Mirostowice Dolne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°34′11″N 15°8′38″E
- błąd 38 m
WD 51°36'N, 15°10'E, 51°34'13.91"N, 15°8'49.92"E
- błąd 19999 m
Odległość 570 m
Mirostowice Dolne
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Barbary
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat żarski
Gmina Żary
Liczba ludności (2010) 1382
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 68-206
Tablice rejestracyjne FZA
SIMC 0918011
Położenie na mapie gminy wiejskiej Żary
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Żary
Mirostowice Dolne
Mirostowice Dolne
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mirostowice Dolne
Mirostowice Dolne
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Mirostowice Dolne
Mirostowice Dolne
Położenie na mapie powiatu żarskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu żarskiego
Mirostowice Dolne
Mirostowice Dolne
Ziemia51°34′11″N 15°08′38″E/51,569722 15,143889

Mirostowice Dolne (niem. Nieder Ullersdorf) – wieś w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Żary nad Lubatką.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość wzmiankowana w 1247 jako villa Ulrici[1]. Rozwój jej datuje się na XIIIXIV wiek. W okresie przynależności do Niemiec nosiła nazwę Bra Ullersdorf (Nieder).

W czasach przedwojennych ośrodek wydobycia węgla brunatnego – w okolicy wsi funkcjonowały kopalnie Katharine (51°34′40,1″N 15°08′18,2″E/51,577800 15,138400) i Therese (51°34′45,1″N 15°08′46,3″E/51,579200 15,146200)[2][3][4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do rejestru zabytków wpisane są następujące obiekty znajdujące się na terenie wsi[5]:

  • kościół parafialny pod wezwaniem św. Barbary, wczesnogotycki, wzniesiony w drugiej połowie XIII wieku, otoczony murem kamiennym z XIV stulecia. W swojej historii kilkakrotnie przebudowywany: w XV wieku przesklepiony, w XVIIXVIII w. rozbudowany o kruchtę i zakrystię, w 1722 r. przebudowano nawę, w 1798 r. wyremontowano wieżę, a współcześnie w 1983 roku odrestaurowano całość. Świątynia jest jednonawowa, murowana z kamienia i cegły, z czterokondygnacyjną wieżą, którą wieńczy hełm z latarnią
    • cmentarz kościelny
    • ogrodzenie, murowano-kamienne, z XV-XVIII wieku
  • budynek gospodarczy, pl. Kościelny 14, z XVIII wieku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Waldemar Bena opis do mapy "Bory Dolnośląskie, Przemkowski Park Krajobrazowy" Wydawnictwo Turystyczne Plan, Jelenia Góra 2004 ​ISBN 83-88049-83-6
  2. Messtischblatt Nr. 4556 Ndr. Hartmannsdorf (1938)
  3. Greinert, A. (red.) Wydobycie węgla brunatnego i rekultywacja terenów pokopalnianych w regionie lubuskim, IIŚ WBAiIŚ UZ, Zielona Góra, 2015
  4. mapire.eu
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego – stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 137. [dostęp 15.3.13].