Minotaur
Tezeusz zabijający Minotaura (scena z ceramiki greckiej, VI w. p.n.e.) | |
| Występowanie | |
|---|---|
| Rodzina | |
| Ojciec | |
| Matka | |
Minotaur (stgr. Μινώταυρος Minṓtauros, łac. Minotaurus) – półzwierzęcy potwór kreteński, postać z mitologii greckiej.
Zazwyczaj przedstawiany jako człowiek z głową byka, niekiedy w postaci istoty z torsem i głową człowieka, od pasa w dół zaś z ciałem byka. Zrodzony ze związku Pazyfae, żony króla Krety – Minosa, i byka zesłanego przez Posejdona. Minos obiecał złożyć zwierzę w ofierze, kiedy jednak obietnicy nie dotrzymał, Posejdon zemścił się, sprawiając, że Pazyfae zapałała do zwierzęcia miłością.
Groźny Minotaur został zamknięty przez króla Krety Minosa w zaprojektowanym przez Dedala labiryncie, który znajdował się pod pałacem w Knossos.
Kiedy Minos pokonał Ateńczyków, zażądał, ażeby co 9 lat (według innych wersji – co roku, co 3 lata), 7 młodzieńców i 7 panien było przysyłanych w ofierze Minotaurowi (w jednej z wersji mitu jako kara za śmierć Androgeosa, syna Minosa). Podczas trzeciego ofiarowania zgłosił się królewicz Tezeusz, który za swe zadanie uznał zgładzenie potwora. Pomogła mu córka Minosa – Ariadna, która zauroczona odwagą młodzieńca, za pomocą kłębka nici ułatwiła mu powrót z labiryntu, gdy magiczny miecz pozwolił zabić Minotaura. W ten sposób Tezeusz wyprowadził stamtąd również ocalonych Ateńczyków.
Podobizna Minotaura stanowiła jeden ze znaków legionów rzymskich w okresie republiki[1].
Z okresu średniowiecza pochodzą wzmianki o minotaurach jako rasie istot (Etyk z Istrii, Mapa z Hereford)[2][3].
W dwudziestowiecznej literaturze fantasy, prawdopodobnie począwszy od Opowieści z Narnii C. S. Lewisa pojawiły się minotaury rozumiane jako rasa stworzeń, przenikając do filmów (seria Opowieści z Narnii) i gier komputerowych (Dungeons and Dragons, World of Warcraft[4]).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Mieczysław S. Popławski, Bellum Romanum. Sakralność wojny i prawa rzymskiego, KUL 2011, s. 40.
- ↑ Michael W. Herren, Of Aethicus Ister: Edition, translation and commentary, Brepols [online], www.scribd.com [dostęp 2026-01-11].
- ↑ Bettina Bildhauer, Robert Mills, The Monstrous Middle Ages, University of Toronto Press, 2003, ISBN 978-0-8020-8667-9 (ang.).
- ↑ Graeme Davis, Theseus and the Minotaur, Bloomsbury Publishing, 20 listopada 2014, ISBN 978-1-4728-0407-5 (ang.).