Ministerstwo Energii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ministerstwo Energii
Państwo  Polska
Data utworzenia 27 listopada 2015
Minister Krzysztof Tchórzewski
Sekretarz Stanu Grzegorz Tobiszowski
Adres
ul. Krucza 36/Wspólna 6
00-522 Warszawa
brak współrzędnych
Strona internetowa

Ministerstwo Energii (ME) – polski urząd administracji rządowej obsługujący Ministra Energii, obecnie właściwego do spraw dwóch działów administracji rządowej: energia i gospodarka złożami kopalin.

Kierownictwo[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Tchórzewski (PiS) – minister energii od 1 grudnia 2015 (wcześniej, od 16 listopada, minister-członek Rady Ministrów odpowiedzialny za organizację resortu energii[1])
  • Grzegorz Tobiszowski (PiS) – sekretarz stanu od 2 grudnia 2015, pełnomocnik Rządu ds. restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego od 23 marca 2016[2]
  • Tadeusz Skobel – podsekretarz stanu od 20 listopada 2017[3]
  • Tomasz Dąbrowski – podsekretarz stanu od 4 czerwca 2018[4].
  • Stanisław Kazimierz Hebda – dyrektor generalny od 10 października 2017

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

W skład ministerstwa wchodzi Gabinet Polityczny Ministra oraz następujące jednostki organizacyjne[5]:

  • Departament Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego
  • Departament Budżetu i Finansów
  • Departament Elektroenergetyki i Ciepłownictwa
  • Departament Energii Jądrowej
  • Departament Energii Odnawialnej i Rozproszonej
  • Departament Funduszy Europejskich
  • Departament Górnictwa
  • Departament Innowacji i Rozwoju Technologii
  • Departament Kontroli i Audytu
  • Departament Nadzoru i Polityki Właścicielskiej
  • Departament Ropy i Gazu
  • Departament Spraw Międzynarodowych
  • Biuro Administracyjne
  • Biuro Dyrektora Generalnego
  • Biuro Komunikacji Społecznej
  • Biuro Ministra
  • Biuro Prawne

Organ podległy ministrowi[6]:

Jednostki organizacyjne podległe ministrowi lub przez niego nadzorowane[7]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy sprofilowany resort o randze ministerstwa zajmujący się w Polsce sprawami energii został powołany ustawą z 10 lutego 1949[8]. Wówczas w miejsce likwidowanego Ministerstwa Przemysłu i Handlu utworzono sześć mniejszych, specjalistycznych resortów, wśród których znalazło się działające od 22 kwietnia Ministerstwo Górnictwa i Energetyki. Funkcjonowało do 30 marca 1950, kiedy na mocy ustawy z 7 marca[9] uległo ono likwidacji, a jego zadania przejęły Ministerstwo Przemysłu Ciężkiego i Ministerstwo Górnictwa.

Ministerstwo Przemysłu Ciężkiego zostało zlikwidowane ustawą z 15 lutego 1952[10], w jego miejsce zaś 6 marca rozpoczęło działalność m.in. Ministerstwo Energetyki. Na mocy ustawy z 22 marca 1957 połączono Ministerstwo Energetyki, Ministerstwo Górnictwa Węglowego oraz Centralny Urząd Naftowy, tworząc 5 kwietnia 1957 ponownie Ministerstwo Górnictwa i Energetyki.

Nazwę tę, po połączeniu na mocy ustaw z 27 marca 1976[11][12] resortu górnictwa i energetyki z Urzędem Energii Atomowej, zmieniono na Ministerstwo Energetyki i Energii Atomowej. Do poprzedniego miana powrócono 10 lipca 1981 (ustawa z 3 lipca[13]), łącząc MEiEA z Ministerstwem Górnictwa oraz wydzielając urząd Pełnomocnika Rządu do Spraw Energetyki Jądrowej.

Resort energii uległ likwidacji 24 października 1987 ustawą z wcześniejszego dnia[14] w ramach szerokiej reformy administracji rządowej. Jego zadania przejęło Ministerstwo Przemysłu (od 1991 Ministerstwo Przemysłu i Handlu). Zlikwidowane zostało ono w 1997 w wyniku reformy Centrum. Jego obowiązki podzielono i przekazano innym resortom; sprawami energii zajmowały się kolejno Ministerstwo Gospodarki (1997–2003), Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej (2003–2004), Ministerstwo Gospodarki i Pracy (2004–2005) i ponownie Ministerstwo Gospodarki (2005–2015). MG zniesione zostało rozporządzeniem Rady Ministrów z 7 grudnia 2015 (zmiana ograniczyła się praktycznie do przekształcenia nazwy w Ministerstwo Rozwoju[15]). Dzień później (z mocą obowiązującą od 27 listopada) wydzielono z MR komórki oraz pracowników obsługujących działy energii i gospodarki złożami kopalin[16], tworząc ponownie po 28 latach specjalny resort ds. energetyki – Ministerstwo Energii.

Lista ministrów[edytuj | edytuj kod]

Lp. Zdjęcie Imię i nazwisko
(partia polityczna)
Objęcie
urzędu[a]
Złożenie
urzędu[b]
Długość
urzędowania
Rząd
Minister Górnictwa i Energetyki
1.
Ryszard Nieszporek (PZPR)
(ur. 1908, zm. 1985)
22 IV 1949 7 III 1950 319 dni Pierwszy rząd Józefa Cyrankiewicza
Minister Energetyki
2.
Bolesław Jaszczuk (PZPR)
(ur. 1913, zm. 1990)
23 II 1952 7 VII 1956 1596 dni
Rząd Bolesława Bieruta i Józefa Cyrankiewicza
Minister Górnictwa i Energetyki od 5 IV 1957 Drugi rząd Józefa Cyrankiewicza
3.
Franciszek Waniołka (PZPR)
(ur. 1912, zm. 1971)
27 II 1957 27 VII 1959 880 dni
4. Jan Mitręga.JPG
Jan Mitręga (PZPR)
(ur. 1917, zm. 2007)
27 VII 1959 24 IX 1974 5538 dni
Trzeci rząd Józefa Cyrankiewicza
Czwarty rząd Józefa Cyrankiewicza
Rząd Józefa Cyrankiewicza i Piotra Jaroszewicza
Rząd Piotra Jaroszewicza
5.
Jan Kulpiński (PZPR)
(ur. 1922)
24 IX 1974 27 III 1976 550 dni
Minister Energetyki i Energii Atomowej
6.
Andrzej Szozda (PZPR)
(ur. 1932)
27 III 1976 9 VIII 1979 1230 dni Rząd Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha
7.
Zbigniew Bartosiewicz (PZPR)
(ur. 1932, zm. 2002)
9 VIII 1979 3 VII 1981 694 dni
Rząd Edwarda Babiucha, Józefa Pińkowskiego i Wojciecha Jaruzelskiego
Minister Górnictwa i Energetyki od 10 VII 1981
8.
Czesław Piotrowski (PZPR)
(ur. 1926, zm. 2005)
3 VII 1981 29 IX 1986 1914 dni
Rząd Zbigniewa Messnera
9.
Jan Szlachta (PZPR)
(ur. 1940, zm. 1993)
29 IX 1986 24 X 1987 390 dni
Minister Energii
10. Krzysztof Tchórzewski (7).JPG
Krzysztof Tchórzewski (PiS)
(ur. 1950)
1 XII 2015 1027 dni Rząd Beaty Szydło
Rząd Mateusza Morawieckiego

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Objęcie urzędu – pierwszy dzień urzędowania – zaprzysiężenie.
  2. Złożenie urzędu – ostatni dzień urzędowania.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]