Miotacz ognia M1A1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
M1A1
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj miotacz ognia
Historia
Produkcja lata 40. XX wieku
Wyprodukowano 14 000
Dane techniczne
Masa
broni 31,8 kg
Inne
Zasięg maks. 41–46 m

M1A1amerykański plecakowy miotacz ognia z okresu II wojny światowej.

Broń opracowana w 1943 roku, była udoskonaloną wersją pod wieloma względami nieudanego miotacza M1, produkowanego od 1942 roku. Obsługiwany przez jednego żołnierza, miotacz M1A1 ważył 31 kg i mieścił 18,2 l mieszanki zapalającej, pozwalającej na 8 do 10 sekund strzału. Maksymalny zasięg strzału wynosił ok. 41–46 m.

Miotacze M1A1 były wykorzystywane przez żołnierzy US Army podczas walk na Pacyfiku, we Włoszech oraz w Normandii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]