce Ministerstwa Rolnictwa i Reform Rolnych utworzono:

  • Ministerstwo Państwowych Gospodarstw Rolnych (9 czerwca 1951 r. – 1 grudnia 1956 r.)
  • Ministerstwo Rolnictwa (9 czerwca 1951 r. – 10 lipca 1981 r.)

Na mocy dekretu z 22 kwietnia 1952 r.[89] po wydzieleniu części zadań Ministerstwa Handlu Wewnętrznego utworzono:

  • Ministerstwo Przemysłu Mięsnego i Mleczarskiego (26 kwietnia 1952 r. – 17 lipca 1956 r.)

Na mocy dekretu z 25 marca 1953 r.[90] w miejsce Centralnego Urzędu Skupu i Kontraktacji utworzono:

  • Ministerstwo Skupu (9 kwietnia 1953 r. – 5 kwietnia 1957 r.)

Na mocy dekretu z 11 lipca 1956 r.[91] w miejsce Ministerstwa Przemysłu Mięsnego i Mleczarskiego oraz Ministerstwa Przemysłu Rolnego i Spożywczego utworzono:

  • Ministerstwo Przemysłu Spożywczego (17 lipca 1956 r. – 5 kwietnia 1957 r.)

Na mocy ustawy z 13 listopada 1956 r.[92] zlikwidowano Ministerstwo Państwowych Gospodarstw Rolnych (z dniem 1 grudnia 1956 r.), a jego zadania przejęło Ministerstwo Rolnictwa.

Na mocy ustawy z 22 marca 1957 r.[19] w miejsce Ministerstwa Przemysłu Spożywczego oraz Ministerstwa Skupu (część jego zadań przejęło Ministerstwo Rolnictwa) utworzono:

Na mocy ustawy z 3 lipca 1981 r.[93] w miejsce Ministerstwa Przemysłu Spożywczego i Skupu oraz Ministerstwa Rolnictwa utworzono:

  • Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej (10 lipca 1981 r. – 12 listopada 1985 r.)

Na mocy ustawy z 12 listopada 1985 r.[12] w miejsce Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej oraz Ministerstwa Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego (część jego zadań przejęło nowo utworzone Ministerstwo Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych oraz Ministerstwo Przemysłu Chemicznego i Lekkiego) utworzono:

  • Ministerstwo Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej (12 listopada 1985 r. – 1 stycznia 1990 r.)

Na mocy ustaw z 20 grudnia 1989 r.[66][67] w miejsce Ministerstwa Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej oraz Ministerstwa Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych utworzono Ministerstwo Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz:

  • Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej (1 stycznia 1990 r. – 10 listopada 1999 r.)

Sprawiedliwość[edytuj]

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

  • Resort Sprawiedliwości (21 lipca 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Sprawiedliwości utworzono:

Sprawy socjalne, praca i zdrowie[edytuj]

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

  • Resort Odszkodowań Wojennych (21 lipca 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)[e]

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

  • Resort Pracy, Opieki Społecznej i Zdrowia (21 lipca 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Pracy, Opieki Społecznej i Zdrowia utworzono:

  • Ministerstwo Pracy, Opieki Społecznej i Zdrowia (31 grudnia 1944 r. – 14 kwietnia 1945 r.)

Na mocy dekretu z 11 kwietnia 1945 r.[94] w miejsce Ministerstwa Pracy, Opieki Społecznej i Zdrowia utworzono:

  • Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej (14 kwietnia 1945 r. – 25 kwietnia 1960 r.)
  • Ministerstwo Zdrowia (14 kwietnia 1945 r. – 25 kwietnia 1960 r.)

Na mocy ustawy z 13 kwietnia 1960 r.[95] w miejsce Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej oraz Ministerstwa Zdrowia utworzono Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz:

  • Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej (25 kwietnia 1960 r. – 10 listopada 1999 r.)
  • urząd Komitetu Pracy i Płac (25 kwietnia 1960 r. – 29 marca 1972 r.) (kierowany przez Przewodniczącego Komitetu)

Na mocy ustaw z 29 marca 1972 r.[96][97] w miejsce urzędu Komitetu Pracy i Płac, a także po wydzieleniu części zadań zlikwidowanego urzędu Komitetu Nauki i Techniki utworzono:

  • Ministerstwo Pracy, Płac i Spraw Socjalnych (29 marca 1972 r. – 24 października 1987 r.)

Na mocy ustawy z 8 czerwca 1972 r.[98] utworzono:

  • Urząd do Spraw Kombatantów (15 czerwca 1972 r. – 7 czerwca 1982 r.) (kierowany przez Ministra do Spraw Kombatantów)

Na mocy ustawy z 26 maja 1982 r.[99] Urząd do Spraw Kombatantów utracił rangę ministerstwa (z dniem 7 czerwca 1982 r.).

Na mocy ustawy z 23 października 1987 r.[100] w miejsce Ministerstwa Pracy, Płac i Spraw Socjalnych oraz Urzędu do Spraw Kombatantów utworzono:

Sprawy wewnętrzne i bezpieczeństwo publiczne[edytuj]

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Bezpieczeństwa Publicznego utworzono:

Na mocy dekretu z 7 grudnia 1954 r.[101] w miejsce Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego utworzono:

Na mocy ustawy z 13 listopada 1956 r.[102] zlikwidowano urząd Komitetu do Spraw Bezpieczeństwa Publicznego (z dniem 28 listopada 1956 r.), a jego zadania przejęło Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.

Sprawy zagraniczne[edytuj]

Na mocy ustawy z 21 lipca 1944 r.[1] utworzono:

  • Resort Spraw Zagranicznych (21 lipca 1944 r. – 31 grudnia 1944 r.)

Na mocy ustawy z 31 grudnia 1944 r.[2] w miejsce Resortu Spraw Zagranicznych utworzono:

Zobacz też[edytuj]

Uwagi

  1. Urząd do Spraw Wyznań, do momentu zlikwidowania na mocy ustawy z 23 listopada 1989 r. (Dz.U. z 1989 r. Nr 64, poz. 387), formalnie funkcjonował jako urząd podległy Prezesowi Rady Ministrów. Jednak od czasu powołania drugiego rządu Piotra Jaroszewicza aż do zakończenia działalności rządu Mieczysława Rakowskiego w skład Rady Ministrów, zgodnie z uchwałami Sejmu, wchodzili Ministrowie-Kierownicy Urzędu do Spraw Wyznań, co oznaczało faktyczne podniesienie tej struktury do rangi ministerstwa, choć nie dokonano w tym zakresie stosownych zmian ustawowych.
  2. Urząd Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń pełnił również funkcję aparatu wykonawczego nowo utworzonego Komitetu do Spraw Nauki i Postępu Technicznego. Minister-Kierownik Urzędu zajmował stanowisko I Zastępcy Przewodniczącego Komitetu, a na mocy ustawy z 27 kwietnia 1989 r. (Dz.U. z 1989 r. Nr 25, poz. 135) mógł być powoływany na urząd Przewodniczącego Komitetu.
  3. Urząd Komitetu Badań Naukowych pełnił funkcję aparatu wykonawczego Komitetu Badań Naukowych utworzonego w miejsce Komitetu do Spraw Nauki i Postępu Technicznego. Przepisy te weszły w życie 29 stycznia 1991 r., KBN rozpoczął działalność 22 marca 1991 r.
  4. Do stycznia 1946 r. urząd funkcjonował jako Ministerstwo Lasów.
  5. W styczniu 1945 r. zadania Resortu Odszkodowań Wojennych przejęło Biuro Odszkodowań Wojennych przy Prezydium Rady Ministrów.
  6. W związku z wejściem w życie ustawy z 6 kwietnia 1990 r. (Dz.U. z 1990 r. Nr 30, poz. 181) Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w okresie 10 maja 1990 r. – 31 lipca 1990 r. przeszło gruntowną reorganizację i od 1 sierpnia 1990 r. rozpoczęło działalność w nowym kształcie.

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n o Dz.U. z 1944 r. Nr 1, poz. 1
  2. a b c d e f g h i j k l m n o Dz.U. z 1944 r. Nr 19, poz. 99
  3. Dz.U. z 1945 r. Nr 51, poz. 295
  4. Dz.U. z 1949 r. Nr 4, poz. 22
  5. Dz.U. z 1950 r. Nr 19, poz. 156
  6. a b Dz.U. z 1972 r. Nr 11, poz. 77
  7. a b Dz.U. z 1972 r. Nr 11, poz. 78
  8. a b Dz.U. z 1972 r. Nr 11, poz. 79
  9. a b Dz.U. z 1975 r. Nr 16, poz. 90
  10. a b Dz.U. z 1983 r. Nr 44, poz. 200
  11. a b Dz.U. z 1983 r. Nr 44, poz. 201
  12. a b c d e f g h Dz.U. z 1985 r. Nr 50, poz. 262
  13. a b Dz.U. z 1987 r. Nr 33, poz. 173
  14. Dz.U. z 1945 r. Nr 21, poz. 123
  15. Dz.U. z 1949 r. Nr 30, poz. 216
  16. Dz.U. z 1950 r. Nr 58, poz. 523
  17. a b Dz.U. z 1952 r. Nr 45, poz. 304
  18. Dz.U. z 1956 r. Nr 28, poz. 128
  19. a b c d e Dz.U. z 1957 r. Nr 17, poz. 86
  20. Dz.U. z 1960 r. Nr 29, poz. 164
  21. Dz.U. z 1964 r. Nr 8, poz. 49
  22. Dz.U. z 1950 r. Nr 21, poz. 181
  23. Dz.U. z 1951 r. Nr 67, poz. 465
  24. Dz.U. z 1960 r. Nr 10, poz. 63
  25. Dz.U. z 1963 r. Nr 28, poz. 165
  26. Dz.U. z 1966 r. Nr 47, poz. 293
  27. Dz.U. z 1972 r. Nr 11, poz. 70
  28. Dz.U. z 1972 r. Nr 11, poz. 71
  29. Dz.U. z 1972 r. Nr 11, poz. 72
  30. Dz.U. z 1972 r. Nr 11, poz. 73
  31. Dz.U. z 1984 r. Nr 55, poz. 280
  32. Dz.U. z 1987 r. Nr 33, poz. 178
  33. Dz.U. z 1991 r. Nr 8, poz. 28
  34. a b c d Dz.U. z 1944 r. Nr 14, poz. 73
  35. Dz.U. z 1950 r. Nr 10, poz. 101
  36. Dz.U. z 1982 r. Nr 7, poz. 53
  37. a b Dz.U. z 1946 r. Nr 2, poz. 13
  38. a b c Dz.U. z 1947 r. Nr 31, poz. 130
  39. Dz.U. z 1948 r. Nr 48, poz. 360
  40. a b c d Dz.U. z 1949 r. Nr 7, poz. 43
  41. Dz.U. z 1951 r. Nr 32, poz. 247
  42. Dz.U. z 1958 r. Nr 45, poz. 225
  43. Dz.U. z 1972 r. Nr 11, poz. 74
  44. Dz.U. z 1972 r. Nr 11, poz. 75
  45. Dz.U. z 1972 r. Nr 11, poz. 76
  46. a b Dz.U. z 1974 r. Nr 13, poz. 78
  47. a b Dz.U. z 1981 r. Nr 17, poz. 80
  48. a b Dz.U. z 1981 r. Nr 17, poz. 81
  49. Dz.U. z 1987 r. Nr 33, poz. 177
  50. Dz.U. z 1987 r. Nr 33, poz. 176
  51. a b Dz.U. z 1991 r. Nr 66, poz. 286
  52. Dz.U. z 1952 r. Nr 47, poz. 316
  53. Dz.U. z 1957 r. Nr 61, poz. 330
  54. Dz.U. z 1976 r. Nr 12, poz. 66
  55. Dz.U. z 1980 r. Nr 22, poz. 82
  56. Dz.U. z 1947 r. Nr 32, poz. 147
  57. Dz.U. z 1951 r. Nr 14, poz. 108
  58. Dz.U. z 1955 r. Nr 12, poz. 70
  59. a b Dz.U. z 1957 r. Nr 31, poz. 130
  60. Dz.U. z 1960 r. Nr 29, poz. 163
  61. Dz.U. z 1987 r. Nr 33, poz. 174
  62. Dz.U. z 1989 r. Nr 67, poz. 407
  63. Dz.U. z 1989 r. Nr 67, poz. 408
  64. Dz.U. z 1947 r. Nr 60, poz. 327
  65. Dz.U. z 1956 r. Nr 30, poz. 139
  66. a b Dz.U. z 1989 r. Nr 73, poz. 433
  67. a b Dz.U. z 1989 r. Nr 73, poz. 434
  68. Dz.U. z 1956 r. Nr 54, poz. 244
  69. Dz.U. z 1988 r. Nr 41, poz. 327
  70. Dz.U. z 1950 r. Nr 10, poz. 102
  71. Dz.U. z 1950 r. Nr 58, poz. 522
  72. Dz.U. z 1952 r. Nr 11, poz. 67
  73. Dz.U. z 1955 r. Nr 17, poz. 89
  74. Dz.U. z 1955 r. Nr 18, poz. 105
  75. Dz.U. z 1955 r. Nr 18, poz. 106
  76. Dz.U. z 1956 r. Nr 21, poz. 100
  77. Dz.U. z 1967 r. Nr 43, poz. 215
  78. Dz.U. z 1976 r. Nr 12, poz. 67
  79. Dz.U. z 1976 r. Nr 12, poz. 68
  80. Dz.U. z 1976 r. Nr 12, poz. 69
  81. Dz.U. z 1976 r. Nr 12, poz. 70
  82. Dz.U. z 1976 r. Nr 12, poz. 71
  83. Dz.U. z 1981 r. Nr 17, poz. 77
  84. Dz.U. z 1981 r. Nr 17, poz. 78
  85. Dz.U. z 1981 r. Nr 17, poz. 79
  86. Dz.U. z 1987 r. Nr 33, poz. 172
  87. Dz.U. z 1990 r. Nr 51, poz. 299
  88. Dz.U. z 1951 r. Nr 30, poz. 236
  89. Dz.U. z 1952 r. Nr 19, poz. 113
  90. Dz.U. z 1953 r. Nr 20, poz. 77
  91. Dz.U. z 1956 r. Nr 30, poz. 138
  92. Dz.U. z 1956 r. Nr 54, poz. 242
  93. Dz.U. z 1981 r. Nr 17, poz. 76
  94. Dz.U. z 1945 r. Nr 12, poz. 63
  95. Dz.U. z 1960 r. Nr 20, poz. 119
  96. Dz.U. z 1972 r. Nr 11, poz. 80
  97. Dz.U. z 1972 r. Nr 11, poz. 81
  98. Dz.U. z 1972 r. Nr 23, poz. 167
  99. Dz.U. z 1982 r. Nr 16, poz. 123
  100. Dz.U. z 1987 r. Nr 33, poz. 175
  101. Dz.U. z 1954 r. Nr 54, poz. 269
  102. Dz.U. z 1956 r. Nr 54, poz. 241

Bibliografia[edytuj]

  • Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991. Władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991, Warszawa 1991