Mistrzostwa Świata w Snookerze 2015

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa świata
2014 ← 2015 → 2016
Snooker balls triangled.png
Liczba uczestników 32
Miejsce Anglia Crucible Theatre, Sheffield
Zwycięzca Anglia Stuart Bingham
II miejsce Anglia Shaun Murphy
Najwyższy break 145
Australia Neil Robertson,
Anglia Stuart Bingham
Rozegrane mecze 31
Stuart Bingham – nowy mistrz świata
Shaun Murphy – wicemistrz świata
Mark Selby – obrońca tytułu

Mistrzostwa Świata w Snookerze 2015 (ang. 2015 Betfred World Snooker Championship) – najważniejszy a zarazem ostatni turniej snookerowy sezonu 2014/2015, rozgrywany w dniach 18 kwietnia – 4 maja 2015 w Crucible Theatre w Sheffield (Anglia)[1]. Była to 78. edycja mistrzostw świata. Obrońcą tytułu był Mark Selby, który przegrał w drugiej rundzie turnieju, pokonany przez Szkota, Anthony'ego McGilla 9:13.

Tytuł mistrza świata po raz pierwszy w swojej karierze zdobył Stuart Bingham, który w finałowym pojedynku pokonał mistrza świata z 2005, Anglika Shauna Murphy'ego 18-15.

Spis treści

Wstęp[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Ronnie O’Sullivan.
 Osobny artykuł: Stephen Hendry.
Crucible Theatre, miejsce rozgrywania turnieju

Mistrzostwa te po raz 38. były rozgrywane w Crucible Theatre. Spośród wszystkich aktywnych graczy snookerowych, najwięcej tytułów mistrzowskich miał przed turniejem Steve Davis (łącznie 6), który nie przeszedł przez kwalifikacje do Mistrzostw Świata w Snookerze 2015. Mark Selby bronił tytułu mistrzowskiego po raz pierwszy. Ostatnia skuteczna obrona tytułu mistrzowskiego miała miejsce w 2013 roku, kiedy Ronnie O’Sullivan po raz piąty w karierze wygrał snookerowe mistrzostwa świata. Ponadto w erze Crucible Stephen Hendry obronił tytuł mistrza świata w latach 1993–1995, zdobywając w latach 1992–1996 pięć tytułów mistrzowskich z rzędu, a Steve Davis w latach 1984, 1988 i 1989.

W tej edycji mistrzostw bierze udział wielu graczy, którzy w przeszłości sięgali po tytuł mistrzowski, poza wspomnianym Selby są to: O’Sullivan (5-krotny zdobywca tytułu), John Higgins (4-krotny zdobywca tytułu), Shaun Murphy, Neil Robertson oraz Ken Doherty. Wygranie Mistrzostw Świata w Snookerze, poza zdobyczą punktową oraz pieniężną wiąże się z rozstawieniem mistrza świata w turniejach, w których obowiązuje rozstawienie, ponadto mistrz świata przystępuje do obrony tytułu w przyszłym roku jako rozstawiony z numerem jeden.

Organizacja turnieju[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Zwycięzca: £ 300 000
  • Drugie miejsce: £ 125 000
  • Półfinalista: £ 60 000
  • Ćwierćfinalista: £ 30 000
  • Ostatnia 16: £ 20 000
  • Ostatnia 32: £ 12 000
  • Ostatnia 48: £ 9 000
  • Ostatnia 80: £ 6 000
  • Najwyższy break w fazie telewizyjnej: £ 10 000
  • Najwyższy break poza fazą telewizyjną: £ 1 000
  • Łączna pula nagród: £ 1 364 000

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy rozstawieni[edytuj | edytuj kod]

W turnieju na 1. pozycji rozstawiony został obrońca tytułu. Kolejnych 14 miejsc zostało obsadzonych według kolejności na liście rankingowej na sezon 2014/2015. Z powodu choroby Allistera Cartera (walka z rakiem) jego miejsce w rankingu zostało "zamrożone" na obecny sezon i zawodnik mimo że nie znajduje się w top 16 rankingu obecnego sezonu, był pewny gry w fazie telewizyjnej. Sytuacja ta dotyczy tylko obecnych rozgrywek.

  • (w nawiasie okrągłym podano rundę, w której zawodnik zakończył udział w turnieju)
  1. Anglia Mark Selby (2R)
  2. Anglia Ronnie O’Sullivan (Ćwierćfinał)
  3. Chińska Republika Ludowa Ding Junhui (Ćwierćfinał)
  4. Australia Neil Robertson (Ćwierćfinał)
  5. Anglia Barry Hawkins (Półfinał)
  6. Anglia Judd Trump (Półfinał)
  7. Anglia Ricky Walden (1R)
  8. Anglia Shaun Murphy (Finał)
  1. Anglia Joe Perry (2R)
  2. Anglia Stuart Bingham (Zwycięzca)
  3. Hongkong Marco Fu (2R)
  4. Irlandia Północna Mark Allen (2R)
  5. Anglia Allister Carter (2R)
  6. Szkocja John Higgins (2R)
  7. Walia Mark Williams (1R)
  8. Szkocja Stephen Maguire (1R)

Zawodnicy nierozstawieni[edytuj | edytuj kod]

Poniżsi zawodnicy uzyskali awans do mistrzostw świata poprzez udział w kwalifikacjach:

  • (w nawiasie okrągłym numer zajmowany na liście rankingowej)
  • [w nawiasie kwadratowym etap, na którym zawodnik zakończył udział w turnieju]

Przebieg turnieju[edytuj | edytuj kod]

Runda 1[edytuj | edytuj kod]

Mark Selby – Kurt Maflin[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 10-9

  • sesja I: (84) 128-0, 0-102 (96), (108) 108-16, 0-97, 84-7, 77-44, 69-62, 7-113 (88), 71-8
  • sesja II: 67-0, 1-67, (124) 124-0, 0–86, 38-103, 33-78, 10-68, 46-79, 64-33, 60-14

Stephen Maguire – Anthony McGill[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 9-10

  • sesja I: 1-15 (92), 79-0, 19-67, 12-76, 36-76, 73 (73)-0, 22-73, 102 (86)-21, 63-67
  • sesja II: 62-1, 0-'97 (97), 53-56, 62-37, 16-66, 73-7, 88 (81)-11, 104-0, 85-15, 0-122 (122)

Joe Perry – Zhang Anda[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 10-4

  • sesja I: 64-25, 97 (94)-1, 65-25, 81-40, 80-61, 115-8, 56-13, 0-80 (80), 87 (87)-0
  • sesja II: 16-66, 8-76, 0-132 (132), 69-56, 68-47

Shaun Murphy – Robin Hull[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 10-3

  • sesja I: 97 (97)-7, 61-48, 55-47, 59-72, 130 (101)-0, 69-1, 87-37, 62-55, 53-67
  • sesja II: 56-55, 64-33, 64-72, 115 (111)-0

Barry Hawkins – Matthew Selt[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 10-9

  • sesja I: 71-40, 24-71, 96-4, 44-67, 62-0, 91 (91)-0, 100-12, 99 (70)-47, 76-44
  • sesja II: 54–71, 7–79, 79 (79)–40, 98 (88)–18, 20–69, 27–63, 27–109 (102), 8–121 (109), 0–100 (94), 75–7

Mark Allen – Ryan Day[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 10-3

  • sesja I: 44-73, 30-78, 73 (73)-42, 30-84 (79), 70-31, 97 (81)-27, 64-39, 66-48, 108 (101)-14
  • sesja II: 69-22, 62-13, 80-26, 93 (92)-0

Allister Carter – Alan McManus[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 10-5

  • sesja I: 127 (127)-14, 16-67, 76-46, 26-70, 59-4, 103-13, 85-15, 22-84, 69-11
  • sesja II: 106-7, 13-76, 69-3, 37-51, 61-43, 84 (76)-1

Neil Robertson – Jamie Jones[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 10-2

  • sesja I: 75-6, 77-37, 143 (143)-0, 72-11, 113 (109)-0, 130 (94)-0, 41-65, 41-72, 72-44
  • sesja II: 133 (133)-0, 86-47, 56-55

Ding Junhui – Mark Davis[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 10-7

  • sesja I: 49-63, 51-60, 35-90, 46-76, 66-29, 110 (109)-22, 76 (76)-1, 1-106 (106)
  • sesja II: 97 (97)-0, 82-0, 62-2, 14-59, 64-47, 93-22, 6-69, 124 (73)-11, 85 (85)-1

John Higgins – Robert Milkins[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 10-5

  • sesja I: 57–13, 91 (72)–25, 64–1, 1–69, 79–9, 103–13, 54–66, 0–83
  • sesja II: 67–58, 77 (77)–0, 75 (75)–0, 23–66, 9–69, 113–14, 106 (106)–1

Marco Fu – Jimmy Robertson[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 10-6

  • sesja I: 79-0, 106 (87)-4, 8-71, 66-59, 0-80 (80), 56-58, 54-63, 69-24, 90-23
  • sesja II: 25-106 (106), 70 (70)-0, 88 (88)-0, 51-76, 59-46, 67-12, 108 (73)-6

Judd Trump – Stuart Carrington[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 10-6

  • sesja I: 71-64, 0-74, 78-0, 113-0, 64-4, 45-64, 90 (85)-1, 82-20, 103 (85)-11
  • sesja II: 0-97 (97), 74 (74)-26, 7-81 (74), 39-84 (70), 76 (76)-24, 16-99 (99), 110 (109)-9

Ricky Walden – Graeme Dott[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 8-10

  • sesja I: 21-66, 87 (87)-0, 135 (135)-0, 60-24, 58-59, 0-76, 16-83 (72), 76-43, 23-72
  • sesja II: 49-74, 92 (78)-26, 104 (104)-0, 56-48, 57-78 (78), 1-86, 12-65, 76-61, 37-75

Stuart Bingham – Robbie Williams[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 10-7

  • sesja I: 68-27, 1-68, 15-98, 71-6, 82 (82)-10, 33-96, 83 (82)-0, 28-87, 16-80
  • sesja II: 109-1, 66-55, 1–95 (87), 61–3, 90–13, 65–25, 61-77, 75-32

Mark Williams – Matthew Stevens[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 2-10

  • sesja I: 44-19, 22-(111) 111, 16-66, 0-96 (96), 94-4, 37-78, 71-82, 47-72
  • sesja II: 51-73, 0-115 (115), 30-69, 63-73 (73)

Ronnie O’Sullivan – Craig Steadman[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 10-3

  • sesja I: (104) 108-0, 66-44, 39-86 (71), 74-27, 60-59, 42-73, 73-15, 77-55, (75) 129-0
  • sesja II: 55-14, 33-65, 69-36, 100-24

Runda 2[edytuj | edytuj kod]

Mark Selby – Anthony McGill[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 9–13

  • I sesja: 43 –72, 0–85, 97–17, 88–32, 92 (87)–0, 5–89 (74), 38–91 (73), 66–52
  • II sesja: 50–80, 46–86, 120 (120)–9, 50–65, 105 (83)–21, 0–125 (125), 28–73, 3–72 (72)
  • III sesja: 38–72, 89–0, 1–87 (87), 72–30, (101) 101–0, 8–82 (82)

Joe Perry – Shaun Murphy[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 5–13

  • I sesja: 34–63, 63–39, 9–121 (121), 32–91 , 0–79 (79), 4–71, 13–100, 66–73
  • II sesja: 6–95, 15–86, 12–69, 80 (74)–13, 136 (131)–0, 39–80, 0-88 (88), 80 (74)–9
  • III sesja: 79–28, 49–85

Barry Hawkins – Mark Allen[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 13–11

  • I sesja: 1–76, 20–77, 77 (76)–13, 82–0, 49–71, 88–0, 4–100 (96), 26–66
  • II sesja: 2–64, 92 (92)–18, 5–115 (115), 108 (108)–8, 131 (131)–0, 61–82, 4–81 (81), 65–61
  • III sesja: 1–85 (81), 78–8, 8–113 (109), 57–30, 86–32, 68–0, 130 (102)–0, 67–50

Allister Carter – Neil Robertson[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 5–13

  • I sesja: 68–38, 0–89, 4–84, 1–129 (129), 51–68, 1–116 (115), 103 (99)–0, 22–66
  • II sesja: 72–52, 23–75 (72), 64–66, 7–119 (119), 43–88, 4–100 (71), 84 (70)–0, 81–54
  • III sesja: 57–65, 0–145 (145)

Ding Junhui – John Higgins[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 13–9

  • I sesja: 0–81, 36–67, 135 (135)–0, 6–116 (73), 50–78, 55–68, 78–28, 95 (94)–7
  • II sesja: 77–0, 135 (80)–0, 6–83 (55), 0–68 (68), 73–0, 102–4, (92) 92–0, 69–58
  • III sesja: 68–41, 71–21, 0–95 (94), 89 (89)–38, 60–74, 57–20

Marco Fu – Judd Trump[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 8–13

  • I sesja: 72–0, 0–75 (75), 23–80 (80), 46–59, 64–67, 120 (120)–7, 53–66 (66), 79 (66)–2
  • II sesja: 47–84, 0–67, 13–89, 0–111 (111), 69–49, 88–29, 9–75 (75), 61–8
  • III sesja: 94 (94)–20, 29–75, 8–71, 75–22, 0–133 (133)

Graeme Dott – Stuart Bingham[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 5–13

  • I sesja: 7–79, 68–73, 89–9, 50–72, 11–64, 76–1, 23–85, 0–104 (100)
  • II sesja: 91–6, 63–20, 0–90 (81), 23–72, 87–42, 28–102 (102), 62–76, 34–75
  • III sesja: 29–75, 33–104 (104)

Matthew Stevens – Ronnie O’Sullivan[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 5–13

  • I sesja: 62–53, 82 (82)–0, 0–134 (100), 0–63, 14–89, 16–81, 55–62, (71) 92–0
  • II sesja: 4–78, 21–60, 98–25, 0–110 (110), 0–139 (139), 34–87, 53–59, 20–80
  • III sesja: 64–6, 14–77 (77)

Ćwierćfinały[edytuj | edytuj kod]

Anthony McGill – Shaun Murphy[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 8–13

  • I sesja: 56–106 (100), 10–125 (125), 78–37, 0–78, 70–15, 89 (89)–8, 97–1, 1–85
  • II sesja: 137 (137)–0, 48–72, 67–32, 33–63, 0–127 (127), 0–80, 12–83 (75), 86 (86)–0
  • III sesja: 95 (95)–0, 0–72 (72), 40–64, 0–85, 6–68

Barry Hawkins – Neil Robertson[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 13–12

  • I sesja: 50–40, 0–120 (115), 0–113 (70), 7–58, 91–0, 98 (98)–0, 115 (96)–0, 106–0
  • II sesja: 121 (108)–6, 65–1, 11–90, 42–76, 42–69, 0–135 (130), 68–36
  • III sesja: 0–141 (141), 128 (108)–0, 105 (104)–29, 0–90 (90), 3–82, 0–142 (142), 109 (109)–29, 80 (76)–5, 4–100, 86–26

Ding Junhui – Judd Trump[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 4–13

  • I sesja: 5–91, 22–72, 4–82 (82), 0–94 (94), 6–111 (108), 54–76 (76), 65–43, 78 (72)–12
  • II sesja: 0–102 (102), 19–61, 11–66, 75–12, 86–0, 40–82, 0–127 (127), 9–111 (111)
  • III sesja: 13–70

Stuart Bingham – Ronnie O’Sullivan[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 13–9

  • I sesja: 0–116 (116), 77–49,99 (75)–1, 6–118 (118), 25–103 (87), 66–25, 71–40, 86–30
  • II sesja: 145 (145)–0, 0–89, 16–78, 46–60, 70–33, 9–103 (103), 20–83, 76–68
  • III sesja: 33–96, 74 (74)–4, 88 (88)–0, 63–27, 85 (85)–0, 66–19

Półfinały[edytuj | edytuj kod]

Shaun Murphy – Barry Hawkins[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 17–9

  • I sesja: 93 (92)–35, 69–63, 103–24, 51–60, 105 (105)–0, 8–76,138 (138)–0, 80 (79)–50
  • II sesja: 82 (73)–31, 105 (105)–32, 79 (79)–0, 79 (72)–18, 33–100 (79), 121 (121)–10, 70–28, 86–0
  • III sesja: 65–1, 0–103 (103), 1–84, 28–108 (104), 1–73 (73), 90 (90)–0, 106 (106)–28, 22–84 (76)
  • IV sesja: 9–121 (103), 83 (83)–44

Judd Trump – Stuart Bingham[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 16–17

  • I sesja: 86–28, 64–66, 64–47, 0–89 (89), 39–82, 56–75 (74), 81 (75)–0, 0–77 (76)
  • II sesja: 43–63, 119 (113)–6, 72–51, 9–74, 41–75, 66–35, 9–85 (85), 90–4
  • III sesja: 75–19, 91 (91)–0, 37–76, 0–86, 16–65, 23–78, 87–79, 66–9
  • IV sesja: 31–71, 88 (88)–0, 103–5, 8–110 (106), 76 (76)–0, 15–102 (102), 114 (108)–14, 129 (129)–0, 6–62

Finał[edytuj | edytuj kod]

Shaun Murphy – Stuart Bingham[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczu: 15-18

  • I sesja: 103-44, 69-51, 74-5, 0-105 (105), 15-68, 90 (90)-0, 7-55, 30-73
  • II sesja: 74 (74)-57, 106 (106)-1 , 121 (121)-14, 97-41, 1-76 (76), 7-129 (123), 0-113 (89), 76 (76)-0, 22-67
  • III sesja: 4-87 (87), 40-68, 0-112 (112), 23-95, 80-4, 0-87 (87), 84 (84)-0, 7-86
  • IV sesja: 73-6, 6-102 (102), 75 (75)-55, 68-29, 76-0, 56-80, 3-68, 1-88 (88)

Drabinka turniejowa[edytuj | edytuj kod]

  Runda 1
(do 10 frejmów)
Runda 2
(do 13 frejmów)
Ćwierćfinały
(do 13 frejmów)
Półfinały
(do 17 frejmów)
Finał
(do 18 frejmów)
                                               
1  Anglia Mark Selby 10  
38  Norwegia Kurt Maflin 9  
  1  Anglia Mark Selby 9  
  32  Szkocja Anthony McGill 13  
16  Szkocja Stephen Maguire 9
32  Szkocja Anthony McGill 10  
  32  Szkocja Anthony McGill 8  
  8  Anglia Shaun Murphy 13  
9  Anglia Joe Perry 10  
97  Chińska Republika Ludowa Zhang Anda 4  
  9  Anglia Joe Perry 5
  8  Anglia Shaun Murphy 13  
8  Anglia Shaun Murphy 10
68  Finlandia Robin Hull 3  
  8  Anglia Shaun Murphy 17  
  5  Anglia Barry Hawkins 9  
5  Anglia Barry Hawkins 10  
31  Anglia Matthew Selt 9  
  5  Anglia Barry Hawkins 13
  12  Irlandia Północna Mark Allen 11  
12  Irlandia Północna Mark Allen 10
21  Walia Ryan Day 3  
  5  Anglia Barry Hawkins 13
  4  Australia Neil Robertson 12  
13  Anglia Allister Carter 10  
24  Szkocja Alan McManus 5  
  13  Anglia Allister Carter 5
  4  Australia Neil Robertson 13  
4  Australia Neil Robertson 10
40  Walia Jamie Jones 2  
8  Anglia Shaun Murphy 15
10  Anglia Stuart Bingham 18
3  Chińska Republika Ludowa Ding Junhui 10  
19  Anglia Mark Davis 7  
  3  Chińska Republika Ludowa Ding Junhui 13  
  14  Szkocja John Higgins 9  
14  Szkocja John Higgins 10
18  Anglia Robert Milkins 5  
  3  Chińska Republika Ludowa Ding Junhui 4  
  6  Anglia Judd Trump 13  
11  Hongkong Marco Fu 10  
42  Anglia Jimmy Robertson 6  
  11  Hongkong Marco Fu 8
  6  Anglia Judd Trump 13  
6  Anglia Judd Trump 10
69  Anglia Stuart Carrington 6  
  6  Anglia Judd Trump 16
  10  Anglia Stuart Bingham 17  
7  Anglia Ricky Walden 8  
20  Szkocja Graeme Dott 10  
  20  Szkocja Graeme Dott 5
  10  Anglia Stuart Bingham 13  
10  Anglia Stuart Bingham 10
58  Anglia Robbie Williams 7  
  10  Anglia Stuart Bingham 13
  2  Anglia Ronnie O’Sullivan 9  
15  Walia Mark Williams 2  
35  Walia Matthew Stevens 10  
  35  Walia Matthew Stevens 5
  2  Anglia Ronnie O’Sullivan 13  
2  Anglia Ronnie O’Sullivan 10
80  Anglia Craig Steadman 3  

Finał[edytuj | edytuj kod]

Finał: Lepszy z 35 frame’ów
Crucible Theatre, Sheffield, 3–4 maja 2015.
Sędzia: Olivier Marteel Belgia
Shaun Murphy Anglia 15 - 18 Anglia Stuart Bingham
3 maja
Sesja popołudniowa: 103 (68)-44, 69 (59)-51, 74 (65)-5, 0-105 (105), 15-68 (56), 90 (90)-0, 7-55, 30-73 (65)
Sesja wieczorna: 74 (74)-57 (57), 106 (106)-1 , 121 (121)-14, 97 (51)-41, 1-76 (76), 7-129 (123), 0-113 (89), 76 (76)-0, 22-67 (53)

4 maja
Sesja popołudniowa: 4-87 (87), 40-68 (51), 0-112 (112), 23-95 (50), 80 (59)-4, 0-87 (87), 84 (84)-0, 7-86 (57)
Sesja wieczorna: 73-6, 6-102 (102), 75 (75)-55, 68 (64)-29, 76-0, 56-80, 3-68 (55), 1-88 (88)

121 Najwyższy break 123
2 100+ breaki 3
13 50+ breaki 15

Breaki stupunktowe fazy zasadniczej turnieju[edytuj | edytuj kod]

Snookerzysta
Breaki
Australia Neil Robertson 145, 143, 142, 141, 133, 130, 129, 119, 115, 115, 109
Anglia Stuart Bingham 145, 123, 112, 106, 105, 104, 102, 102, 102, 100
Anglia Ronnie O’Sullivan 139, 118, 116, 110, 104, 103, 100
Anglia Shaun Murphy 138, 127, 125, 121, 121, 121, 111, 106, 106, 106, 105, 105, 101, 100
Szkocja Anthony McGill 137, 125, 122
Chińska Republika Ludowa Ding Junhui 135, 109
Anglia Ricky Walden 135, 104
Anglia Judd Trump 133, 129, 127, 113, 111, 111, 109, 108, 108, 102
Chińska Republika Ludowa Zhang Anda 132
Anglia Barry Hawkins 131, 109, 108, 108, 104, 104, 103, 103, 102
Anglia Joe Perry 131
Anglia Allister Carter 127
Anglia Mark Selby 124, 120, 108, 101
Hongkong Marco Fu 120
Walia Matthew Stevens 115, 111
Irlandia Północna Mark Allen 115, 109, 101
Anglia Matthew Selt 109, 102
Szkocja John Higgins 106
Anglia Jimmy Robertson 106
Anglia Mark Davis 106

Statystyki turnieju[edytuj | edytuj kod]

Statystyki pierwszej rundy[edytuj | edytuj kod]

Państwo Liczba zawodników % zawodników
Anglia Anglia 16 50%
Szkocja Szkocja 5 15,625%
Walia Walia 4 12,5%
Chińska Republika Ludowa Chiny 2 6,25%
Australia Australia 1 3,125%
Finlandia Finlandia 1 3,125%
Hongkong Hongkong 1 3,125%
Irlandia Północna Irlandia Północna 1 3,125%
Norwegia Norwegia 1 3,125%
  • Liczba uczestników rundy: 32 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 13
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 3
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 248 (304)
  • Średnia liczba partii w meczu: 15.5
  • Najwyższe zwycięstwo: 10-2
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 3
  • Liczba breaków 50+ w rundzie: 83
  • Liczba breaków 100+ w rundzie: 23


Statystyki drugiej rundy[edytuj | edytuj kod]

Państwo Liczba zawodników % zawodników
Anglia Anglia 8 50%
Szkocja Szkocja 3 18,75%
Chińska Republika Ludowa Chiny 1 6,25%
Walia Walia 1 6,25%
Irlandia Północna Irlandia Północna 1 6,25%
Australia Australia 1 6,25%
Hongkong Hongkong 1 6,25%
  • Liczba uczestników rundy: 16 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 13
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 3
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 7
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 1
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 161 (200)
  • Średnia liczba partii w meczu: 20
  • Najwyższe zwycięstwo: 13-5 x4
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 0
  • Liczba breaków 50+ w rundzie: 56
  • Liczba breaków 100+ w rundzie: 22


Statystyki ćwierćfinałów[edytuj | edytuj kod]

Państwo Liczba zawodników % zawodników
Anglia Anglia 5 62.5%
Szkocja Szkocja 1 12.5%
Chińska Republika Ludowa Chiny 1 12.5%
Australia Australia 1 12.5%
  • Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 7
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 1
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 4
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 0
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 85 (100)
  • Średnia liczba partii w meczu: 21
  • Najwyższe zwycięstwo: 13-4
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1
  • Liczba breaków 50+ w rundzie: 44
  • Liczba breaków 100+ w rundzie: 21


Statystyki półfinałów[edytuj | edytuj kod]

Państwo Liczba zawodników % zawodników
Anglia Anglia 4 100%
  • Liczba uczestników rundy: 4 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 4
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 0
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 2
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 0
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 59 (66)
  • Średnia liczba partii w meczu: 29
  • Najwyższe zwycięstwo: 17-9
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1
  • Liczba breaków 50+ w rundzie: 51
  • Liczba breaków 100+ w rundzie: 13


Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

Mecze kwalifikacji były rozegrane w dniach 7–15 kwietnia. Wszystkie mecze były rozegrane w Ponds Forge International Sports Centre w Sheffield. Każdy mecz był grany do 10 wygranych frejmów.

Runda 1[edytuj | edytuj kod]

Walia Michael White 10–8 Anglia Steven Hallworth
Anglia Craig Steadman 10–5 Szkocja Rhys Clark
Tajlandia Thepchaiya Un-Nooh 10–8 Anglia Barry Pinches
Szkocja Jamie Burnett 10–8 Malta Alex Borg
Anglia Mark King 10–7 Szkocja Michael Leslie
Szkocja Marcus Campbell 10–2 Bułgaria Ivaylo Pekov
Chińska Republika Ludowa Cao Yupeng 10–8 Szkocja Ross Muir
Szkocja Anthony McGill 10–3 Iran Hossein Vafaei
Anglia Martin Gould 6–10 Anglia Adam Duffy
Anglia Sam Baird 10–7 Malta Tony Drago
Anglia Rory McLeod 2–10 Chińska Republika Ludowa Tian Pengfei
Walia Jamie Jones 10–3 Anglia Ashley Carty
Irlandia Północna Gerard Greene 10–4 Anglia Elliot Slessor
Anglia Alfie Burden 4–10 Anglia Mitchell Mann
Chińska Republika Ludowa Lü Haotian 8–10 Walia Andrew Pagett
Szkocja Alan McManus 10–5 Anglia Michael Wasley
Walia Ryan Day 10–7 Walia Jamie Rhys Clarke
Anglia Alex Davies 10–6 Anglia Michael Georgiou
Indie Aditya Mehta 7–10 Walia Jak Jones
Anglia Jack Lisowski 10–7 Anglia Allan Taylor
Anglia Gary Wilson 10–5 Szkocja Eden Sharav
Chińska Republika Ludowa Li Hang 10–1 Anglia Chris Melling
Anglia Stuart Carrington 10–6 Anglia Joel Walker
Anglia Peter Ebdon 10–6 Chińska Republika Ludowa Lu Ning
Anglia Ben Woollaston 10–8 Anglia Sean O’Sullivan
Finlandia Robin Hull 10–3 Irlandia Martin McCrudden
Anglia Nigel Bond 3–10 Brazylia Igor Figueiredo
Anglia Rod Lawler 10–4 Anglia Michael Tomlinson
Anglia Mike Dunn 10–4 Brazylia Itaro Santos
Chińska Republika Ludowa Yu Delu 10–0 Belgia Hans Blanckaert
Szkocja Fraser Patrick 10–3 Anglia Brandon Sargeant
Szkocja Graeme Dott 10–4 Szkocja Mark Owens
Anglia Mark Davis 10–4 Anglia Joe O’Connor
Anglia Oliver Lines 10–7 Anglia Ian Glover
Irlandia David Morris 9–10 Walia Lee Walker
Irlandia Ken Doherty 10–8 Anglia Reanne Evans
Walia Matthew Stevens 10–5 Katar Ahmed Saif
Anglia Peter Lines 10–6 Łotwa Rodion Judin
Irlandia Północna Joe Swail 10–4 Szwajcaria Alexander Ursenbacher
Walia Dominic Dale 10–6 Anglia John Astley
Irlandia Fergal O’Brien 10–5 Anglia Hammad Miah
Anglia Chris Wakelin 10–6 Anglia Nico Elton
Anglia Jamie Cope 9–10 Anglia Steve Davis
Norwegia Kurt Maflin 10–5 Anglia David Grace
Anglia Mark Joyce 10–6 Anglia Ian Burns
Anglia Anthony Hamilton 3–10 Chińska Republika Ludowa Zhang Anda
Chińska Republika Ludowa Zhou Yuelong 10–8 Anglia Zak Surety
Chińska Republika Ludowa Liang Wenbo 10–4 Anglia Chris Norbury
Chińska Republika Ludowa Xiao Guodong 10–1 Singapur Ong Jia Jun
Anglia Liam Highfield 10–1 Anglia Oliver Brown
Anglia Kyren Wilson 3–10 Tajlandia Thanawat Thirapongpaiboon
Anglia Jimmy Robertson 10–7 Malezja Thor Chuan Leong
Tajlandia Dechawat Poomjaeng 10–8 Walia Daniel Wells
Anglia Robbie Williams 10–3 Anglia Lee Page
Tajlandia Noppon Saengkham 10–6 Niemcy Lukas Kleckers
Anglia Michael Holt 10–3 Anglia Sydney Wilson
Anglia Matthew Selt 10–8 Chińska Republika Ludowa Lü Chenwei
Anglia Jimmy White 10–3 Tajlandia James Wattana
Anglia Tom Ford 10–2 Anglia Andrew Norman
Anglia David Gilbert 10–5 Anglia George Pragnall
Belgia Luca Brecel 10–0 Anglia Saqib Nasir
Anglia Andrew Higginson 10–8 Szkocja Scott Donaldson
Anglia James Cahill 9–10 Anglia Darryl Hill
Anglia Robert Milkins 10–6 Anglia William Lemons

Runda 2[edytuj | edytuj kod]

Walia Michael White 5–10 Anglia Craig Steadman
Tajlandia Thepchaiya Un-Nooh 8–10 Szkocja Jamie Burnett
Anglia Mark King 10–6 Szkocja Marcus Campbell
Chińska Republika Ludowa Cao Yupeng 6–10 Szkocja Anthony McGill
Anglia Adam Duffy 10–7 Anglia Sam Baird
Chińska Republika Ludowa Tian Pengfei 5–10 Walia Jamie Jones
Irlandia Północna Gerard Greene 6–10 Anglia Mitchell Mann
Walia Andrew Pagett 4–10 Szkocja Alan McManus
Walia Ryan Day 10–2 Anglia Alex Davies
Walia Jak Jones 10–5 Anglia Jack Lisowski
Anglia Gary Wilson 7–10 Chińska Republika Ludowa Li Hang
Anglia Stuart Carrington 10–7 Anglia Peter Ebdon
Anglia Ben Woollaston 6–10 Finlandia Robin Hull
Brazylia Igor Figueiredo 10–9 Anglia Rod Lawler
Anglia Mike Dunn 7–10 Chińska Republika Ludowa Yu Delu
Szkocja Fraser Patrick 2–10 Szkocja Graeme Dott
Anglia Mark Davis 10–7 Anglia Oliver Lines
Walia Lee Walker 6–10 Irlandia Ken Doherty
Walia Matthew Stevens 10–7 Anglia Peter Lines
Irlandia Północna Joe Swail 10–9 Walia Dominic Dale
Irlandia Fergal O’Brien 10–8 Anglia Chris Wakelin
Anglia Steve Davis 1–10 Norwegia Kurt Maflin
Anglia Mark Joyce 9–10 Chińska Republika Ludowa Zhang Anda
Chińska Republika Ludowa Zhou Yuelong 5–10 Chińska Republika Ludowa Liang Wenbo
Chińska Republika Ludowa Xiao Guodong 10–5 Anglia Liam Highfield
Tajlandia Thanawat Thirapongpaiboon 6–10 Anglia Jimmy Robertson
Tajlandia Dechawat Poomjaeng 8–10 Anglia Robbie Williams
Tajlandia Noppon Saengkham 2–10 Anglia Michael Holt
Anglia Matthew Selt 10–8 Anglia Jimmy White
Anglia Tom Ford 10–8 Anglia David Gilbert
Belgia Luca Brecel 3–10 Anglia Andrew Higginson
Anglia Darryl Hill 6–10 Anglia Robert Milkins

Runda 3[edytuj | edytuj kod]

Anglia Craig Steadman 10–6 Szkocja Jamie Burnett
Anglia Mark King 9–10 Szkocja Anthony McGill
Anglia Adam Duffy 8–10 Walia Jamie Jones
Anglia Mitchell Mann 6–10 Szkocja Alan McManus
Walia Ryan Day 10–6 Walia Jak Jones
Chińska Republika Ludowa Li Hang 9–10 Anglia Stuart Carrington
Finlandia Robin Hull 10–4 Brazylia Igor Figueiredo
Chińska Republika Ludowa Yu Delu 7–10 Szkocja Graeme Dott
Anglia Mark Davis 10–3 Irlandia Ken Doherty
Walia Matthew Stevens 10–5 Irlandia Północna Joe Swail
Irlandia Fergal O’Brien 9–10 Norwegia Kurt Maflin
Chińska Republika Ludowa Zhang Anda 10–9 Chińska Republika Ludowa Liang Wenbo
Chińska Republika Ludowa Xiao Guodong 9–10 Anglia Jimmy Robertson
Anglia Robbie Williams 10–5 Anglia Michael Holt
Anglia Matthew Selt 10–8 Anglia Tom Ford
Anglia Andrew Higginson 9–10 Anglia Robert Milkins

Breaki stupunktowe kwalifikacji[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[2]

Snookerzysta
Breaki
Anglia Tom Ford 140, 136, 123, 104
Anglia Craig Steadman 140, 116
Irlandia David Morris 140
Finlandia Robin Hull 139, 138, 126, 125, 112
Szkocja Graeme Dott 139, 114
Chińska Republika Ludowa Zhang Anda 137, 134, 132
Malta Tony Drago 135
Anglia Andrew Higginson 134, 134
Anglia Sam Baird 134, 109
Szkocja Scott Donaldson 134
Chińska Republika Ludowa Yu Delu 133, 100
Anglia Mark Davis 132, 111
Tajlandia Thepchaiya Un-Nooh 131, 123
Anglia Mark King 131, 106
Chińska Republika Ludowa Xiao Guodong 131
Anglia David Gilbert 130, 123
Tajlandia Dechawat Poomjaeng 129, 120
Anglia Ben Woollaston 129
Szkocja Anthony McGill 127
Irlandia Fergal O’Brien 125, 110, 106, 102
Norwegia Kurt Maflin 122, 108, 100
Chińska Republika Ludowa Tian Pengfei 122
Walia Jamie Jones 122
Anglia Adam Duffy 120, 118
Anglia Jack Lisowski 120, 110
Brazylia Igor Figueiredo 117
Szkocja Jamie Burnett 116
Walia Michael White 116
Chińska Republika Ludowa Liang Wenbo 115, 113, 110, 103
Walia Ryan Day 115
Anglia Liam Highfield 115
Anglia Rod Lawler 113, 100
Chińska Republika Ludowa Li Hang 113
Irlandia Północna Joe Swail 113
Anglia Jimmy Robertson 111, 103
Szkocja Alan McManus 110
Tajlandia Noppon Saengkham 108
Chińska Republika Ludowa Zhou Yuelong 108
Anglia Chris Wakelin 107
Anglia Peter Lines 106
Anglia Jimmy White 106
Anglia Robert Milkins 105, 104
Anglia Ashley Carty 105
Anglia Stuart Carrington 105
Anglia Michael Holt 101
Anglia Matthew Selt 101
Szkocja Michael Leslie 101
Anglia Robbie Williams 101
Belgia Luca Brecel 100
Anglia Darryl Hill 100
Tajlandia Thanawat Thirapongpaiboon 100

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]