Misjonarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Misjonarz (łac. missionarius) – osoba wysłana przez Kościół w celu szerzenia wiary chrześcijańskiej według słów Jezusa Chrystusa "Idźcie i nauczajcie wszystkie narody" (Mt 28,19).

Również kapłan, ojciec, brat zakonny należący do zakonu o specjalności misyjnej lub osoba świecka prowadząca działalność misyjną. Może to być też ksiądz diecezjalny, który po przejściu rocznego kursu zostaje głosicielem Ewangelii. Misjonarkami nazywamy siostry zakonne, które często u boku kapłanów posługują miejscowej ludności.

Aby zostać misjonarzem zakonnym trzeba skończyć 7-12 letnie studia, w zależności od formacji danego zgromadzenia. Misjonarz świecki może rozpocząć swoją działalność zazwyczaj po 1 roku przygotowań w specjalnych ośrodkach misyjnych.

Obecnie najwięcej polskich misjonarzy pracuje w Afryce (924), Ameryce Południowej i Środkowej (829), Azji (304) [dane: 2011 r.].

Zakony misyjne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]