Mirosława Grabowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mirosława Grabowska
Data urodzenia 6 listopada 1949
Zawód, zajęcie socjolog
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko dyrektor Centrum Badania Opinii Społecznej
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Mirosława Helena Grabowska (ur. 6 listopada 1949) – polska socjolog, nauczyciel akademicki, od 2008 dyrektor Centrum Badania Opinii Społecznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1972 ukończyła studia w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. W tej samej jednostce uzyskała stopień doktora na podstawie pracy Stosunki międzypokoleniowe w rodzinie a przekaz postaw i wartości napisanej pod kierunkiem Stefana Nowaka (1982) i doktora habilitowanego na podstawie rozprawy Podział postkomunistyczny. Społeczne podstawy polityki w Polsce po 1989 roku (2005)[1]. Od 1982 do 1989 była w zespole redakcyjnym „Krytyki”, współpracowała także z opozycyjnym „Tygodnikiem Mazowsze[2]. Za swoją działalność opozycyjną była aresztowana od 12 czerwca do 21 września 1985[3]

Zawodowo związana z Uniwersytetem Warszawskim (na stanowisku profesora), była też profesorem Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej, pracowała nadto w Instytut Studiów Politycznych PAN. Specjalizuje się w socjologii politycznej i socjologii religii[4]. Zasiadła w Radzie Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego[5]. Pełni funkcję dyrektora Centrum Badania Opinii Społecznej (CBOS)[6].

W 2011 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył ją Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[7]. W 2005 za książkę Podział postkomunistyczny. Społeczne podstawy polityki w Polsce po 1989 roku otrzymała Nagrodę im. księdza Józefa Tischnera.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Anatomia elit politycznych. Partie polityczne w postkomunistycznej Polsce 1991–93, Warszawa 1993
  • Budowanie demokracji. Podziały społeczne, partie polityczne i społeczeństwo obywatelskie w postkomunistycznej Polsce, Warszawa 2001
  • Demokracja i szkoła, Warszawa 1998
  • Europejska tożsamość Polaków w perspektywie zjednoczenia z UE, Warszawa 1998
  • Podział postkomunistyczny. Społeczne podstawy polityki w Polsce po 1989 roku, Warszawa 2004
  • Potencjalni wyborcy centroprawicy (wstępny raport problemowy), Warszawa 1996

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pracownicy Instytutu. is.uw.edu.pl. [dostęp 2011-09-26].
  2. Mirosława Grabowska w Słowniku „Niezależni dla kultury 1976–89”. [dostęp 2011-09-26].
  3. Joanna Mantel-Niećko, Próba sił. Źródła do dziejów Uniwersytetu Warszawskiego po 13 grudnia 1981, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1991, s. 327
  4. Mirosława Grabowska w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2011-09-26].
  5. Władze. Rada Instytutu. is.uw.edu.pl. [dostęp 2014-04-11].
  6. Dyrekcja. cbos.pl. [dostęp 2011-09-26].
  7. Ordery dla współpracowników KOR. prezydent.pl, 26 września 2011. [dostęp 2011-09-26].