Mistrzostwa Świata w Snookerze 1971

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa świata
1970 ← 1971 → 1972
Snooker balls triangled.png
Liczba uczestników 9
Miejsce Australia Sydney
Zwycięzca Anglia John Spencer
II miejsce Australia Warren Simpson
Najwyższy break 126 Anglia John Spencer
Rozegrane mecze {{{liczba rozegranych meczów}}}

Mistrzostwa Świata w Snookerze 1971 (ang. 1971 World Snooker Championship) – najważniejszy turniej snookerowy rozegrany w listopadzie 1970 roku w Sydney (Australia)[1][2].

Obrońca tytułu, Walijczyk Ray Reardon przegrał w meczu półfinałowym z Anglikiem Johnem Spencerem 15–34.

W finale turnieju Anglik, John Spencer w meczu finałowym pokonał Australijczyka Warrena Simpsona 37–29.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

[3]

  • Zwycięzca: L2 333

Wydarzenia związane z turniejem[edytuj | edytuj kod]

  • Po raz pierwszy od kiedy nastała tzw. "nowa era" w snookerze (od 1969 roku) Mistrzostwa Świata w Snookerze zostały poza Wielką Brytanią[2].
  • Po raz pierwszy w historii snookera Mistrzostwa Świata zostały rozegrane wAustralii (ponownie odbyły się tam w 1975 roku)[2].
  • Tegoroczna edycja Mistrzostw Świata w Snookerze rozegrana została w formacie, który zakładał wyłonienie czterech półfinalistów poprzez rundę grupową.
  • Zwycięzcą Mistrzostw Świata w Snookerze 1971 został Anglik, John Spencer w meczu finałowym pokonał Australijczyka Warrena Simpsona 37–29.
  • w finale tegorocznych snookerowych Mistrzostw Świata John Spencer w trzech kolejnych frame'ach skompletował trzy breaki stupunktowe: 105, 107 i 126 punktów[4].
  • Najwyższy break turnieju to 126 punktów Johna Spencera[4].

Faza główna turnieju[edytuj | edytuj kod]

Runda I (tabela)[edytuj | edytuj kod]

Poz. Zawodnik MR MW MP FW FP Bilans Pkt
1 Australia Eddie Charlton 4 3 1 92 56 +36 6
2 Anglia John Spencer 4 3 1 86 62 +24 6
3 Walia Ray Reardon 4 3 0 64 47 +17 6
4 Australia Warren Simpson 4 3 1 75 73 +2 6
5 Anglia John Pulman 4 2 2 81 67 +14 4
6 Walia Gary Owen 4 2 2 77 71 +6 4
7 Irlandia Paddy Morgan 4 1 2 44 67 -23 2
8 Związek Południowej Afryki Perrie Mans 4 0 4 61 87 -26 0
9 Australia Norman Squire 4 0 4 49 99 -50 0

Legenda:
MR - mecze rozegrane
MW - mecze wygrane
MP - mecze przegrane
FW - framy wygrane
FP - framy przegrane

W każdym meczu rozegrano 37 frame'ów.

Walia Ray Reardon 21–16 Australia Eddie Charlton
Walia Ray Reardon 22–15 Związek Południowej Afryki Perrie Mans
Walia Ray Reardon 21–16 Anglia John Spencer
Anglia John Pulman 25–12 Irlandia Paddy Morgan
Anglia John Pulman 26–11 Australia Norman Squire
Walia Ray Reardon [5] Irlandia Paddy Morgan
Anglia John Spencer 20–17 Związek Południowej Afryki Perrie Mans
Anglia John Spencer 23–14 Anglia John Pulman
Anglia John Spencer 27–10 Australia Norman Squire
Australia Eddie Charlton 26–11 Związek Południowej Afryki Perrie Mans
Australia Eddie Charlton 23–14 Walia Gary Owen
Australia Eddie Charlton 27–10 Australia Norman Squire
Walia Gary Owen 26–11 Irlandia Paddy Morgan
Walia Gary Owen 19–18 Australia Norman Squire
Irlandia Paddy Morgan 21–16 Australia Warren Simpson
Australia Warren Simpson 19–18 Związek Południowej Afryki Perrie Mans
Australia Warren Simpson 19–18 Walia Gary Owen
Australia Warren Simpson 21–16 Anglia John Pulman

Drabinka turniejowa[edytuj | edytuj kod]

[1][3]

  Semi-finals
Do 27 frame'ów
Final
Do 37 frame'ów
                 
Australia  Eddie Charlton 22  
Australia  Warren Simpson 27  
    Australia  Warren Simpson 29
  Anglia  John Spencer 37
Anglia  John Spencer 34
Walia  Ray Reardon 15  

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b World Championship 1970. Global Snooker. [dostęp 2012-08-08].
  2. a b c cajt.pwp.blueyonder.co.uk: World Professional Championship. Chris Turner's Snooker Archive. [dostęp 2012-07-26].
  3. a b 1971 World Championships Player Prize Money. Snooker Database. [dostęp 2012-07-26].
  4. a b zob. Hayton Eric, The CueSport Book of Professional Snooker: The Complete Record & History, wyd. Rose Villa Publications, Londyn 2004. ​ISBN 978-0-9548549-0-4​.
  5. Wynik meczu został anulowany, ogłoszono walk-over dla Reardona