Misiurka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Misiurka – rodzaj hełmu pochodzenia wschodniego. Złożona była z dzwonu w formie żelaznej lub miedzianej płaskiej miski, tzw. denka. Wewnątrz umieszczano wywatowaną lub filcową czapeczkę lub mały turban pełniący rolę wyścielenia. Do dzwonu przymocowywano otwarty z przodu czepiec kolczy długości ok. 35 cm. Chronił on kark, ramiona, czoło i uszy.

Najstarsze okazy misiurek pochodzą z XIII i XIV w. Był popularną formą hełmu w Turcji i w krajach znajdujących się pod jej panowaniem. Na Kaukazie używano ich aż do II połowy XIX w. Używano ich na Rusi w chanatach tatarskich i na Węgrzech. W Polsce misiurka używana była głównie przez jazdę kozacką, pancernych i petyhorców od XVI do połowy XVIII wieku.

Nazwa pochodzi od arabskiego słowa Misr oznaczającego Egipt.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]