Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1954 – chód na 50 km mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Athletics pictogram.svg
Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1954

Chód na 50 kilometrów mężczyzn
Złoty medal Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Władimir Uchow
Srebrny medal Czechosłowacja Josef Doležal
Brązowy medal Węgierska Republika Ludowa (1949–1989) Antal Róka

Chód na dystansie 50 kilometrów mężczyzn był jedną z konkurencji rozgrywanych podczas V Mistrzostw Europy w Bernie. Został rozegrany 26 sierpnia 1954. Zwycięzcą został reprezentant ZSRR Władimir Uchow przez zawodnikiem z Czechosłowacji Josefem Doležalem, który poprzedniego dnia zwyciężył w chodzie na 10 000 metrów. W rywalizacji wzięło udział dwudziestu jeden zawodników z trzynastu reprezentacji.

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Rekord świata[a] Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Władimir Uchow (SUN) 4:20:30 Leningrad, ZSRR 29.08.1952[1]
Rekord Europy[a] Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Władimir Uchow (SUN) 4:20:30 Leningrad, ZSRR 29.08.1952
Rekord mistrzostw Szwecja John Ljunggren (SWE) 4:38:20 Oslo, Norwegia 25.08.1946

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Zawodnik Czas Uwagi
1 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Władimir Uchow 4:22:11,2 CR
2 Czechosłowacja Josef Doležal 4:25:07,4
3 Węgierska Republika Ludowa (1949–1989) Antal Róka 4:31:32,2
4 Szwecja John Ljunggren 4:38:09,6
5 Węgierska Republika Ludowa (1949–1989) János Somogyi 4:41:40,4
6 Wielka Brytania Frank Bailey 4:46:06,4
7 Włochy Abdon Pamich 4:49:06,4
8 Rumunia w epoce komunizmu Ion Baboe 4:49:30,0
9 Norwegia Edgar Bruun 4:52:13,0
10 Finlandia Paavo Saira 5:06:58,0
11 Szwajcaria René Charrière 5:08:21,0
12 Francja Marcel Petitville 5:12:02,4
13 Ludowa Republika Bułgarii Trajko Mastagarkow 5:23:14,4
14 Belgia Jules Gosse 5:23:19,4
Francja Roger Chaylat DNF
Włochy Giuseppe Dordoni DNF
Wielka Brytania Albert Johnson DNF
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Pawieł Kazankow DNF
Szwajcaria Louis Marquis DNF
Norwegia Harald Persson DNF
Szwecja Åke Söderlund DNF

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b W tym czasie rekordy świata i Europy nie były oficjalnie uznawane.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Progression of IAAF World Records. 2015 Edition (ang.). IAAF. [dostęp 2017-09-06]. s. 385.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]