Mireille Mathieu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mireille Mathieu
Ilustracja
Mireille Mathieu (2014)
Data i miejsce urodzenia 22 lipca 1946
Awinion
Zawód, zajęcie wokalistka, wydawca, autorka

Mireille Mathieu (ur. 22 lipca 1946 w Awinionie[1]) – francuska piosenkarka. Nagrała ponad 1200 piosenek w jedenastu językach. Jej albumy sprzedały się w prawie 200 milionach egzemplarzy[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest najstarszą z czternaściorga dzieci Rogera i Marcelle-Sophie (z d. Poirier). Pochodzi z biednej rodziny. Jej debiut we francuskiej telewizji w listopadzie 1965 roku był początkiem wielkiej kariery. Niektórzy okrzyknęli ją drugą Édith Piaf, ponieważ ma podobny do niej głos. Przez ponad 50 lat pracy artystycznej nagrała blisko 1200 piosenek w 11 językach[3], wydała łącznie ponad sto albumów płytowych, sprzedanych w niemal 200 milionach egzemplarzy[4]. Była pierwszą piosenkarką z Europy Zachodniej, która wystąpiła w Chinach (1986). Z koncertami wystąpiła także w Polsce (w 1969, 2010 i 2016 roku) oraz m.in. w ZSRR, Meksyku, Kanadzie, Niemczech, Stanach Zjednoczonych, Japonii, Tajlandii, krajach Skandynawii, we Włoszech i Hiszpanii.

Śpiewała w duetach z: Dalidą, Paulem Anką, Barrym Manilowem, Plácido Domingo, Deanem Martinem, Charles’em Aznavourem, Tomem Jonesem , Petulą Clark, Naną Mouskouri, Joshem Grobanem i in. Pozostaje jedyną piosenkarką w historii muzyki rozrywkowej, której szwedzki zespół ABBA towarzyszył (jako chórek) w nagraniu francuskiej wersji piosenki „The winner takes it all”[5].

W 1984 roku została odznaczona Krzyżem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec I Klasy, natomiast w 1999 roku otrzymała z rąk prezydenta Francji Order Kawalera Legii Honorowej[6], natomiast w 2011 roku – Order Oficera Legii Honorowej[7]. Powszechnie uważana za ambasadora kultury francuskiej na świecie.

W 2002 roku wielkim tournée koncertowym we Francji, Belgii i Szwajcarii potwierdziła znakomitą formę artystyczną. Z okazji 40-lecia pracy scenicznej (2005) odbyła tournée po Francji i Szwajcarii, prezentując także piosenki ze swojej nowej płyty. W 2006 roku ukazał się na DVD jej koncert jubileuszowy z paryskiej Olympii z listopada 2005, który w krótkim czasie osiągnął status platynowej płyty. W styczniu 2007 Mireille Mathieu gościła w Rosji, gdzie otrzymała Srebrny Medal Zasługi Miasta Petersburga. W tym samym czasie otrzymała nagrodę telewizji niemieckiej dla najpopularniejszej zagranicznej piosenkarki roku 2006. Jesienią 2007 roku ukazał się nowy niemieckojęzyczny album płytowy Mathieu, a wiosną 2008 artystka odbyła miesięczną trasę koncertową po Niemczech. Rok 2008 to również ponowne występy piosenkarki w Moskwie i Sankt Petersburgu.

W październiku 2009 roku na rynku ukazała się nowa płyta w języku niemieckim, a w kwietniu i maju 2010 roku Mireille Mathieu wystąpiła z koncertami w Niemczech, Austrii i Danii. Z kolei jesienią tego roku koncertowała na Litwie i Łotwie (po raz pierwszy w swojej karierze), natomiast 28 listopada 2010 roku zaśpiewała ponownie w Warszawie, w Sali Kongresowej Pałacu Kultury i Nauki. Ta europejska trasa koncertowa była częścią świętowania jubileuszu 45-lecia działalności artystycznej. Następne lata przyniosły wydanie kolejnych płyt oraz koncerty w Europie (w tym m.in. w latach 2014–2015 tournee z okazji 50-lecia kariery oraz – w październiku 2016 r. – recitale we Wrocławiu, Warszawie i Gdyni). Rok 2018 to kolejne recitale w krajach europejskich i premiera płyty „Mes classiques” z utworami muzyki klasycznej. W 2019 roku Mathieu wzięła udział w ceremonii otwarcia pierwszej linii tramwajowej w Awinionie[8]; w tym roku ukazała się także dwupłytowa kompilacja pt."Cinema”, która zawiera 40 utworów - kompozycji napisanych do filmów.

Na wiosnę 2020 roku zaplanowane są koncerty Mathieu w Polsce, na Słowacji, na Węgrzech, w Czechach, Rosji i Bułgarii (po raz pierwszy w karierze).

Wybrane utwory[edytuj | edytuj kod]

  • Acropolis adieu
  • On ne vit pas sans se dire adieu
  • Paris un tango
  • Santa Maria de la mer
  • Corsica
  • Made in France
  • Paris en colère
  • Mille colombes
  • Mon credo
  • La Paloma adieu
  • Tous les enfants chantent avec moi
  • La derniere valse

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. MacKenzie Wilson: Mireille Mathieu Biography (ang.). allmusic.com. [dostęp 2016-08-14].
  2. „Cinéma” : le nouvel album de Mireille Mathieu.
  3. Mireille Mathieu: In love with song, The Baltic Times, 5 lutego 2014 [dostęp 2018-09-28] (ang.).
  4. „Cinéma”, l'hommage de Mireille Mathieu aux plus grands titres du septième art, LCI [dostęp 2019-11-16] (fr.).
  5. The Winner Takes IT All - Cover Versions, liquisearch.com [dostęp 2019-11-16].
  6. AVIGNON. Mireille Mathieu se souvient avec émotion de Jacques Chirac, ledauphine.com [dostęp 2019-11-16] (fr.).
  7. Mireille Mathieu épinglée : quand Nicolas Sarkozy lui fait une déclaration..., purepeople.com [dostęp 2019-11-16] (fr.).
  8. Avignon : le tram inauguré en présence de la chanteuse Mireille Mathieu, midilibre.fr [dostęp 2019-11-16] (fr.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]