Mistrzostwa Świata w Snookerze na Sześciu Czerwonych 2010

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa świata w snookerze na sześciu czerwonych
2009 ← 2010 → 2012
Snooker balls triangled.png
Liczba uczestników 48
Miejsce Bangkok,  Tajlandia
Zwycięzca Anglia Mark Selby
II miejsce Anglia Ricky Walden
Najwyższy break 75 (10x)
Rozegrane mecze {{{liczba rozegranych meczów}}}

{{Turniej snookerowy infobox}} Nieznane pola: "il. rozegranych meczów". Mistrzostwa Świata w Snookerze na Sześciu Czerwonych 2010 − (ang. 2010 SangSom 6-red World Championship), trzecia edycja mistrzostw świata w snookerze na sześciu czerwonych, która odbyła się w dniach 19–24 lipca w Montien Riverside Hotel w Bangkoku. Mistrzem świata został Mark Selby, który zwyciężył w finale nad Rickym Waldenem 8–6[1].

Rezultaty[2][edytuj | edytuj kod]

Faza grupowa[3][edytuj | edytuj kod]

Grupa A[edytuj | edytuj kod]

Poz. Zawodnik M Z Frejmy wygrane Frejmy przegrane Różnica frejmów Pkt
1 Anglia Jimmy White 5 4 24 11 +13 4
2 Anglia Dave Harold 5 4 24 13 +11 4
3 Walia Darren Morgan 5 3 20 16 +4 3
4 Tajlandia Noppon Saengkham 5 3 20 19 +1 3
5 Laos Sitthidead Sackbiang 5 1 9 23 −14 1
6 Australia James Mifsud 5 0 10 25 −15 0
  • James Mifsud 4–5 Noppon Saengkham
  • Jimmy White 4–5 Dave Harold
  • Darren Morgan 5–2 Sitthidead Sackbiang
  • Jimmy White 5–2 Noppon Saengkham
  • Darren Morgan 5–1 James Mifsud
  • Darren Morgan 5–3 Noppon Saengkham
  • Jimmy White 5–0 James Mifsud
  • Sitthidead Sackbiang 5–3 James Mifsud
  • Darren Morgan 2–5 Dave Harold
  • Sitthidead Sackbiang 0–5 Dave Harold
  • Noppon Saengkham 5–4 Dave Harold
  • Jimmy White 5–3 Darren Morgan
  • Jimmy White 5–1 Sitthidead Sackbiang
  • James Mifsud 2–5 Dave Harold
  • Sitthidead Sackbiang 1–5 Noppon Saengkham

Grupa B[edytuj | edytuj kod]

Poz. Zawodnik M Z Frejmy wygrane Frejmy przegrane Różnica frejmów Pkt
1 Szkocja Scott MacKenzie 5 4 21 15 +6 4
2 Walia Mark Williams 5 3 21 14 +7 3
3 Anglia Stuart Pettman 5 3 19 15 +4 3
4 Tajlandia Issara Kachaiwong 5 3 19 16 +3 3
5 Irlandia Ken Doherty 5 2 17 18 −1 2
6 Egipt Hassan Samir 5 0 6 25 −19 0
  • Stuart Pettman 5–1 Hassan Samir
  • Issara Kachaiwong 5–3 Ken Doherty
  • Mark Williams 5–2 Ken Doherty
  • Stuart Pettman 5–1 Scott MacKenzie
  • Mark Williams 5–1 Issara Kachaiwong
  • Hassan Samir 1–5 Issara Kachaiwong
  • Mark Williams 3–5 Scott MacKenzie
  • Mark Williams 1–5 Hassan Samir
  • Scott MacKenzie 5–2 Ken Doherty
  • Stuart Pettman 2–5 Issara Kachaiwong
  • Mark Williams 3–5 Stuart Pettman
  • Scott MacKenzie 5–3 Issara Kachaiwong
  • Hassan Samir 1–5 Ken Doherty
  • Stuart Pettman 2–5 Ken Doherty
  • Hassan Samir 2–5 Scott MacKenzie

Grupa C[edytuj | edytuj kod]

Poz. Zawodnik M Z Frejmy wygrane Frejmy przegrane Różnica frejmów Pkt
1 Anglia Stuart Bingham 5 5 25 9 +16 5
2 Anglia Mark Selby 5 4 22 10 +12 4
3 Tajlandia Thepchaiya Un-Nooh 5 3 19 15 +4 3
4 Australia Glen Wilkinson 5 2 12 18 −7 2
5 Brazylia Igor Figueiredo 5 1 15 24 −9 1
6 Indie Yasin Merchant 5 0 8 25 −17 0
  • Mark Selby 2–5 Stuart Bingham
  • Mark Selby 5–3 Igor Figueiredo
  • Glen Wilkinson 2–5 Thepchaiya Un-Nooh
  • Igor Figueiredo 2–5 Stuart Bingham
  • Yasin Merchant 0–5 Glen Wilkinson
  • Yasin Merchant 1–5 Thepchaiya Un-Nooh
  • Igor Figueiredo 3–5 Glen Wilkinson
  • Mark Selby 5–1 Yasin Merchant
  • Igor Figueiredo 2–5 Thepchaiya Un-Nooh
  • Glen Wilkinson 0–5 Stuart Bingham
  • Igor Figueiredo 5–4 Yasin Merchant
  • Thepchaiya Un-Nooh 3–5 Stuart Bingham
  • Mark Selby 5–0 Glen Wilkinson
  • Mark Selby 5–1 Thepchaiya Un-Nooh
  • Yasin Merchant 2–5 Stuart Bingham

Grupa D[edytuj | edytuj kod]

Poz. Zawodnik M Z Frejmy wygrane Frejmy przegrane Różnica frejmów Pkt
1 Tajlandia James Wattana 5 4 23 15 +8 4
2 Anglia Nigel Bond 5 3 22 18 +4 3
3 Walia Andrew Pagett 5 3 19 17 +2 3
4 Irlandia Północna Gerard Greene 5 3 19 20 −1 3
5 Hongkong Fung Kwok Wai 5 2 19 22 −3 2
6 Indie Manan Chandra 5 0 15 25 −10 0
  • Fung Kwok Wai 2–5 Gerard Greene
  • Andrew Paget 5–2 Manan Chandra
  • Nigel Bond 3–5 James Wattana
  • Andrew Paget 5–4 Fung Kwok Wai
  • Manan Chandra 4–5 James Wattana
  • Nigel Bond 4–5 Gerard Greene
  • Fung Kwok Wai 5–2 James Wattana
  • Nigel Bond 5–1 Manan Chandra
  • Andrew Paget 0–5 James Wattana
  • Nigel Bond 5–3 Fung Kwok Wai
  • Manan Chandra 4–5 Gerard Greene
  • James Wattana 5–3 Gerard Greene
  • Nigel Bond 5–4 Andrew Paget
  • Manan Chandra 4–5 Fung Kwok Wai
  • Andrew Paget 5–1 Gerard Greene

Grupa E[edytuj | edytuj kod]

Poz. Zawodnik M Z Frejmy wygrane Frejmy przegrane Różnica frejmów Pkt
1 Walia Jamie Jones 5 5 25 6 +19 5
2 Anglia Judd Trump 5 3 19 16 +3 3
3 Anglia Jamie Cope 5 3 20 21 −1 3
4 Tajlandia Noppadon Noppachorn 5 2 18 17 −1 2
5 Chińska Republika Ludowa Yu Delu 5 1 13 22 −9 1
6 Bahrajn Habib Sabah 5 1 11 24 −13 1
  • Jamie Cope 5–3 Judd Trump
  • Yu Delu 2–5 Jamie Jones
  • Habib Sabah 2–5 Noppadon Noppachorn
  • Jamie Jones 5–1 Noppadon Noppachorn
  • Yu Delu 2–5 Judd Trump
  • Jamie Cope 5–4 Yu Delu
  • Habib Sabah 1–5 Jamie Jones
  • Noppadon Noppachorn 3–5 Judd Trump
  • Jamie Cope 4–5 Habib Sabah
  • Jamie Jones 5–1 Judd Trump
  • Jamie Cope 5–4 Noppadon Noppachorn
  • Yu Delu 5–2 Habib Sabah
  • Jamie Cope 1–5 Jamie Jones
  • Yu Delu 0–5 Noppadon Noppachorn
  • Habib Sabah 1–5 Judd Trump

Grupa F[edytuj | edytuj kod]

Poz. Zawodnik M Z Frejmy wygrane Frejmy przegrane Różnica frejmów Pkt
1 Anglia Peter Ebdon 5 4 21 16 +5 4
2 Anglia Mark Davis 5 3 18 12 +6 3
3 Irlandia Północna Joe Swail 5 3 21 17 +4 3
4 Zjednoczone Emiraty Arabskie Mohammed Shehab 5 3 19 15 +4 3
5 Anglia Sam Craigie 5 1 13 22 −9 1
6 Tajlandia Thanawat Thirapongpaiboon 5 1 13 23 −10 1
  • Joe Swail 5–3 Thanawat Thirapongpaiboon
  • Peter Ebdon 5–3 Sam Craigie
  • Mohammed Shehab 0–5 Mark Davis
  • Sam Craigie 3–5 Thanawat Thirapongpaiboon
  • Peter Ebdon 5–3 Mark Davis
  • Joe Swail 2–5 Sam Craigie
  • Peter Ebdon 1–5 Mohammed Shehab
  • Thanawat Thirapongpaiboon 1–5 Mark Davis
  • Peter Ebdon 5–1 Thanawat Thirapongpaiboon
  • Joe Swail 5–4 Mohammed Shehab
  • Sam Craigie 1–5 Mark Davis
  • Mohammed Shehab 5–3 Thanawat Thirapongpaiboon
  • Peter Ebdon 5–4 Joe Swail
  • Mohammed Shehab 5–1 Sam Craigie
  • Joe Swail 5–0 Mark Davis

Grupa G[edytuj | edytuj kod]

Poz. Zawodnik M Z Frejmy wygrane Frejmy przegrane Różnica frejmów Pkt
1 Anglia Michael Holt 5 5 25 14 +11 5
2 Anglia Joe Perry 5 3 23 16 +7 3
3 Anglia Alfie Burden 5 3 22 17 +5 3
4 Tajlandia Passakorn Suwannawat 5 2 15 19 −4 2
5 Niemcy Patrick Einsle 5 1 15 23 −8 1
6 Egipt Mohamed Khairy 5 1 11 22 −11 1
  • Patrick Einsle 2–5 Passakorn Suwannawat
  • Joe Perry 4–5 Michael Holt
  • Joe Perry 5–3 Mohamed Khairy
  • Passakorn Suwannawat 2–5 Michael Holt
  • Alfie Burden 3–5 Patrick Einsle
  • Joe Perry 4–5 Alfie Burden
  • Mohamed Khairy 0–5 Michael Holt
  • Alfie Burden 5–2 Passakorn Suwannawat
  • Joe Perry 5–2 Patrick Einsle
  • Mohamed Khairy 2–5 Passakorn Suwannawat
  • Alfie Burden 5–1 Mohamed Khairy
  • Patrick Einsle 4–5 Michael Holt
  • Joe Perry 5–1 Passakorn Suwannawat
  • Alfie Burden 4–5 Michael Holt
  • Mohamed Khairy 5–2 Patrick Einsle

Grupa H[edytuj | edytuj kod]

Poz. Zawodnik M Z Frejmy wygrane Frejmy przegrane Różnica frejmów Pkt
1 Anglia Barry Hawkins 5 4 22 12 +10 4
2 Anglia Ricky Walden 5 4 24 17 +7 4
3 Pakistan Mohammad Sajjad 5 3 21 17 +4 3
4 Tajlandia Supoj Saenla 5 3 19 16 +3 3
5 Chińska Republika Ludowa Liu Chuang 5 1 14 21 −7 1
6 Zjednoczone Emiraty Arabskie Mohammed Al-Joakar 5 0 8 25 −17 0
  • Mohammed Al-Joakar 2–5 Supoj Saenla
  • Ricky Walden 4–5 Barry Hawkins
  • Mohammad Sajjad 5–3 Supoj Saenla
  • Liu Chuang 5–1 Mohammed Al-Joakar
  • Ricky Walden 5–4 Mohammad Sajjad
  • Liu Chuang 0–5 Barry Hawkins
  • Mohammad Sajjad 2–5 Barry Hawkins
  • Liu Chuang 2–5 Supoj Saenla
  • Ricky Walden 5–3 Mohammed Al-Joakar
  • Supoj Saenla 5–2 Barry Hawkins
  • Ricky Walden 5–4 Liu Chuang
  • Mohammad Sajjad 5–1 Mohammed Al-Joakar
  • Ricky Walden 5–1 Supoj Saenla
  • Mohammed Al-Joakar 1–5 Barry Hawkins
  • Liu Chuang 3–5 Mohammad Sajjad

Faza finałowa[4][edytuj | edytuj kod]

  1/32
Lepszy w 11 frejmach
1/16
Lepszy w 11 frejmach
Ćwierćfinały
Lepszy w 13 frejmach
Półfinały
Lepszy w 13 frejmach
Finał
Lepszy w 15 frejmach
                                               
Walia  Jamie Jones 6  
Tajlandia  Supoj Saenla 3  
  Walia  Jamie Jones 3  
  Anglia  Mark Selby 6  
Anglia  Stuart Pettman 3
Anglia  Mark Selby 6  
  Anglia  Mark Selby 7  
  Anglia  Joe Perry 3  
Anglia  Joe Perry 6  
Walia  Andrew Pagett 5  
  Anglia  Joe Perry 6
  Tajlandia  Noppon Saengkham 4  
Tajlandia  Noppon Saengkham 6
Anglia  Peter Ebdon 4  
  Anglia  Mark Selby 7  
  Anglia  Barry Hawkins 6  
Anglia  Barry Hawkins 6  
Zjednoczone Emiraty Arabskie  Mohammed Shehab 5  
  Anglia  Barry Hawkins 6
  Tajlandia  Thepchaiya Un-Nooh 5  
Tajlandia  Thepchaiya Un-Nooh 6
Anglia  Nigel Bond 2  
  Anglia  Barry Hawkins 7
  Anglia  Jimmy White 5  
Walia  Mark J. Williams 4  
Anglia  Alfie Burden 6  
  Anglia  Alfie Burden 4
  Anglia  Jimmy White 6  
Tajlandia  Noppadon Noppachorn 2
Anglia  Jimmy White 6  
Anglia  Mark Selby 8
Anglia  Ricky Walden 6
Anglia  Michael Holt 6  
Australia  Glen Wilkinson 2  
  Anglia  Michael Holt 6  
  Anglia  Judd Trump 4  
Irlandia Północna  Joe Swail 2
Anglia  Judd Trump 6  
  Anglia  Michael Holt 5  
  Anglia  Ricky Walden 7  
Walia  Darren Morgan 1  
Anglia  Ricky Walden 6  
  Anglia  Ricky Walden 6
  Tajlandia  James Wattana 4  
Tajlandia  Issara Kachaiwong 5
Tajlandia  James Wattana 6  
  Anglia  Ricky Walden 7
  Anglia  Jamie Cope 6  
Szkocja  Scott MacKenzie 2  
Irlandia Północna  Gerard Greene 6  
  Irlandia Północna  Gerard Greene 6
  Anglia  Dave Harold 3  
Pakistan  Mohammad Sajjad 1
Anglia  Dave Harold 6  
  Irlandia Północna  Gerard Greene 1
  Anglia  Jamie Cope 7  
Anglia  Mark Davis 1  
Anglia  Jamie Cope 6  
  Anglia  Jamie Cope 6
  Tajlandia   2  
Tajlandia  Passakorn Suwannawat 6
Anglia  Stuart Bingham 4  

Breaki maksymalne[edytuj | edytuj kod]

Uwaga: Break maksymalny w snookerze na sześciu czerwonych wynosi 75.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]