Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2009

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ice hockey pictogram.svg Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2009
Gtk-go-back-ltr.svg 2008 2010 Gtk-go-forward-ltr.svg
Miejsce finału Szwajcaria Berno
Termin 24 kwietnia-10 maja
Liczba drużyn 16
Liczba stadionów 2 (w 2 miastach)
Podium
Pierwsze miejsce Gold medal with cup.svg  Rosja
Drugie miejsce Silver medal with cup.svg  Kanada
Trzecie miejsce Bronze medal with cup.svg  Szwecja
Statystyki indywidualne
Liczba meczów 56
Liczba goli 323 (5,77 na mecz)
MVP Rosja Ilja Kowalczuk
Król strzelców Kanada Jason Spezza
Kanada Steve Stamkos
Finlandia Niko Kapanen
(po 7 bramek)
Najlepszy bramkarz Białoruś Andriej Miezin
Najlepszy obrońca Kanada Shea Weber
Najlepszy napastnik Rosja Ilja Kowalczuk

Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2009 – 73. edycja mistrzostw świata organizowane przez IIHF, która odbyła się po raz dziesiąty w Szwajcarii. Turniej Elity odbył się w dniach 24 kwietnia-10 maja, a miastami goszczącymi najlepsze drużyny świata były Berno i Kloten.

Czas i i miejsce rozgrywania pozostałych turniejów:

Pierwotnie planowano również organizację turnieju kwalifikacyjnego do III dywizji jednak drużyny Armenii oraz Bośni i Hercegowiny wycofały się, więc szósta drużyna turnieju trzeciej dywizji w roku 2008 (w tym wypadku Mongolia) została automatycznie zakwalifikowana do turnieju III dywizji.

Elita[edytuj]

Msc. Reprezentacja
Gold medal icon.svg Rosja Rosja
Silver medal icon.svg Kanada Kanada
Bronze medal icon.svg Szwecja Szwecja
4 Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
5 Finlandia Finlandia
6 Czechy Czechy
7 Łotwa Łotwa
8 Białoruś Białoruś
9 Szwajcaria Szwajcaria
10 Słowacja Słowacja
11 Norwegia Norwegia
12 Francja Francja
13 Dania Dania
14 Austria Austria
15 Niemcy Niemcy[1]
16 Węgry Węgry
PostFinance Arena

W tej części mistrzostw uczestniczyło najlepsze 16 drużyn na świecie. System rozgrywania meczów był inny niż w niższych dywizjach. Najpierw odbyła się faza grupowa, w której zespoły zostały podzielone w czterech grupach po cztery zespoły. Z każdej grupy awansowało po trzy drużyny do drugiej fazy grupowej, zaś najgorsze tj. z czwartych miejsc walczyły w fazie grupie spadkowej o utrzymanie, dwa najsłabsze zespoły spadły do pierwszej dywizji. Dwanaście zespołów jakie pozostały w walce o medale, zostały podzielone na dwie grupy po 6 zespołów. Mecze rozgrywane były systemem kołowym (każdy z każdym) z zaliczeniem wyników pierwszej fazy grupowej. Cztery najlepsze drużyny awansowały do fazy pucharowej, gdzie przegrywająca drużyna nie liczy się w walce o tytuł mistrzowski.

Mecze odbyły się w Szwajcarii po raz dziesiąty w historii. Ostatni turniej mistrzowski odbył się tu w 1998 roku. Po raz pierwszy od 70 lat wśród najlepszych drużyn znaleźli się Węgrzy.

Hale w których odbyły się zawody to:
PostFinance Arena w Bernie (o pojemności 17 000 miejsc)
Eishalle Schluefweg w Kloten (o pojemności 9000 miejsc)

Zawody odbędą się w dniach 24 kwietnia10 maja 2009 roku. Pierwsze dwa mecze odbyły się o tej samej godzinie (16:15). W Bernie odbył się mecz Niemców oraz Rosjan. W Kloten jako pierwsi zagrali Białorusini oraz Kanadyjczycy. Pierwszą bramkę w turnieju zdobył Kanadyjczyk Steven Stamkos, który strzelił bramkę już w 65 sekundzie spotkania. W meczu pomiędzy Białorusią i Finlandią strzelono najszybszą bramkę mistrzostw. W piątej sekundzie meczu do bramki rywali trafił Sergej Demagin.

Królami strzelców zostali trzej zawodnicy. Spezza, Stamkos i Kapanen zdobyli po 7 bramek. W punktacji kanadyjskiej najskuteczniejszy był Martin St. Louis zdobywszy 15 punktów (4 bramki i 11 asyst)[2] Do piątki gwiazd zaliczono: bramkarza reprezentacji Białorusi Mezina, obrońców: Webera i Szweda Jonssona oraz napastników: Kowalczuka z Rosji i Kanadyjczyków St. Loius, Stamkos[3]. MVP turnieju został wybrany Ilja Kowalczuk[4].


Pierwsza dywizja[edytuj]

Grupa A

Lp. Drużyna
1 Kazachstan Kazachstan
2 Słowenia Słowenia
3 Japonia Japonia
4 Litwa Litwa
5 Chorwacja Chorwacja
6 Australia Australia

Grupa B

Lp. Drużyna
1 Włochy Włochy
2 Ukraina Ukraina
3 Wielka Brytania Wielka Brytania
4 Polska Polska
5 Holandia Holandia
6 Rumunia Rumunia

W mistrzostwach pierwszej dywizji uczestniczyło 12 zespołów, które są podzielone zostały na dwie grupy po 6 zespołów. Rozgrywały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzcy turniejów awansowali do mistrzostw świata elity w 2010 roku, zaś najsłabsze drużyny spadły do drugiej dywizji.

Grupa A rozgrywała swoje mecze w stolicy Litwy Wilnie w hali Siemens Arena. Mecze rozgrywane były w dniach 1117 kwietnia 2009 roku.

Grupa B rozgrywała swoje mecze w Toruniu w hali Tor-Tor. Mecze rozgrywane były w dniach 1117 kwietnia 2009 roku.

Mecze Polaków:

11 kwietnia 2009 Holandia  1:3  Polska Tor-Tor, Toruń
13 kwietnia 2009 Polska  7:0  Rumunia Tor-Tor, Toruń
14 kwietnia 2009 Ukraina  2:1 pk.  Polska Tor-Tor, Toruń
16 kwietnia 2009 Polska  2:4  Włochy Tor-Tor, Toruń
17 kwietnia 2009 Polska  1:2 pd.  Wielka Brytania Tor-Tor, Toruń

Druga dywizja[edytuj]

Grupa A

Lp. Drużyna
1 Serbia Serbia
2 Estonia Estonia
3 Chińska Republika Ludowa Chiny
4 Islandia Islandia
5 Izrael Izrael
6 Korea Północna Korea Północna

Grupa B

Lp. Drużyna
1 Korea Południowa Korea Południowa
2 Belgia Belgia
3 Hiszpania Hiszpania
4 Bułgaria Bułgaria
5 Meksyk Meksyk
6 Południowa Afryka RPA

W mistrzostwach pierwszej dywizji uczestniczyło 12 zespołów, które są podzielone zostały na dwie grupy po 6 zespołów. Rozgrywały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzcy turniejów awansowali do mistrzostw świata pierwszej dywizji w 2010 roku, zaś najsłabsze drużyny spadły do trzeciej dywizji.

Grupa A rozgrywała swoje mecze w serbskim Nowym Sadzie. Mecze rozgrywane były w dniach 713 kwietnia 2008 roku.

Grupa B rozgrywała swoje mecze w stolicy bułgarskiej stolicy – Sofii. Mecze rozgrywane były w dniach 612 kwietnia 2008 roku.

Trzecia dywizja[edytuj]

Lp. Drużyna
1 Nowa Zelandia Nowa Zelandia
2 Turcja Turcja
3 Luksemburg Luksemburg
4 Grecja Grecja
5 Irlandia Irlandia
6 Mongolia Mongolia

W tej części mistrzostw uczestniczyło 6 drużyn, które rozgrywały mecze w jednej grupie systemem każdy z każdym. Najlepsze dwa zespoły awansowały do drugiej dywizji. Gospodarzem turnieju było nowozelandzkie miasto Dunedin. Ostatni raz Nowa Zelandia była gospodarzem turnieju mistrzowskiego w 2003 roku. Wtedy to odbył się turniej w Auckland, również był to turniej trzeciej dywizji.

Zawody odbyły się w dniach od 10 kwietnia do 16 kwietnia 2009 roku.

Oprócz reprezentacji gospodarzy w turnieju wystąpią drużyny z: Irlandii, Luksemburga, Mongolii, Grecji oraz z Turcji.

Przypisy

  1. Niemcy jako gospodarze mistrzostw świata w 2010 roku miały pewne utrzymanie w elicie. W wyniku czego, Niemcy zajmując 15. miejsce spowodowali, iż do pierwszej dywizji spadły ostania oraz druga drużyna w grupie spadkowej.
  2. Najskuteczniejsi zawodnicy
  3. Media All-Stars
  4. Najlepsi zawodnicy wybrani przez dyrektoriat