Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie Kobiet 2019/Elita

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mistrzostwa Świata Elity Kobiet w Hokeju na Lodzie 2019 były międzynarodowym turniejem hokeja na lodzie organizowanym przez Międzynarodową Federację Hokeja na Lodzie . Został on rozegrany w Espoo w Finlandii w dniach 4–14 kwietnia 2019 r.[1]

Stany Zjednoczone wygrały swój dziewiąty tytuł (i piąty z rzędu) po zwycięstwie nad Finlandią 2-1[2]. Kanada zdobyła brązowy medal pokonując Rosję 7–0[3].

Po turnieju w 2017 r. ogłoszono, że w 2019 r. turniej zostanie poszerzony do dziesięciu drużyn. Pierwotnie, poczynając od pierwszego turnieju w 1990 r. w turnieju brało udział osiem drużyn, z wyjątkiem lat 2004, 2007, 2008 i 2009, w których grało dziewięć zespołów. W edycji 2004 grało dziewięć zespołów z racji tego, Japonia awansowała z Dywizji II, ale żadna drużyna nie spadła z najwyższej dywizji w 2003 r. Z powodu odwołania turnieju elit w Chinach (wybuch choroby SARS)[4] dwie drużyny zostały zdegradowane z najwyższej dywizji w 2004 r. Powrót do ośmiu drużyn nastąpił w 2005 r., lecz ze względu na sukces dziewięciozespołowego formatu mistrzostw z 2004 r., IIHF postanowił ponownie poszerzyć czempionat do dziewięciu zespołów w 2007 r . W 2009 roku ponownie powrócono do ośmiozespołowej formuły mistrzostw. Aby w turnieju znów mogło uczestniczyć dziesięć drużyn, Czeszki, które przegrały grupę spadkową w 2017 roku, pozostały w pierwszej lidze. Dołączyły one do mistrzyń Dywizji I grupy A Japonek ( 2017 ) oraz Francuzek (2018)

Arena[edytuj | edytuj kod]

Espoo
Główne lodowisko Espoo Metro Areena



Pojemność: 6,982
Barona-areena.JPG

Na głównej arenie w Espoo rozegrano 23 spotkania, a sześć pozostałych odbyło się na drugim lodowisku w ramach tego samego kompleksu.

Format[edytuj | edytuj kod]

Dziesięć zespołów zostało podzielonych na dwie grupy zgodnie z ich rankingami. W grupie A wszystkie drużyny awansowały do ćwierćfinału, z grupy B trzy. Dwie ostatnie drużyny grupy B zostały zdegradowane do niższej dywizji. Od ćwierćfinału wykorzystano system pucharowy.

Uczestnicy[edytuj | edytuj kod]

Grupa A

Grupa B

Sędziowie[edytuj | edytuj kod]

Do turnieju wybrano 12 sędziów głównych i 10 liniowych.

Sędziowie główni Sędziowie liniowi

  • Kanada Gabrielle Ariano-Lortie
  • Kanada Lacey Senuk
  • Finlandia Henna Åberg
  • Finlandia Kaisa Ketonen
  • Niemcy Nicole Hertrich
  • Japonia Miyuki Nakayama

  • Rosja Yana Zueva
  • Słowacja Nikoleta Celárová
  • Szwecja Maria Furberg
  • Szwecja Gabriella Gran
  • Szwajcaria Anna Maria Wiegand
  • Stany Zjednoczone Jamie Huntley-Park

  • Austria Julia Kainberger
  • Kanada Justine Todd
  • Czechy Michaela Štefková
  • Finlandia Jenni Heikkinen
  • Finlandia Jenni Jaatinen

  • Niemcy Lisa Linnek
  • Rosja Diana Mokhova
  • Szwecja Veronica Lovensno
  • Szwajcaria Magali Anex
  • Stany Zjednoczone Jacqueline Spresser

Składy[edytuj | edytuj kod]

Skład każdej drużyny składa się z co najmniej 15 łyżwiarek ( napastniczek i defensorek ) i 2 bramkarek, oraz najwyżej 20 łyżwiarek i 3 bramkarek. Wszystkie dziesięć uczestniczących państw musiało przedstawić „Długą listę” składów nie później niż dwa tygodnie przed turniejem.

Runda wstępna[edytuj | edytuj kod]

Harmonogram gier został zatwierdzony 20 sierpnia 2018 r.[5]

Wszystkie godziny podane według czasu lokalnego ( UTC + 3 ).

Grupa A[edytuj | edytuj kod]

Poz Zespół Mecze W OTW OTP P GF GA +/- Punkty Kwalifikacja
1 Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone 4 4 0 0 0 27 4 +23 12 Ćwierćfinały
2 Kanada Kanada 4 3 0 0 1 19 5 +14 9
3 Finlandia Finlandia (G) 4 2 0 0 2 13 14 − 1 6
4 Rosja Rosja 4 1 0 0 3 3 20 -17 3
5 Szwajcaria Szwajcaria 4 0 0 0 4 3 22 -19 0
Źródło: IIHF



Zasady klasyfikacji: 1) Punkty; 2) Punkty w meczach bezpośrednich; 3) Różnica bramek między zespołami; 4) Liczba zdobytych goli; 5) Wynik przeciwko drużynie z najlepszym rankingiem; 6) wynik przeciwko drugiemu najlepszemu zespołowi w rankingu; 7) losowanie.



(G) Gospodarz


Grupa B[edytuj | edytuj kod]

Poz Zespół Mecze W OTW OTP P GF GA +/- Punkty Kwalifikacja lub spadek
1 Czechy Czechy 4 4 0 0 0 13 5 +8 12 Ćwierćfinały
2 Niemcy Niemcy 4 1 1 1 1 7 8 -1 6
3 Japonia Japonia 4 2 0 0 2 9 8 +1 6
4 Szwecja Szwecja (S) 4 1 0 1 2 8 11 -3 4 Spadek do I Dywizji 2020
5 Francja Francja (S) 4 0 1 0 3 5 10 -5 2
Źródło: IIHF



Zasady klasyfikacji: 1) Punkty; 2) Punkty w meczach bezpośrednich; 3) Różnica bramek między zespołami; 4) Liczba zdobytych goli; 5) Wynik przeciwko drużynie z najlepszym rankingiem; 6) wynik przeciwko drugiemu najlepszemu zespołowi w rankingu; 7) losowanie.

(S) - Spadek


Faza pucharowa[edytuj | edytuj kod]

Mecz o dziewiąte miejsce[edytuj | edytuj kod]

Szwecja Szwecja - Francja Francja 4-2

Ćwierćfinały[edytuj | edytuj kod]

Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone - Japonia Japonia 4-0

Kanada Kanada - Niemcy Niemcy 5-0

Rosja Rosja - Szwajcaria Szwajcaria 3-0

Finlandia Finlandia - Czechy Czechy 3-1

Półfinały[edytuj | edytuj kod]

Kanada Kanada - Finlandia Finlandia 2-4

Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone - Rosja Rosja 8-0

Mecz o trzecie miejsce[edytuj | edytuj kod]

Kanada Kanada - Rosja Rosja 7-0

Finał[edytuj | edytuj kod]

Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone - Finlandia Finlandia 2-1

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Podczas meczu o złoty medal pomiędzy Finlandią a USA, Finlandia zdobyła gola w 11 minucie 33 sekundzie meczu. Drużyna Finlandii świętowała jego zdobycie, jednak drużyna USA zażądała weryfikacji wideo. Sytuację sprawdzano przez ponad dziesięć minut i ostatecznie zdecydowano o anulowaniu bramki. IIHF wydał oświadczenie prasowe następnego dnia, powołując się na punkty 186 i 183 regulaminu (odnoszące się do przypadkowego kontaktu z bramkarzem w trakcie gry) jako powody nieuznania bramki[6]. USA wygrały mecz po serii rzutów karnych. Finlandia próbowała złożyć oficjalny protest w IIHF, ale został on odrzucony. Sam mecz i jego ostateczny wynik były nadal komentowane w mediach społecznościowych jeszcze długo po zakończeniu gry[7]. Później ogłoszono, że Fiński Związek Hokeja na Lodzie zapłaci drużynie fińskiej premię za zdobycie złotego medalu, zamiast premii za srebrny medal[8].

Klasyfikacja końcowa[edytuj | edytuj kod]

Poz Grupa Drużyna Mecze W OTW OTP P GF GA +/- Punkty Rezultat
1 A  Stany Zjednoczone 7 6 1 0 0 41 5 +36 20 Mistrzostwo
2 A  Finlandia (G) 7 4 0 1 2 21 19 +2 13 II miejsce
3 A  Kanada 7 5 0 0 2 33 9 +24 15 III miejsce
4 A  Rosja 7 2 0 0 5 6 35 −29 6 Czwarte miejsce
5 A   Szwajcaria 5 0 0 0 5 3 25 −22 0 Wyeliminowane w ćwierćfinałach
6 B  Czechy 5 4 0 0 1 14 8 +6 12
7 B  Niemcy 5 1 1 1 2 7 13 −6 6
8 B  Japonia 5 2 0 0 3 9 12 −3 6
9 B  Szwecja 5 2 0 1 2 11 13 −2 7 I Dywizja 2020
10 B  Francja 5 0 1 0 4 7 13 −6 2
Źródło: IIHF

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. WW grows - 2017 WM - International Ice Hockey Federation IIHF, www.iihfworlds2017.com [dostęp 2019-07-06].
  2. IIHF - It's a five-peat for U.S.!, IIHF International Ice Hockey Federation [dostęp 2019-07-06] (ang.).
  3. IIHF - Canada thrashes Russia for bronze, IIHF International Ice Hockey Federation [dostęp 2019-07-06] (ang.).
  4. IIHF - Women’s Worlds grow, IIHF International Ice Hockey Federation [dostęp 2019-07-06] (ang.).
  5. IIHF - Schedule and Results 2019 IIHF ICE HOCKEY WOMEN'S WORLD CHAMPIONSHIP, IIHF International Ice Hockey Federation [dostęp 2019-07-06] (ang.).
  6. IIHF - Statement from IIHF, IIHF International Ice Hockey Federation [dostęp 2019-07-06] (ang.).
  7. Mike Murphy, USA wins 2019 IIHF World Championship, The Ice Garden, 14 kwietnia 2019 [dostęp 2019-07-06].
  8. Meredith Foster, Team Finland prize money increased for World Championship performance, The Ice Garden, 19 kwietnia 2019 [dostęp 2019-07-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]