Mirosław Chojecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mirosław Jerzy Chojecki
Ilustracja
Mirosław Chojecki (2011)
Data i miejsce urodzenia 1 września 1949
Warszawa
Zawód, zajęcie chemik, wydawca
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Mirosław Jerzy Chojecki (ur. 1 września 1949 w Warszawie) – polski wydawca, działacz opozycji w PRL, producent filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Marii Stypułkowskiej-Chojeckiej (pseud. Kama), uczestniczki zamachu na Franza Kutscherę i powstania warszawskiego.

W marcu 1968 uczestniczył w strajku studentów na Politechnice Warszawskiej, za co został usunięty z uczelni. Od 1967 do 1972 należał do Zrzeszenia Studentów Polskich. W 1974 ukończył studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował w Instytucie Badań Jądrowych.

W czerwcu 1976 należał do uczestników akcji pomocy represjonowanym robotnikom Ursusa i Radomia. W tym samym roku znalazł się wśród organizatorów Komitetu Obrony Robotników. Zajął się niezależną działalnością wydawniczą, odpowiadał za powielanie Komunikatu „KOR” i Biuletynu Informacyjnego „KOR”. We wrześniu 1977 stworzył Niezależną Oficynę Wydawniczą „NOWa”, największe działające poza cenzurą wydawnictwo.

W marcu 1980 został tymczasowo aresztowany, prowadził głodówkę protestacyjną. W maju tego samego roku m.in. w jego obronie protest podjęła grupa opozycjonistów w kościele św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej. Po procesie został skazany na karę 1,5 roku pozbawienia wolności więzienia z warunkowym zawieszeniem jej wykonania[1].

W sierpniu 1980 organizował druk publikacji drugiego obiegu. Został ponownie zatrzymany, zwolniono go po podpisaniu porozumień sierpniowych, przywrócono go też do pracy w IBJ. W tym samym roku został członkiem „Solidarności”.

W październiku 1981 wyjechał za granicę, gdzie zastało go wprowadzenie stanu wojennego. Pozostał na emigracji w Paryżu, wydawał m.in. miesięcznik „Kontakt”, produkował filmy poświęcone najnowszej historii Polski i organizował pomoc sprzętową dla podziemia w Polsce. Współpracował m.in. z Jerzym Giedroyciem.

Do kraju wrócił w 1990. Współtworzył pierwszą komercyjną stację telewizyjną NTW[2], założył też Grupę Filmową „Kontakt”. Był m.in. doradcą ministra kultury.

Jest inicjatorem i prezesem honorowym Stowarzyszenia Wolnego Słowa[3]. W 2005 był członkiem honorowego komitetu Donalda Tuska w trakcie kampanii prezydenckiej[4].

W 2006 został przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[5]. W 1984 orzymał Nagrodę Przyjaźni i Współpracy[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kalendarium 1980. kor.org.pl. [dostęp 2016-07-12].
  2. Chojecki i Komar czyli co nam zdrady, [w:] Andrzej Tadeusz Kijowski, Opis obyczajów w 15-leciu międzysojuszniczym 1989–2004, Wydawnictwo AnTraKt, Warszawa 2010, ​ISBN 978-83-923292-7-5​.
  3. O nas. sws.org.pl. [dostęp 2016-07-12].
  4. Warszawa. Artyści w komitecie honorowym Donalda Tuska. e-teatr.pl, 16 września 2005. [dostęp 2016-07-12].
  5. M.P. z 2006 r. nr 80, poz. 807
  6. Laureaci nagród „Kultury”. kulturaparyska.com. [dostęp 2021-05-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]