Misjonarze Świętej Rodziny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Misjonarze Świętej Rodziny MSF
Pełna nazwa

Zgromadzenie Misjonarzy Świętej Rodziny

Nazwa łacińska

Congregatio Missionariorum a Sacra Familia

Skrót zakonny

MSF

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Założyciel

o. Jan Berthier

Data założenia

28 września 1895

Przełożony

ks. generał Agustinus Purnama MSF

Liczba członków

972 (2013)

Strona internetowa
Jan Berthier – założyciel (fragment tablicy w kościele NMP z La Salette w Poznaniu)

Misjonarze Świętej Rodziny (łac. Missionarii a Sacra Familia) – zgromadzenie zakonne MSF założone przez o. Jana Berthiera 28 września 1895 roku w Grave. W Polsce zgromadzenie obecne jest od 1921 roku. Głównym celem zgromadzenia jest działalność misyjna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy dom zakonny powstał na terenie byłych koszar wojskowych w Grave, w Holandii. Ważnym momentem dla kształtującej się wspólnoty były pierwsze śluby zakonne, które złożyło 6 nowicjuszy (1900). Trzech z nich przyjęło święcenia kapłańskie w 1905 r. i byli pierwszymi kapłanami w Zgromadzeniu MSF, które 75 lat później liczyło już 1039 członków. Pierwsi misjonarze wyjechali do Brazylii w 1910 roku. W tym samym roku powstał w Belgii pierwszy dom zakonny poza Holandią, a w 1936 roku podzielono zgromadzenie na prowincje. Dzisiaj misjonarze Świętej Rodziny działają w wielu krajach na wszystkich kontynentach. 10.10.2007 i 12.10.2013 generałem Zgromadzenia MSF został wybrany Polak, ks. E. Michalski MSF. Dnia 15.10.2013 r. IV asystentem generalnym został wybrany ks. Bogdan Mikutra MSF.

W Polsce[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym Polakiem misjonarzem Świętej Rodziny był ks. Antoni Kuczera. Zainicjował on zgromadzenie na ziemiach polskich i był pierwszym polskim prowincjałem. Początki polskiej prowincji sięgają 24 lutego 1921 roku, kiedy to erygowano pierwszy dom zakonny w Wieluniu i Kazimierzu Biskupim, a dwa lata później w Górce Klasztornej. Kolejne powstały w Kruszewie (1930), Bąblinie k. Obornik (1935) i Wielkim Klinczu k. Kościerzyny (1938). Obecnie polska prowincja MSF posiada 19 domów zakonnych: Bąblin, Ciechocinek, Gliwice, Górka Klasztorna, Kazimierz Biskupi, Poznań (dom prowincjalny), Rzeszów, Szczytna, Otwock-Świder, Wielki Klincz (nowicjat MSF), Złotów, Przydroże Wielkie, Ścinawa Mała, Żernica, Długopole. Wyższe Seminarium Duchowne oraz Postulat i Juniorat Braci Zakonnych Misjonarzy Świętej Rodziny ma swoją siedzibę w XVI-wiecznym pobernardyńskim klasztorze w Kazimierzu Biskupim k. Konina. Obecnie prowincjałem polskiej prowincji MSF jest ks. dr. Piotr Jacek Krupa MSF.

Działalność misyjna[edytuj | edytuj kod]

Jan Berthier MS jako główny cel instytutu wyznaczył misje i pozyskiwanie nowych duchownych. Dostrzegał wielki brak kapłanów na terenach misyjnych. Misjonarze Świętej Rodziny pracują w 15 prowincjach zakonnych na wszystkich kontynentach świata, począwszy od Norwegii przez Niemcy, Francję, Hiszpanię, Szwajcarię, Holandię, Białoruś, USA, Kanadę, Chile, Brazylię, Argentynę, Madagaskar, Papuę-Nową Gwineę, Indonezję (na wyspach Jawa i Kalimantan) po Polskę.

Strój zgromadzenia MSF i formacja[edytuj | edytuj kod]

Na ubiór misjonarzy Świętej Rodziny składają się czarna lub biała (w krajach misyjnych) sutanna oraz czarny, szeroki pas. Po przyjęciu ślubów wieczystych noszą wetknięty za pas krzyż z wizerunkiem Świętej Rodziny, na którego prawym ramieniu znajduje się młot, a na lewym – obcęgi. Na czas nowicjatu otrzymują koszule kapłańską.

Nowicjat MSF – rozpoczęcie 7 września (rok) – Wielki Klincz

Śluby zakonne – 8 września – I profesja w Górce Klasztornej pozostałe w Kazimierzu Biskupim.

Urzędy, dekrety, nominacje – 19 marca – Kazimierz Biskupi

Duchowość i charyzmat[edytuj | edytuj kod]

Jako wzór do naśladowania ks. Jan Berthier MS ukazał swoim uczniom Świętą Rodzinę z Nazaretu, ukazywał ją jako wzór dla zakonników i rodzin chrześcijańskich, idąc za nauczaniem papieża Leona XIII, który w dokumencie Neminem fugit z 14 czerwca 1892 r. ogłosił Świętą Rodzinę patronką i wzorem rodziny chrześcijańskiej. Patronką zgromadzenia jest Matka Boża z La Salette. Charyzmatem zgromadzenia jest troska o rodzinę, misje, powołania.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]